...Life Away From HOME...

Unang Pasilip

2010-05-06T01:49:00.001+01:00

Sa totoo lang ha, ang tamad tamad ko talaga lately. Parang binabawi ko yata ang pagod ko nun nakaraang dalawang buwan. Kung dangan nman kasi naumpisahan pa itong pag-rerepair at pag dedecorate ng bahay, yan tuloy hindi ako maka agwanta.

Neways, cge eto ang una kong pasilip sa aking mga pinaggagagawa lately. Isa lang muna kasi kelangan pa ng finishing touches nito. Mejo magulo pa nga ito eh hehehe..

Ito ang itsura nung hindi ko pa inuumpisahang pakialaman ang pagreredecorate ng aming room. Ang walls ko ay plain cream paint lang. corner computer table na hindi akma sa kuarto at meron pa akong ilaw-ilaw sa aming ulunan. Para romantic tuwing malamig ang gabi hehehe. Yung itaas ng aking wardrobe eh puno ng kung ano-anong kahon.

Eto nman ang aking newly transformed bedroom. (transformed daw?) hehe.. winolpeyper ko lang nman ang aking buong kuarto pero itinira ko yung sa gawi ng aming ulunan para meron nman akong feature wall. Yun daw ang tawag dun. At dahil mejo madilim ang kulay na napili ko, at choice din ni habibi eh naglagay ako ng isang mejo malaki-laking salamin para magbigay ng liwanag sa room.

Ang room na to eh pinaghirapan ko kaya proud ako sa aking ginawa kahit hindi pasok sa inyong panlasa. Pero tumatanggap nman ako ng criticisms o suggestions para mas lalong gumanda ang aming pugad ni habibi. O diba?

Ang aking wardrobe ay mas makulay. Ang dahilan eh ang magic varnish. Kaya kung kayo eh meron mejo luma, lumang furniture, bumili ka lang ng barnis para magmukhang bago. Yun taas nito eh ginawa kong pugad ng aking stuffed toys. kulang pa nga sa kabila kaya inilagay ko na lang ang aking mga koleksyong angels.

Ang aking kubre-kama eh nabili ko sa Pound stretcher for £14.99. mura na kumpara sa iba na halos triple ang presyo. Pinatungan ko sia ng Throwover set na katerno ng aking wall. Perfect di ba?? So ang kulang ko na lang eh Kurtina. Pero nag iisip pa ako kung anong kulay ang nararapat. Gusto ko sanang light color un nga lang tabing daan kasi ito. Ayoko nmn na kapag nagsindi ako ng ilaw eh nakikita ang anino ko sa bintana. Parang yung nagsasayaw ng careless whisper hehehe.. Kaya ang plano ko ay black out curtain o di kaya black out blinds na katerno ng motiff ko at white curtains para mging maliwanag nman pag araw.

O eh ano kaya sa tingin mo? ok na kaya ito?

Umagang Kayganda

2010-04-27T20:11:00.001+01:00

Kahit natulog ako na Zigzag ang hugis ng nguso ko sa nakakaimbyernang lunes eh nagkaroon naman ng umagang kayganda sa araw na ito. Halata ba? hehehe Eh kasi nga last weekend ng makausap ko ang aking new found friend na si Mary Joy, inintroduce nia ako sa online pinoy shop kung saan makakabili ng mga fresh filipino foods at ibang pang products na miss na miss ko na talagang gamitin. Ang totoo niyan, meron nman akong online store na binibilhan pero kadalasan puro ingredients lang. Eh hindi naman pupuwedeng the same recipe ang filipino foods na ilalaman ko sa aking sikmura araw araw hano. Kaya nman tuwang-tuwa ako ng dumating ang parcel kaninang umaga. Hay, sa sobrang excitement di ko napicturan ng buksan ko.

Iditetalye ko na alng ang nabili ko ha. Voice, Red Horse ( request ni Habibi yan), Papaet, Longganisa, Tocino, Bopis, Bangus Belly, Adobo Marinate ( silver Swan), Chicken Sausage at kung ano ano pa na hindi ko na maalala. Balak ko nang bumili ng ng mga gulay kaso hindi ko sure kung maipapadala nila thru parcel force no. Kaya pupuntahan ko na lang sa katapusan ng Mayo para mapili ko lahat ng gusto kong bilhin. hehe teka bago ko makalimutan, heto’t maglaway ka muna dito sa aking masarap na agahan. Engrande yan … tamang-tama hindi ako kumain ng kahit ano kahapon lol!

O diba ang bongga ng umaga ko.. ? Ang sarap sarap nga eh .. Yun longganisa kasabay ng sariwang kamatis at ang bangus belly sinawsaw ko sa sukang maanghang.. huwaw!!!

Babalik ka rin…

2010-04-27T01:49:00.001+01:00

Wala akong magawa.. sabi ng relo ko ala una- kuwarenta’y kuatro na. Sus! parang bago ng bago sa pagtulog ng late ano.. Ano ba yan, kanina kasi kumukulo ang aking dugo. Ang aking pakiramdam eh gusto ko mamilipit ng leeg. Yung tipong ngaun na. Hay naku buti na lang at nakapagtimpi pa ako ng konti.

Eto nga matapos kong magbrowse ng magbrowse, napadpad ako sa aking lumang tahanan. There’s no place like home talaga ano. Ilang beses ko na iniwan tong blog na to eh bumabalik ako ng bongga. O ayan, lagyan ko ng ng post kasi ang latest post ko dito eh nun namaalam ako at nung panahon pa ni Ondoy. Jusmio eh summer na kaya sa pinas? tagal na no?

Sige nga… Popost ulit ako ng bongga dito. Tagalog parang un talambuhay ni edna. hihihi.. Parang mas type ko magpost ng tagalog para mas maexpress ko ang aking sarili. Tulad ng kapag ako ay galit, at masaya.

O sia, bukas na lang kita ulit bisitahin. paggigisng ko ng alas dose.

Launching MYDIGIHOME

2009-10-06T20:20:00.001+01:00

Today, I am officially launching MyDigihome domain which I bought few weeks ago. Im planning to use it as my official site for meme and ramblings. So hopefully you can also add me your site. Please do.. I will not totally abandon this account. I will still visit this but expect only tagalog posts on this blogspot account.

Come and visit my new home.. my new life away from home.. my digihome..

To all friends that will add me, drop me a message and I will gladly add you there. See ya!

Pananalasa ni Bagyong Ondoy

2009-09-28T12:35:00.001+01:00

Ondoy's Trail of Fury from Glenn Omanio on Vimeo.

Typhoon Ondoy left lots of filipino’s homeless. Some of them died.. I know others might say that this is the fruit of all the corruption and other government issues under Arroyo’s government but hey guys, this is no time for blaming each other.. The best we can do is help one another in any way we can. From a simple prayer to donations. I can’t help myself but cry when I watched this video. Thanks to Glenn Omanio..

Jamie’s new baby

2009-09-07T16:53:00.001+01:00

Oh right, Jamie’s new baby arrived today. Want to know what that is? check it out !

Jamie with his new baby

Tryin’ to show how thin it is!

Closer look ….

Yeah right! Its thinner and has more space capacity than his old one! For your info, the old one will be put in Ebay auction. Its rarely used and he will be including 3 games with it ( Bought last July 2009 in replacement to the PS3 80Gb we sold to Jasper, my brother when we visited Philippines). Oh dear! Hope I can pay this one. By the way this gadget is a newly released Sony PS3 Slim, 120GB Hard Drive. W'e’ll be testing it tonight! Yehey! Hmmm I will decide what game to play but definitely don't want football hehe.. not my game! I might try Resident Evil though..

Adik Ako, Adik Siya…. ADEEEKKK Kaming Lahat!

2009-08-18T23:27:00.001+01:00

Gusto kong matawa sa naisip kong title ng post ko. Palibhasa walang letrang umiikot sa kukote ko kundi A-D-I-K. Siempre nman hindi ako adik sa ipinagbabawal na gamot hano.. Kundi adik sa paglalaro. Parang narinig kong sinabi mong :

“ Sa tanda mong yan naglalaro ka pa??””

Eh kumusta nman si Ate liza? hehe ( Kutos ang aabutin ko dito kay ate liza, maniwala ka.) Hay naku di nga ba’t one week ko nang nilalaro ang hinayupak na FARMTOWN sa facebook. Shocks! Maniwala kayo at sa hindi, nakakaadik talaga. Eto nmang si Peachy, lahat ng Farm in-introduce na yata sa amin. Pambihira.. Nagkabuhol-buhol na ang brain ko sa pagchecheck ng aking mga Farm. Hindi lang yun, di pa nga nakakamumog eh nag-fa-farmtown na ako. Maging si Habibi eh na-diet na kakafarmtown ko. At pagsapit ng gabi hihiling pa akong masahehin ako dahil maghapon akong nagfarm town. Eh bakit nga, kahirap kayang mag-araro, magtanim at maki-ani hehehe.. ( Talagang tunog adik na hano?) Eh kung curious ka kung ano nga ba itong Farmtown na to eh Sign up na at magchismisan tayo sa bukid hihihi…Yan lang ang ginagawa nmin ni ate liza halos araw-araw.. Eh maalala ko pa nga nung isang araw eh un hinarvest naman ng mga anak nia ang kanya mga plastic na tanim gawa ng kaka-farmtown. Eh ako nman kaya ano nman ang effect ? Susme, katatayo pa lang uupo na ako. At pag naglinis ako paspas talaga at baka mabulok ang mga tanim kong ubas, raspberries, pumpkins, melon at kung hano-hano pa. Mainip ka ng bahagya, cge at kulitin mo ang palengke ni Tom kung magkano niya bibilhin ang hinarvest mo at kung me ibang farmer na kelangan ng tulong mo. Tsk!Tsk!Tsk!

Minsan nga me nakilala akong pinay na taga-Norway, ang sabi ba nman eh sa harap na raw sia ng PC kumakain at naadik na rin sia. 40+ na kaya ang edad nun nawili rin kalalaro. Eh kumusta nman ang gumawa ng door lock namin ng minsang kumulimlim, hindi naisip kung sia ba eh mababasa ng ulan. Naisip pa ang mga pananim sa Farmtown at jusmio baka raw bagyuhin ang mga ihaharvest nia. Ano ba yan!!!

Kaya sa mga katoto kong hindi ko nabibisita eh pagpasensiyahan nio na kami at kelangan Lumevel up ng mga FARMISTA hehe.. Kahit na nga ba itong aming mga kamay eh mukhang nirarayuma na at ang hintutturo eh nagmasel na talaga kaka-click. Sorry talaga. Kung hindi ko man kau madalaw eh , ano kaya kung subukan niong magfarm town? baka sakaling hini lang ako ang maging adik, pati sia at tayong lahat maging adeeeek sa farmtown.. wuhoo!!

Ate Issa! Gumawa ka ng bagong account at naku maki-uso na! tara na!

Friendster Error??

2009-08-08T20:36:00.001+01:00

At eto nga nang tumambad sa aking screen ng ako ay mag-check ng Friendster. Hay naku parang gusto ko na nga yatang maniwala kay INSAN na lumipat na lang kami sa Facebook! Jusmio Marimar! Ano ba yan? ang dami pa nmang uploaded pictures doon na sana ay hindi mangawala? Ano kaya ang nangyayari sa Friendster? talaga nga kayang kelangan ng mag-take over ni Facebook o under maintenance lang sila? Naku naman maalala ko lang ha , isa sa mga friendlist ko ang naglagay ng pagkadami-daming pictures dun at pagtapos lahat ng uploaded pictures nia ay biglang nangawala. Sinubukan niyang kontakin ang friendster regarding dun pero hindi na nga naibalik kahit isa. Sa dami ng nai-upload nia noon, eh kinatamaran na niyang ulitin uli. Eh bakit nga, baka nman mapudpod ang daliri nia kauupload dun no. Hay naku sana lang ay maayos na .. Kapag hindi… eh di hindi! hehe

Bulaklak

2009-08-07T21:27:00.001+01:00

“Bulaklak…. ang ganda ng bulaklak.. ng mga bulaklak…”

Senti mode lol! Wala lang! Hindi ko maipaliwanag kung bakit ganun na lang ang nararamdaman ko today. Parang ang lungkot ng buhay …. Hayz… Siguro dumadating lang sa buhay ng tao na minsan makaramdam ng biglaang pagkalungkot. Oh well, gusto ko lang i-cheer ang sarili ko sa pamamagitan ng paggawa ng post bago pa gumulong ang nag-uunahang patak ng luha sa aking pisngi. Siguro naaalala ko lang ang isang problemang naiwan sa Pinas at isang masamang balita mula sa isang kaibigan. ( Siempre wala namang namatay noh!) Medyo masyado lang kumplikado kung aking hihimayin ang istorya.

Anyway, kwento ko na lang kung paanong nagkaroon ako ng mga pictures na ito. I actually took these pictures while we’re in Bora. Hmmm… masyadong na-amaze lang ako kung paano magiging maganda ang kuha sa mga bansot na rosas sa Pinas hehe.. Sa picture pala, hindi naman nakikitang ang mga halaman na to eh nakatanim sa mabato at tuyong lupa na kundi pa uulan eh hindi madidiligan. ( taray!) Pero nakakachallenge lang kung paanong ang pangit ay nagiging maganda kahit sa litrato man lang. Feeling photographer nman ako? hehe Dapat cguro eh magpasalamat ako sa aking sweetheart sa gift nia last bday.. Thanks sweetpeach!

Insomnia – Craig David ( Video Entry )

2009-08-06T12:15:00.001+01:00

Had to post this MTV kasi i really like it. I know medyo late na yata ako sa mga new music ngayon but it just reminds me of Boracay. (Lol) Meron pa rin hang over. Actually, hubby danced on this music while we are drinking at Bamboo Inn o ano na nga yun. nakalimutan ko na ang name but they play really nice music. And hubby’s friend had to pay 100 pesos sa DJ on deck para sia ang makapagmix ng kanta kasi nga medyo kumagat na ang mga alak na nainom nila. Heres the video that im pretty sure na magugustuhan nio rin..

Dating Pangulong Corazon “Cory” Aquino, Patay na!

2009-07-31T22:42:00.001+01:00

Nagulat ako habang ako eh nanonood ng TFC ng mabalitaan kong si Ginang Cory Aquino ay patay na. Siya po ay namatay sa ganap na alas 3:18 ng umaga dahil sa Cardio Respiratory Arrest.

March 2008 ng malaman ng sambayanang Pilipino na siya ay nagkaroon ng colon cancer. Nag-undergo sia ng operasyon para maalis ang nasabing cancer at ito ay naging successful nman. Ngunit nagulat ang lahat ng noong June 22, taong kasalukuyan ay isugod muli sa Hospital ang dating Pangulo. Hanggang sa mangyari nga ang kinatatakutan ng lahat ng pamilya partikular na ang bunsong anak na si Kris Aquino.

Isa sa pinakamaimpluwensyang tao sa kasaysayan ng Pilipinas ang dating Pangulong Cory Aquino. Ika-labing isang Pangulo at kauna-unahang babaeng naging Pangulo sa buong Asya. Sino ba ang hindi makakalimot sa People Power – Edsa Revolution? malamang halos lahat tayo ay alam ang patungkol dito. Pero nakakalungkot isipin na ang orihinal na Ina ng bansa ay pumanaw na.

Para sa Pamilya ni Ginang Cory Aquino, ako ay lubos na nakikiramay. Sana’y mahanap mo ang tunay na kapayapaan kasama ng Poong Maykapal. Mananatili kang ala-ala sa kasaysayan ng Pilipinas.

Welcome Back

2009-07-25T18:28:00.001+01:00

After more than a month of not blogging, I’m back again .. Kelan pa nga ba ako huling nagpost dito? Hindi ko na rin matandaan.

Anyway, matapos ang mejo mahaba-habang bakasyon ko sa Pinas, balik UK na nman ako. Nun ko tuloy napagkukumpara ang ambience ng Pinas at UK. Ano nga ba ang gugustuhin ko ? Sa Pinas sobrang init na kahit umuulan ng malakas para ka pa ring nasa loob ng pugon. Pero kahit napakainit ( at hindi nman lahat ng masang pilipino kaya maka-afford ng pambayad sa aircon) ang paligid ay masaya pa rin.

Hindi ko nga makalimutan si Habibi nung kami ay nasa Pinas. Lahat ata ng sweat glands nia ay aktibo dahil walang puknat ang pagpapawis. At kung dito hindi mo mapaligo ng araw-araw, sa Pinas hindi mo na kelangang kulitin dahil 3 times maligo ang lolo mo sa sobrang init. Kung bago kami dumating ng Pinas ang bukambibig nia eh

“ Theres no way I can walk around Boracay with no shirt on..”

Kinain nia yang sinabi nia dahil buong araw halos nakahubad at panay ang tampisaw sa dagat. At dahil sa kagustuhang umitim, hindi lang sunburn ang inabot kundi parang natapunan ng kumukulong tubig sa tindi ng sunog sa katawan. Sa totoo lang, Yun ang pinaka-highlight ng aming bakasyon.

Heto ang ilan sa mga pictures from Boracay:

Day 1 – Arrival / Eating and Drinking Session

Day 2 – Pictorial/Kulitan with Family and Friends and some Massage by the beach lol

Day 3 – Its my Birthday! Dolphin/Banana Boat Ride ( Too bad I didn't manage to take a picture of my cake :(

Day 4 – Island Hopping/Snorkeling/Picnic and Swimming with the whole berks and family

Day 5 – is my rest day coz im not to well .. but my family manage to visit Station 1 and took some picture with the Sand Castle.

Day 6 – Parasailing/ Helmet Diving ( The highlight of the Boracay Getaway)

Day 6 – Tequilla Night with my Friend Mich from Italy. One of the best lasingan nights in Boracay. Imaging those pulutan in front of us. Isaw and lechon manok from andoks .. harhar

Day 7 – Uwian na . But we all missed each other after those 7 days of bonding. Gumising nga ng maaga si Habibi on our last day kasi nga he wants to say goodby to Bora Beach. He really enjoyed his stay. Maybe next time, mag-stay kami ng 2 weeks kasi hindi pa raw sapat ang 7 days eh naghirap na nga kami hehe.. Tips for those who are planning to go to Bora, never ever eat on restaurants kasi super mahal.. Tiyaga na lang kau sa Andoks or wendy’s or better yet sa gma turo-turo sa palengke para makatipid. Then spend every penny para matry nio ang lahat ng sea adventures.

Nakakamiss talaga ang Pinas lalo na pag nakikita ko ang mga pictures na kagaya nito. Kahit mejo nasagad ang ipon eh ayos lang. No one can replace the enjoyment we had in Boracay. Hopefully makabalik kami next time ng mas matagal..

Lihim

2009-06-02T10:22:00.001+01:00

Matapos nga ang ilang linggong pagpaplano namin sa aming pag-uwi at pagdeklara na gawing lihim ang aming pagdating sa bandang huli ay maibubunyag din pala. Ang totoo niyan ay wala pa talaga ako sa Pinas at kung bakit hindi ako makapagpost ay sa kadahilanang ang pag-uwi pala nmin ay hindi nangangahulugang kami ay magsasaya na nga. Heto nga at sumasakit ang bungo ko kung paano mapagkakasya ang budget sa pasalubong. Daig pa ang mamamalengke sa tutuban sa dami ng mga bilin ng malaman ang aming pag-uwi. Tingin ko ang alam nila eh pinupulot ko ang salapi dito. Teka bakit nga ba ganun hano? pag alam nila na naka-abroad ang isang tao iisipin ng iba mayaman at kumikita ng pounds or dollar. Pero ang totoo niyan, sa taas ng cost of living kung saan kaming mga overseas pinoy at pinay ay naroroon ay ganun din kataas at kamahal. Yun nga lang ang kaibahan, dito sa UK kung saan ako ay naroroon, kahit papaano hindi mapolusyon. Walang basura sa gilid ng daan. Walang mga batang-yagit na nangangalabit sau para humingi na mamera. At walang tricycle na halos sunugin ang baga mo sa kapal ng usok. Minsan pag naikukumpara ko, mas secure talaga ako dito. Ihiwalay na natin ang financial matter dahil sa bagay na yan ako ay tagtuyot hehehe.. Pero dito kasi wala nman akyat bahay. Ang mga kapitbahay ko nman ay sadyang mababait kahit na tulig na tulig sila sa aking pagkanta paminsan minsan. Hindi nga lang kainaman ang panahon lalo na pag taglamig pero at least hindi ko mararanasan dito yung meron ibang taong nakakapasok sa loob ng bahay mo ng di mo nalalaman. Katunayan nga niyan, 4 days and 3 nights akong mag-isa dito nung nakaraang May 23. Kasi nga si Habibi ay napunta sa London at dahil kami nga ay uuwi, minabuti ko na lang magpaiwan. Aba, nun ko ulit naranasan makahinga ng maluwag at walang iniisip na ipaghahanda ng pagkain.

Neway, mabalik tayo sa lihim. Eto ngang lihim na trip namin to Pinas ay hindi na nakaya pang ilihim. Dahil nnga sa mga pagkakataon na madalas kami ay nadudulas at isama mo na rin yung excitement na nararamdaman namin ayy tinawagan na nga nitong si Habibi si Inay. At hayun, ang lihim pala talaga ay hindi nananatiling lihim. Naisip ko nga rin na mainam na rin na sabihin ang aming pagdating kesa nman sa dumating kaming waang mag-asikaso sa amin. Di ba? lahat kasi ng kapatid ko ay mga bulugan. kaya nman hindi ko inaasahan na maghahanda nga sila sa aming pagdating. Alam ko dahil nung minsang ako eh me sakit at hindi makabangon, ni hindi ako inalagaan ng aking kapatid hehehe.. Iniisip niya siguro na ako ay nag-iinarte pero ang totoo daig ko ang nagpaikot ikot ng sampung beses sa roller coaster sa hilo na nararamdaman ko. Yun nga at ng pagdating ko sa hospital, 90-60 na pala ang blood pressure ko. Toink! Mahihilo nga pala talaga hehehe..

15 days to go at nasa Pinas na nga kami. hindi ko pa alam kung san kami gagala sa loob ng 4 weeks pero yung 7 days siguradong alam ko na. hehe

Pero para sa ibang nasa ibang bansa at gustong magsiuwi, lalo na at first time niyong uuwi ng Pinas, ngayon pa lang ay mag-ipon na kau. wag nio akong gayahin na nagpabigla-bigla at ngayon ay namomoroblema sa ipapasalubong. Para sa kaalaman ng lahat, hindi pala madali ang umuwi hehe. Siguro matatagalan ulit ang aming pagbalik pagkatapos neto. O sia.. Magandang pagbati sa lahat ng nakibasa.. Salamat sa lahat na nagpabalik-balik para bassahin ang blog ko na walang update ni isa.. ngayon pa lang hekhekhek…

Point of View on Katrina Halili and Hayden Kho Scandal

2009-05-21T23:42:00.001+01:00

Makikitsismis na rin ako tungkol sa isyu na to. Aba halos buong balita eh puro ito ang topic. Pati ang senado nagimbal sa Scandal na to. Eh teka nga ano ba kasi ang nangyari? Ang sabi daw kasi eh itong si Hayden Co eh dapat tanggalan ng lisensiya dahil sa ginawa niyang pambababoy kay Katrina Halili at sa dalawang iba pang nakasama sa kumakalat na video sa internet. At dahil nga ako eh tsismosa ring numero uno, eh hayan nagsearch tuloy ako. YUng Careless Whisper na nagsasayaw sila nakita ko pero ung iba pa eh hindi na. Actually dun sa nagsasayaw ok pa eh. Eh bakit nga ganun sin nman sila pumose sa mga Men’s magazine di ba? naka Two Piece? Or pag nagpa-fashion show sila ng mga Bench or kung ano ano pa. Pero yung ibang malalaswa eh hindi ko nakita. Bagkus mga extended version ang nakita ko. Gaya ng funny videos na ginawang comedy ang panggagaya sa pagsasayaw ng dalawa. Eto pa pati si Mr. bean nakisayaw din. Ang hindi ko kinaya eh yung Aso. Tama sex scandal ng aso ang pinost ng mga hinayupak. hehe Sabi sa comment dun sa video eh sinumpa daw ni Doktora Vicky Belo si Hayden at si Katrina kaya naging aso. Pambihira oo! Sumakit tuloy ang panga ko sa kakatawa hehe..

Anyways, honestly, mali talaga ang pagpapakalat ng video na to lalo na sa mga pirata pa. tsk tsk tsk.. tuloy parehas silang nasira ang pangalan. I mean hindi natin pwedeng isisi ang lahat sa iisang tao lang. Parehas silang merong pagkakamali sa isyu na ito. Pero sa sitwasyon na patagong kinunan ng video ang anumang maselang bagay na ginagawa ng magkasintahan o ng mag-asawa o ng mag-anupaman eh sadyang nakakadegrade ng pagkatao partikular sa mga babae. Bakit nga ba hano? kahit na dalawa silang gumawa ng bagay na yun ang mas kahiya-hiya ay ang babae? Sana nga ay maipasa na ang batas patungkol sa mga ganitong kaso para maprotektahan natin ang mga kababaihan. Kung bakit kasi hindi mapigil ang mga invention hano? tuloy kahit ganggakulangot na camera pwede ka maglagay sa katawan ng hindi man lamang napapansin. Tsk Tsk Tsk.. Hay naku sana ang mga kalalakihan naman ay matutong rumespeto sa ating mga kababaihan. Hindi ko sinasabing lahat pero sana lang ang bawat lalaki eh meron katangiang ganun. Goodluck na lang sa kaso ni Katrina. Sana ay hindi na maulit pa ang gma ganitong pangyayari. Alam kong marami ng iba rin ang nasira ang buhay mula ng lumabas ang mga cellphone na meron de-camera pero ano ang magagawa mo kung biglang sinaniban ng demonyo ang partner mo? Kaya paalala sa aking mga kabaro, konting ingat at huwag masyadong magtiwala.

Binyag ni Tomas – Weekend Happenings!

2009-05-21T01:27:00.001+01:00

There you go! Presenting Thomas David.. Welcome to the Christian World. Siya nga at walang iba ang anak ng pinsan ni habibi na bininyagan last weekend. Ang cute niya noh? Grabe itong bata na to. Kahit san ipasa ng mommy nia hindi talaga umiiyak. Prang yung pamangkin ni Jamie. Gusto ko na tuloy isipin na lahan ng baby dito eh matahimik. hehe Kumpara kasi sa mga pamangkin ko eh puro sampu at kaputol na iyakin.. Toink! Kaya ang mga mommy nila eh halos hindi makatulog sa gabi. O ni hindi man lang makalibot ng matagal sa ibang bahay kasi nga eh nag-aalburoto ang mga tsikiting. O eh bago ko makalimutan, yung babae sa kaliwa ay lola ni jamie. We call her Nanna. ( Sagwa sa tagalog yan hehe kaya wag mo i-translate) Ang ibig sabihin nun eh grandmother or sa madali’t sabi, Lola. Yung nasa Kanan nman ay ang aking Mother in law. O di ba? terno ternong blue and suot nia. pati tights ma-mlu-mlu. hehe. Kuha ito sa isang posh pub na ang president ay dili’t iba kundi ang uncle ni habibi.

Saturday evening kami nag-travel papuntang Wirral England. Maganda ang panahon at ang araw ay halos parang alas nuwebe ng umaga sa pinas. Pagdating namin, sumabak agad kami sa panonood ng Eurovision Singing Contest 2009 kung saan lahat kami ay naging hurado sa lahat ng contestant ng buong Europa. Big deal kasi itong contest na to lalo na sa kapatid ni Jamie na walang pinalalampas na episode nito. so, gamit ang papel at ballpen, nakilista na rin ako ng gma bansang kalahok at ngbigay ng puntos sa mga contestant na tingin ko eh merong may pinakamagandang kanta. At Bingo! Ang nagaustuhan ko nga eh ang bansang Finland. Pero ang siste, hindi pala sa ganda ng melodiya, composition at catchy na tunog binabase ang mananalo kundi sa boto ng iba’t ibang bansang kalahok. Ano ba yan! balewala pala ang aking pagbigay ng puntos hano dahil Political voting din pala nauwi ang labanan. Kung saan nagkakaroon ng kampihan ang magkakapitbahay na bansa para magkaroon ng mataas na puntos. Ayan tuloy, natalo kami sa aming mga pusta sa betting hehe.. hamo na nga!

Kinabukasan, kahit wala akong ganong tulog eh gumising ako ng maaga para makagayak ako ng bongga. hehe tulad ng naplano ko, kelangan kulot ako sa araw nang binyag. Yun nga lang hindi ko nasunod ang aking planong get-up dahil nga ang lahat pala ay nakasuot ng dress. buti na lang nagbaon ako ng dress. heto o :

Yan ha.. Nagpapicture pa ako hanggang sa tabi ng bin.Sabi ko nga hindi dapat ito ang suot ko pero ang lahat eh nakadress kaya sabi ni habibi ito na lang daw ang suutin ko. Ayoko namang maiba na nman ako. Itong summer dress ko eh pinatungan ko na lang ng blazer. hayan ok naman di ba? kahit maulan eh talagan kineri ko suotin yan. feeling ko nga eh sasayaw ako ng folk dance hehe. pero ang siste eh ako lang nakamahaba. hang iikli ng mga suot nila at labas ang mga puklo hehe. alam nio na siguro ang ibig kong sabihin.

Heto nman ang mga couples of the day. From left, Rachel and John, Habibi and Me, Katie and John. Mahilig sila sa John. Psst Tabi jan hehe!

Siyempre pa kaninan portion. Eto ang Moroney Clan. Meron cgurong 50 visitors sa pub na to kung saan ang lahat halos ay umiinom ng beer. ( tagay Pare!) Ako siyempre hindi ako uminom no. Ganda ng suot ko eh tapos iinom ng beer hehehe.. pang dalagang pilipina ang get up ko no. Kaya kelangan mahinhin. Naks!

Tingin ko nga pagkatapos ng kainan eh naempatso ako. Puro kasi ham, beef, salad at mga pastang matatamis. Ano ba yung sauce na nakain ko sa ham ung mustard. Halos hindi ako makilala ni Habibi ng matikman ko. (Pweh!) ang hirap nman nag inosente hehe.. dami ko pa nman kinuhang mustard tapos ikinalat ko pa sa ham. ang lasa pala eh hindi mo matanto sa anghang. Naku ha, never again! Pero I like the prawn, dipped in mayonaise.

Tapos nagkulitan ulit sa picture .. ayan ang ebidensiya.. ! Tinanong ko si Habibi kung ano ang gamw na to kasi tingin ko eh naglalaro sila ng shotput. haha yun bang metal na bilog na palayuan ng bato. Pero napaisip ako, bakti ang daming bola. Parang billiard nman ang naisip ko kasi meron silang tinitirang kulay dilaw na bola. Ipinaliwanag sa akin ni Habibi, eto pala ang version nila ng bowling. Grandslam daw si nanna dito. Kung paano laruin eh inihahagis lang ang bola at kung sino ang may mas pinakamalapit na pato sa bolang dilaw sia ang winner. Hmm interesting di ba?

Kasama ko si Habibi na nanonood ng larong ito sa labas ng pub. Kasi kelangan nia mag-smoke. Dumating ang Auntie ni Habibi at ang MIL and FIL ko. Tuloy nakilanghap na rin ako ng mga smoke nila ..Pinagitnaan ba nman ako eh di wala akong choice. Hehehe Pambihira no? Khit hindi ako nagsmoke parang naka-apat na stick din ako ng yosi. Pagtapos kong mag-store ng maraming nikotin sa katawan eh lumarga na kami pauwi.

Ang totoo niyan, dapat kinabukasan pa kami uuwi subalit datapwat dahil ang aming pusa ay ibinilin namin kay aling bingi eh mejo minalas ng konti. dahil ang susi na binigay namin ay sukat ginamitan ng pliers, naputol lang nman at naiwan sa aming key hole ang kaputol . Ang kawawang pusa, na dyeta ng hapunan, agahan at tanghalian habang kami ay namumutaktak sa kakakain sa binyagan hehe. Ang problema nman kasi, masyado na yatang mahina si aling bingi at ginamitan pa ng pliers ang aming pintuan. hay naku! Di bale buti na lang umuwi kami. Pagdating namin, kumpleto pa kami sa gadgets kung papaano mabubuksan ang pinto. Para lang malaman sa bandang huli na wala nman pala ang kaputol sa butas . Hay naku ha ang gulo! Naiimbyerna tuloy ako . Sabagay ayos na rin, at least nakapasok kami ng bahay ng walang kaproble-problema maliban sa nagkalat na pagkain ng pusa sa sahig dahil isinulot ni aling bingi sa aming letter box ang mga cat food. Yaiks! Ang sangsang tuloy sa living room :(

Pilipens Hir Ay Kam

2009-05-15T10:22:00.001+01:00

After nga ng ilang araw na pag-iisip, heto at nag-empake ang lola mo. hindi ko alam kung ito ay dala ng aking pagkahomesick o dahil sa lahat ata nang nasa friendster ko eh nagsiuwi ng Pinas. Kaya eto at nakigaya na rin ako.

Gamit ang mahiwagang martilyo ay talaga namang binasag ko ng bonggang-bongga ang aking jar. Habang si habibi at nagmamadaling umakyat at tsineck kung ano ang nangyayari. Aha! tamang-tama para sa pamasahe. Kahit masakit sa loob ko na gawin yun, naisip kong this is the right time hehe. Bakit nga hindi sasakit ang loob ko, eh iniipon ko yun para makabili ako ng isang Canon DLSR o SONY. Naman! Pagkakataon ko na sana pero di bale na! mas importante ata na ako ay makalanghap ng hanging-pinas. Kaya naman ng malaman ni habibi ang aking plano, eh eto lang ang nasabi nia:

“ I’ll go with you!”

Oha! Sasama ang loko! ayaw maiwan hahaha. Kasi nga nman ang lungkot kayang mag-isa at sia eh naku siguradong mabeberat dito.

Kaya eto ako at ilang araw nang puyat. Aba parang gusto ko ischedule ang aking pagkain sa buong stay ko hehe. Pinakbet, pritong tilapya, inihaw na isda,diningdeng, at isama mo pa ang mga street foods. At hindi lang ako ang nangarap ng pagkain ha, pati si habibi. hehe gusto daw nia ang T-Bone Steak at Crispy Pata twice a week haha. Naman naman! At hindi daw sia kakain ng ibang Mcdo Meals maliban sa Mc-Breakfast. lol! Eh kasi nga nman ang kanyang belly ay lolobo n nmn. natatandaan ko ng umuwi to sa pinas gating-ting sa payat. aba ngayon nman parang nakalunok na ng pakwan. Hay naku excited na tuloy ako! Pero ang plan ko ay manorpresa hehehe.. yung susundo at ung tutuluyan ko lang ang nakakaalam. Hano kaya ang mga reaction nila mudra at pudra pag bgla kaming dumating sa probinsiya???Hmmmm Todo na to! Exciting talaga.

At siya nga pala, first time namin ni Habibi umuwi ng Pinas na magkasama. Oha! Ate liza magkikita na rin tau sa Pinas! hahaha

Buti na lang nandiyan ka ‘Nay!

2009-05-10T19:39:00.001+01:00

Sa totoo lang muntik ko nang makalimutan ang mother’s day. Kasi nman ang Mother’s day dito sa UK last March pa natapos. Pero ok heto na ang aking pagbati sa aking Mudra.

Dahil araw ng mga ina, gusto kong i-take ang opportunity na to para magpasalamat sa aking ina. Totoo nga ang kasabihan kung wala sila wala tayo sa mundo. Mula sa araw na malaman niya na dala-dala nia ako sa kanyang sinapupunan hanggang sa araw na naging independent ako bilang isang indibidwal, si Nanay ang katabi ko.

Ang picture na nasa taas ay dili’t iba kundi ako. Tama! Ganyan ako ka-cute nun bata ako hehe.. Isipin mo na lang nung lumabas ako di ba ang sabi ng mga nanay “ Kamukhang-kamukha ko..” hehehe. Tapos aapila naman si tatay akin ang mata .. hehe hamo na nga silang mag-away ng bonggang-bongga.

Ang totoo niyan, malaki ang hirap ng aking mga magulang, partikular na ang aking ina. Ilan sa tanong ko nung bata ako ang nasagot ko ng ako ay magkaisip:

Sino ba ang nagpupuyat sa gabi sa pagbabantay sa akin?
Sino ang madalas magpalit ng lampin pag ako ay naihi?
Sino ang unang nag-aalala kapag ako ay nagkasakit?
Sino atubili sa paghahanda ng pagkain pag birthday ko?
Sino ang nagrerepail ng sira kong damit?
Sino ang naglalaba ng damit ko nung maliit pa ako?
Sino ang gabing-gabi nang umuwi maihiram lang ako ng sapatos na gagamitin ko sa pagsasayaw pag merong program sa school?
Sino ang una niyang naiisip pag nakakakain sia ng masarap sa isang handaan?
Sino ang unang nagagalit pag inaalipusta o hinahamak ako ng mga kaklase at kapitbahay ko?
Sino ang unang nasaktan nun una akong mabigo sa pag-ibig?
Sino ang nag-aalala pag ginagabi akong umuwi?
Sino ang unang nagagalak pag umuuwi akong merong award sa school o nakakuha ng mataas na parangal sa school?
SIno ang matiyagang nagturo sa akin kung paano magluto ng pansit, sopas at kanin na hindi sunog, malata at hilaw?
Sino ang nagturo sa akin maglaba na dapat nakahiwalay ang puti sa de-color? ( Isama mo pa ang pagkukula)
Sino ang matiyagang nagtuturo sa akin bumuo ng sentence sa salitang english pag merong Formal theme na kailangan ipasa sa school?
Sino ang nagturo sa akin kung paano gumawa ng burger sardines ?

At marami pang ibang katanungan na ang tanging kasagutan ay ---- SI NANAY.

Hindi mabilang sa kamay ang mga pasakit nila para sa atin hindi ba? Pero lahat ng mga katanungan na ito eh madalas nakakalimutan sa isang beses na tayo ay mapalo o mapagalitan dahil sa katigasan ng ating ulo at minsang pagrerebelde pag pag hindi nasunod ang ating hilig. Naisip ko, ilang beses kaya ako nag-sorry sa dami ng mga kasalanang nagawa ko? Siguro nga eh mas marami ang beses na ako ay nagmatigas at nagkulong sa kuwarto. Sorry po, Nay hindi ko lang po siguro naintindihan na ako ay nagkamali :(

Naalala ko tuloy ng minsang pinabili nia ako ng mantika sa tindahan ni Lagrama. Dahil merong Diyes sentimos na sukli ang sabi sa akin ng tindera kung gusto ko Caramel na lang ang ibigay nia sa akin kapalit ng Diyes sentimos. Eh siyemre bata ako nun, at ang Caramel ay parang chocolate na sa isang batang tulad ko. Dali-dali nga akong umuwi at hinanap sa akin ni Nanay ang sukli. Ang sabi ko binili ko ng Caramel. Sa galit ni Nanay hinataw niya ng yantok ang aking maliliit na kamay. Ipinalatag nia sa lamesa ang aking mga kamay at paulit-ulit na ipinaalala sa akin na huwag kong uulitin. Talagang hindi ko na inulit kasi mas masakit pala mapalo sa kamay kaysa kumain ng Caramel mula sa kinupit kong barya.

Me and my Brothers ( Obvious ba ?)

Ang totoo niyan, lahat ng paghihigpit niya sa amin nung kami ay bata pa ay para naman sa amin. Kahit na alas- sais pa lang ng umaga parang armalite na ang bunganga ni nanay sa kakasigaw sa akin para magsaing ng agahan o di kaya ay magwalis sa bakuran. O kaya nman kapag ayaw kong mag-urong ng pinggan katakot-takot na sermon ang inaabot ko. Kahit pag JS Prom sa school alam ko nandun si nanay at nakasilip sa bintana para itsek kung sino ang kasayaw ko. Kahit na halos pumutok ang eardrum ko kakasabi na bawal magboyfriend at pag-aaral muna ang atupagin nung ako ay bata pa, nagpapasalamat ako kay Nanay. Dahil kung hindi dahil sa maliliit na detalye ng aking buhay na pinakialam niya eh hindi ako magiging si EDS ngayon.

Boring talaga ang aking kamusmusan pero kapag binabalik ko ang nakaraan, napapaisip ako na kung pala naging maluwag ang aking mga magulang, lalo na ang aking nanay, siguro katulad na rin ako ng ilang kababaihan sa amin na maagang nagsipag-asawa at hindi na nakatapos ng pag-aaral. Siguro isa na rin ako sa mga batang-ina na nakikidamo sa bukid, nagititinda ng palamig, naglalako ng gulay para lang meron maipambili ng gatas para sa mga anak. Buti na lang, nandiyan si nanay.

Nung minsan binilinan ako ni nanay wag na wag daw akong lalabas ng bahay dahil hapon na. Dahil sa katigasan ng aking ulo, sumama ako sa aking mga kalaro at hindi inalintana ang bilin niya. malay ko ba namang ako pala ay mapapahamak? Hinabol lang nman ako ng aso at nakagat nito.

Pagdating ko ng bahay, kahit galit na galit si nanay panay ang salita habang sinasabi :

“ Ayan ang napala mo dahil sa katigasan ng ulo mo. Kung saan-saan kasi nagpupunta hindi ka mapagsabihan..”

Yan ay habang ginigisgis nia ng bawang ang marka ng kagat ng aso sa aking pwetan.

Marami din nman akong namimiss na bagay kasama si nanay. Hindi talaga kami ka-close gaya ng ibang mother and daughter, pero kapag nalulungkot si nanay o di kaya at nagddrama queen, alam kong Jolibee lang ang katapat o Greenwich.

Yun naman ang sarili kong paraan ng pagpapakita ng aking pagmamahal. Yung kapag birthday nia ay binibilhian ko ng isang pares na blouse. O isinasama ko sa mall para i-treat sa ice cream o sa movie ni Vilma Santos. Yan nman ang kahinaan ni nanay.

Minsan nman isang balot ng butung-pakwan na adobo o pinipig flavor eh ayos na sa kanya. Basta merong pirated dvd akong nabili na panonoorin nia habang nanonood nito. Lol!

Pero bago pa humaba ang aking entry sa araw na ito, gusto kong batiin si Nanay ng Happy Mother’s Day! Wala kang katulad at mahal na mahal ka namin. Maraming-maraming sa lahat ng paghihirap mo para sa amin.

At sa lahat ng mga mommies na maliligaw sa aking blog, Happy mothers day din sa inyo .:)

Operasyon Binyag Get-up!

2009-05-07T18:17:00.001+01:00

Kasabay ng aking pagbabalik-tanaw sa aking kabataan ay ang aking pag-eemote sa harap ng aking camera. Feel na feel ko ang bawat click at nagpapalit-palit pa ako ng damit hehe.. Parang modelo nman ako sa harap ni habibi habang panay ang lakad ko sa harap niya. Heto ang sampol.

O di ba ? Wa ka ma-say hano? hehe kinulot ko na nman ang sarili ko kasi gusto ni Habibi na curly ang buhok ko.

Pero ang totoo niyan, ako eh naghahap ng maisusuot sa Christening ng Anak ng Pinsan ni Habibi.. Thomas ang name nia at wala pa kaming gift na naiisip bilhin. Yan ay sa darating na a-disisyete ng Mayo. Josme! Alam niyo ba kung bakit ako ay aligaga sa pagpili ng maisusuot? pano nman kasi ayoko na meron silang masabi sa akin hano. Minsan-minsan na nga lang ako dumalo sa mga celebration na gaya nito eh magmumukha pa akong kakaiba diba? Ayoko nman na maiwan kumbaga kasi ang hirap kaya ng ganung feeling? kaya nman operasyon hanap ng maisusuot sa aking wardrobe.

Ang totoo niyan meron akong naorder na simple ankle skinny jeans at snake print top pero nung dumating kanina, akalain ko ba nmang ung smallest size eh pang Braguda ang size. Pagkalaki-laki sa akin kaya inempake ko ulit para i-return. Aba, sayang nman ng ibabayad ko kung hindi ko nman maisusuot di ba? Yung lumang skinny jeans ko na lang ang isusuot ko. Eto yung ilan na natira mula sa apat na naorder ko.

Tsaran!!

Yun top na yun ang nagustuhan ko. hehe. Siempre nag-ayos ako kaagad ang tiningnan kung anong ayos ang babagay kaya nman pati ang aking mga accesories ay nailabas hahaha.. Pwede na kaya yan?

At heto nman ang love na love kong wedge sandals na nabili.. wuhoo.. Clark Leather Wedge Sandals na very comfortable sa paa kahit mejo mataas ng bahagya. Hindi talaga ako matatapilok dito promise hehe! Love it!

At since ready na ako sa upcoming christening, cguro kelangan ko nang mag-spend ng time para nman sa gift na bibilhin hehe.. ano nga kaya? sabi ng mommy nia he loves Thomas and friends character kaya malamang hanapan namin ni habibi ng terno.

O hayan, comment ka nman kung ok lang yang suot ko para sa christening. Hehe yan lang ang nakayanan ng aking budget yahey!

Sandara Park is Back!

2009-05-07T12:53:00.001+01:00

Been so excited last night to watch this video today after i’ve watched it on TV Patrol last night. Who else i’m talking about? The Krung-Krung of Philippines, Sandara Park. Watch the video below:

Hmmm.. I saw a big improvementt on her since watching this video. She don’t dance gracefully nor sing like this but look at her now? She’s far from pa-tweetums teen. Oh how I love to see her like this. She deserves it though. When she moves to Korea way back 2007, she knows that she will start from scratch again. And now, she’s an all new Sandara park. I heard she changed her name as well to Dara Sandara. I still hope she go back to Philippines and make another movie. I really like her being so natural!

They say the song 2ne1 is Psychotically addictive lol! Honestly I like the beat especially Sandara’s Part and the Girl Rapper whom I assume called CL. They are all good!

BTW, the other members of this group are more talented compared to Sandy but she’s the most pretty of them all. She’s amazingly more sophisticated! Ayan excited na nman tuloy ako. Feeling ko ako si Sandara.. Sorry but i’m just so proud of our Filipino talents. Congratulation Sandy and More Power to your Career!

Ricky Hatton vs Manny Pacquiao Fight Result!

2009-05-03T05:32:00.001+01:00

Oh well, the result is definitely marvelous! hehe I’m pretty sure, at this very moment, the Good news already spread all over the World. That Manny Pacquiao is still the Pound for Pound King and knocked out Ricky Hatton in 2 rounds --- easily! I did watched it twice to make sure I’m not dreaming. But its really true that Hatton nearly sleeps on the ring. I’m proud of Manny Pacquiao. I hope my prayers counts why he wins on tonight’s match. Hmmm honestly I was so nervous earlier that I’ve prayed twice an hour before the fight and another while Pacman is praying on one corner of the ring. whew! And now that Pacman already won, I’d be the one to treat Habibi on our Monthsary. But its totally fine with me! Mabuhay ka Manny and Congratulations once again! Just a though of that scene when he knocked out Hatton makes me really proud to be a Filipina!

Nervous for Pacman!

2009-05-03T02:01:00.001+01:00

Sa totoo lang habang binibilang ko ang bawat minutong nagdaraan, kinakabahan talaga ako sa nalalapit na laban ni Pacman. Alam kong sa mga oras na ito, malamang sa nag-uumpisa na ang mga unang laban bago ang big match nia para kay Hatton. Uahh! Ano ba ito kinakabahan talaga ako para sa kanya. Pero tulad nga ng nagdaang post na ginawa ko ang labanang Pacquiao –Hatton ay para ring labanan namin ni Habibi. Ang totoo niyan, pumusta talaga ako ng 10 pounds kahit na 2-1 ang betting odds hehe.. At ang aming usapan ni Habibi kung sino ang manalo sa mga pinusta namin eh sia ang magttreat bukas para sa aming Monthsary. Naks! Sana lang ay si Pacquiao ang manalo. hehe I don’t mind treating habibi sa isang meal basta si Pacquiao ang winner.

Anyway, ayon sa mga analysis ng mga bihasa sa larangan ng isport na to, kayang-kaya raw pabagsakin ni Pacman si Hatton in 6-7th round o sa mas maagang round. Pero wag din iunder- estimate si Hatton dahil isa rin sa pinakamagaling na boxer si Hatton. Isa pa, merong siyang mga dirty tactic na kungmapapanood nio sa youtube ang style ng kanyang laban ay talaga namang nakakapag-init ng laman hehe.. Yan ang madalas namin pagtalunan ni Habibi. Ayaw nia kasing pumayag na si Hatton eh merong ganung style. Well, well, well… Ilang araw bago ang laban na to ay nagka-asaran pa kami. Ang sabi ba nman dapat daw nagbaon na ng unan ang team pacquiao dahil baka daw matulog sa ring si pacman. Eh ang sabi nman ng aking kapatid eh inihanda na raw ng coach ni pacman ang amonia para sa pagtulog ni hatton hehehe.. Asarang walang humpay! Pero ilang oras mula ngaun, magkakaalaman na. Yan ang dahilan kung bakit sa oras na 1:54 ng umaga dito sa UK ay gising pa ako. At malamang sa hindi lang ako ang gising haha.. Si habibi ay natulog at ang sabi wag daw akong matulog para magising ko sia sa oras ng laban. Ang totoo niyan mejo nahihilo na ako sa paghihintay pero baka nman kasi pag naidlip ako eh maalimpungatan ako at si Habibi ang ma-knock out ko.. Lol!

Hay naku, ano nga kaya ang nahihintay na kapalaran sa ating ipinagmamalaking Pacman? Sana ay siya pa rin ang manatiling pound-for-pound king sa larangan ng boxing. Sana.. sana—sana.. Makikidasal talaga ako kay aling DIonisia maniwala ka .. Goodluck sau Pacman! Yakang – Yaka mo yan!

Pero teka, napadaan ako kay google kanina at nakita itong picture na to.. nakaktuwa pero sana wag nman umuwing ganito ang itsura ni pacman? hehehe Hindi nman cguro ano?

By the way, basahin niyo nman ito para nman ma-inspire kau ng konti sa buhay ni Pacman .

Pacquiao - a Philippine Goliath

Kapag Puno na ang Salop, kailangan nang kalusin!

2009-04-29T15:06:00.001+01:00

Sa oras na ginagawa ko ang post na ito ay parang pakiramdam ko umaakyat ang dugo ko sa ulo ko. Pano ba nman kasi, meron kaming kapitbahay dito na matanda na at mahina na ang pandinig. Mabait nman talaga siya kung tutuusin pero yun nga lang madalas sa mapaghusga at nag-iisip ng masama sa kapwa.

Nung dumating ako dito sa Wales, yung ale na to (na hindi ko na papangalanan_, ang isa sa mga napakahirap intindihin sa lahat ng makausap ko. Bukod sa hindi maliwanag ang salita eh gaya nga ng nasabi ko mahina na ang pandinig nia. Kamakailan nga eh nagkaroon daw sia ng infection sa tenga at madalas kumatok at humingi ng pabor kay habibi tungkol sa mga kailangan ayusin at kung ano-ano pang bagay na hindi nia kayang gawin mag-isa. Madalas nman din na pinupuntahan ni Habibi. Kahit ang mga byenan ko at madalas din siyang kumustahin. Dahil nga sa kaibigan ng family ni Habibi kahit hindi ko sia naiintindihan polite nman ako lagi at madalas ngumingiti na lang sa kanya para nman hindi nia isipin na iniisnab ko sia. Hindi nman talaga ako pala-isnab. Lahat nga ng makasalubong ko ay nginingitian ko at binabati kahit di ko kilala. Pero ang totoo ngang dahilan eh nahihirapan talaga akong makipag-usap sa kanya. hindi nia ako naririnig kahit na makalimang beses kong uulitin ang sinabi ko hindi pa rin maririnig. kahit pa nga nasa level 9 na yata un volume ng boses ko.

Ang isyung ito ang dahilan kung bakit ngaun ay sumusulak ang dugo sa ulo ko. Kahapon kasi habang nagmamadali akong ibalik ang mga bins at boxes sa mga Beach house na pinamamahalaan ko eh nasalubong ko sia. si Habibi ay nasa shop at bumili ng ilang mga gagamitin namin sa bahay bago siya tumuloy papuntang Holyhead. Nasalubong ko ang ale kasama ang kanyang aso. Sabi nia eh kelangan daw nia ang tulong ni Habibi. Ang sabi ko namn eh sasabihin ko kay Habibi na puntahan sia sa bahay nia na hindi nga rin narinig. Pero iminostra ko na lang. After ng ilang oras, si Habibi ay nasa kabilang bayan na para sa kanyang check up. Kumatok itong ale at tinatanong si Habibi. Sabi ko nasa holyhead at may appointment sa kanyang doktor. Ilang ulit tinanong at ilang ulit ko rin pinaliwanag at sinagot kung nasan si Habibi. Ang sagot sa akin itinatago ko raw ba ang asawa ko. Ahay! Hindi ko nman talaga pinansin ang kanyang panghuhusga sa mga oras na ito. Ang sabi ko bakit ko nman itatago ang asawa ko. Ibinukas ko pa nga ang pinto para makita niyang mag-isa lang ako ng mga oras na yun. Sabi ko pagdating ni habibi eh sasabihin ko na pumunta sa kanyang bahay oramismo. Tumalikod na ang ale nang hindi nagpaalam sa akin bagay na hindi ko naman sineryoso dahil nga naiintindihan ko ang kalagayan niya.

Kanina lang alas dos ng hapon at kumatok na nman ang ale. tutop-tutop ng kanang kamay nia ang tenga niya. Naawa pa nga ako eh pero nun tanungin nia ako kung nandito si Habibi ( na sa oras na un ay tulog pa) ang sabi ko nga eh natutulog pa. Napuyat kasi nun nakaraang gabi kaya hinahayaan ko na magpahinga muna. Nakasimangot ang ale. Ako nman ay nangiti na nagsosorry sa kanya kasi ilang beses niyang nattsambahan na laging wala o tulog si Jamie. Hindi ko nman pakay na tawanan sia pero sumimangot bigla ang ale at sinabi wala daw nakakatawa sa sinabi nia. At dinagdag pang “ Nevermind, I won’t be bothering you ever again. I’ll just ask my neighbor to do it for me..” yan ang sagot nia na nakasimangot at nagmamalaki pa sa akin. Nagulat ako siyempre, bakit naman bigla niya na nman akong hinusgahan. Bakit ang init-init ng dugo niya sa akin? Ang sabi ko nabanggit ko na kahapon kay habibi na kelangan nia ng tulong pero busy rin nman kasi si Habibi at nasa kabilang bayan. Ang sama nito eh yun pa ang sinagot sa akin at bagkus tinalikuran ako ng bonggang-bongga. nabastos talaga ako sa mga oras na yun. Kaya nman dali-dali akong pumanhik at ginising si habibi at ipinaalam sa kanya na ang ale eh nagagalit na, kahit sia ang me kailangan eh siya pa ang nagagalit. ( Jusmio marimar!) Pambihira! Na-depress ako at naiyak ako sa galit. Alangan nman na bungangaan ko un matanda hano ? kawawa din nman pero sa isang banda hindi ko nman yata deserve na bastusin ng ke-aga-aga. isa pa ilang beses na niya akong hinuhusgahan kahit na napakabait ko sa kanya. Ipinagluluto ko pa nga ng pagkain un kahit na hirap ako mamili dahil vegetarian sia. Ang sa akin lang nman, ang dapat ay binigyan niya ako ng chance na ipaliwanag sa kanya ang actual na sitwasyon. Hindi ko nman ugali ang sumagot sa matanda. Nakasanayan ko rin nmang gumalang dahil yan ang turo ng aking mga magulang pero iba pala pag kahit gumagalang ka na eh binabastos ka pa rin ng mas nakatatanda. Mas nakakukulo pala ng dugo pag ganun? Hay naku, Dapat ay tigilan niya ang panghuhusga sa kapwa at dapat kung sia ang nanghihingi ng tulong eh magpakumbaba. Ganun nman talaga di ba? Ang sama nito, ako pa ang lumabas na masama. Ang sakit ng loob ko talaga pero idinaan ko na lang sa iyak. Ang sabi ko kay habibi eh hindi ko na siya kakausapin kahit kailan. Ignore ko na lang din sia yun pala ang gusto nia. Sabi nga, kapag puno na ang salop, kailangan nang kalusin. Pasensiya na lang si ale, napuno niya ang salop eh.. Kung naging mas mapang-unawa at polite sana siya sa paghingi ng pabor eh malamang kausapin ko pa siya? Eh pano nman kung palaging ganito ang gagawin nia sa akin? Parang tinanggap ko na rin na bastusin nia ako kung kelan niya gusto hindi ba? Hindi ko alam ukung maiintindihan nio mga ka-blog ang aking pag-aalburoto pero talagang hindi ko gusto ang naramdaman ko. :(

Ricky Hatton vs Manny Pacquiao Fight

2009-04-28T21:43:00.001+01:00

I’m not a fan of sports that involves punching and extreme fighting like boxing and UFC. But ever since I started watching Manny Pacquiao’s best fights against Barrera and Morales, I mean common! Who will ignore Manny Pacquiao nowadays? Even Hollywood actors and actresses likes him fights in the ring. Not only because he puts his heart on every fights but because he’s dedicating all of it to his fellowmen. Wow! I’m pretty sure it will be a smashing fight big time! Watching him do the footworks and punch before the bell rings makes me really nervous. I always want him to win. Even Habibi admire his dedication on his career. But this coming fight is a different story.

Ricky Hatton will be the next opponent of Manny Pacquiao. Hatton, being a famous British Boxer makes me and Habibi put a serious bets on them. I, of course on Pacquiao’s side while Habibi supports his British Boxer Hatton. I’d be shouting and cheering all the way to 12th round when the boxing starts hehehe. I just hope Pacquiao wins so I can still be proud of Habibi saying “ Sabi ko sau eh! Paquiao rules!” .

Boxing| Watch Ricky Hatton vs Manny Pacquiao Fight Live Coverage Online via Free Video Streaming!

I remember one day when Habibi told me about the post he read somewhere in the internet that Pacquiao told the media that Manchester ( That's the hometown of Hatton ) should be called Manny-chester. As there's around 200,000 Filipinos supporting Pacman. Even more supporters than Hatton lol. I don’t know if its true but i wish it is so we all can cheer Pacman and prayed for him to win again.

Actually, I will be betting on Pacman. I dont care about the money though, I just want to prove Habibi that Pacman will be a winner on this fight.. Though I think Manny will do his best on this fight, I know in my heart that Hatton is also aiming the same. The only way to find out is to watch their fight on May 2 – The Judgement Day!

Come to think what this fight can do to Philippines once again. Zero Crime rate. Where even criminals stop doing bad just to support Pacman. ( Geez! i just wish Pacman fights everyday lol) Imagine how can Pacman makes the Philippines so peaceful. Sabi nga ni Habibi, when he first watch Pacman’s fight,

“Having had the fortunate chance to visit the Philippines where I saw Manny Pacquiao fight Moralez live in a cinema - I am torn in loyalty. Manny Pacquiao is the spirit of a whole nation, the cinema I was in was overcrowded and every time Pacquiao knocked Moralez down the crowd burst into thorough joy - I seemed to be the only person sitting. When Pacquiao fights there is a zero crime rate. Even the Military and Rebels call a truce to watch the fight.”

But since he’s a British, I wont blame him supporting Hatton but will be happy neither of them wins this matchup. Well, well, well, if you are like me who’s looking forward to watch this fight then feel free to comment and support Pacman. This is the only way I can Support our Filipino boxer – Pacman Mabuhay ka!

Watch Ricky Hatton vs Manny Pacquiao Fight Live Stream Online for FREE!

Menai College Mission

2009-04-27T23:31:00.001+01:00

Half ten ng mag-alarm ang aking phone. Ibig sabihin kelangan ko nang bumangon kahit inabot ako ng alas dos kakakain ng chocolate habang nanonood ng ASAP 09. Hindi kasi ako makatulog dahil ang bituka ko ay nagrarambulan ata sa loob. Tsk tsk tsk! Isa pa na-late akong matulog dahil kakahanap ng mga documents na kakailanganin ko today.

Ehem! narinig ko tinanong mo kung san ko gagamitin.. Eh kasi nga nag paschedule si habibi ng appointment sa college of Menai para sa akign plan na mag- back to school. Kaya nman lahat ng credentials na meron ako ay inipon ko sa isang envelope kung sakaling kailangan para sa aking interview.

Heto na nga at humahagibis pa kami ni Jamie sa pagtakbo sa bus stop. Pano ba nman nasa kabilang dulo kami naghihintay eh sa kabilang dulo pala dapat. Haysus! lumawit ang dila ko kakatakbo. At kung pakabalot-balot ko ang sarili ko sa lamig ( kahit na nga umaaraw na ngayon) eh pinapawisan ako ng di oras.

Isang oras din mahigit ang itinagal ng biyahe. At pagtapos namin tumawid-tawid sa makikipot na kalsada eh heto’t parang nagmmountain climbing kami ni Habibi. Sabi nia kasi eh yun daw ang shortcut papunta sa College school. At ginagawa daw nia un araw-araw 15 years ago. Ang sabi ko naman, kung ako ay mag-aaral at ganun ang gagawin ko araw-araw, parang ngayon palang eh gusto ko nang umuwi. Madedehydrate pala ako ng bonggang-bongga. Sabi pa eh ayos lang daw at exercise ko raw at magigit physically fit ako. Sus! Eh siya kaya ang kelangan maging physically fit? Natawa ang loko ng sagutin ko ng ganun..

Heto at nakaraitng na rin kami sa aming destinasyon. Hiningi ang mga kelangan hingin hehe.. Kasama na siempre ang passport at ang aking diploma at transcript of Records. Oha! Nabitbit ko pa yan dito sa UK.

Basa! Basa! Basa! At pagtapos hiniritan na ako ng pagkahaba-habang paliwanag ni Madam Sue. Oi ha in fairness kahit Harry Potter ang accent nia eh naiintindihan ko sia. hehehe.. Inivaluate ang aking diploma at Toink! Ako raw eh hindi nararapat sa College. Kelangan daw na dumiretso na ako sa University dahil ako ay over qualified para mag-take up pa ng college course. As I understand it, iba ang College sa University nila dito. Kung daw ang balak mo ay kumuha ng work sa mabilisang panahon eh College ang nararapat mong pasukan pero kung ang goal mo eh magkaroon ng degree sa course or line of career na napili mo eh University ang dapat pasukan. Medyo na-confuse ako. Kasi idinagdag pa ni madam na pag ako ay nag-university since may degree ako from the Philippines, ang university ang mag-aassess kung ilang taon pa ang kailangan kong bunuin para maging isang UK Professional. At sa university dun daw ako mamimili kung anong major ang gusto kong kuhanin. Like Finance, Accounting, Taxation, Law auditing at kung ano-ano pa. Pero kung ako raw eh bongo sa English, pwede daw nia ako ipasok sa accounting (NVQ Level 1, 2 or 3) kasama ang English language pero hindi nia sinuggest dahil hindi naman daw ako katulad ng ibang international students na hindi marunong magsalita ng english, makapagsulat o makaintindi. ( siempre nman Proud Pinay ang lola nio) Sabi ko pa nga..

“ We have English subject since Kinder or Pre-school till college..” English yan hehe.. Mejo dumugo pa ng konti ang ilong ko niyan. Kaya nman si Mam eh medyo na-amuse sa ating education sa Pinas.

Perong suma-total ng aking appointment eeh kailangann ng panibagong appointment para sa university. Pero kung gusto kong magtrabaho na agad ang sabi ni madam eh cgurado daw na makakahanap ako ng equivalent NVQ level sa course na natapos ko. Meron nman palang magandang kinahinatnan ang aking pagpapainterview at pa-assess. Ngayon ang aking plano at mejo maatrasado dahil balak naming lumipat ng bahay. So, ang sabi ni habibi kelangan makalipat muna kami bago ako magenrol para nman tuloy-tuloy ang aking pag-aaral kung saka-sakali.

Diretso kami ni Habibi sa shopping. Correction pala! Ako lang ang nagshopping. Namili ako ng asian foods at ilang pirasong damit na nagustuhan ko sa Peacock. Heto nga ang love na love ko sa lahat!

Ayan nag-collect na talaga ako ng summer dress sa sobrang pagkamiss ko sa mainit na panahon. O di ba? parang un telang inilalatag sa lamesa. Pero i like it kasi cotton at fresh na fress ang feeling. Halter style at talagang pwede ko magamit kahit sa simpleng paglilibot sa dalampasigan.

Kami nman daw ni habibi suot ang kanyang chinese-style cotton long sleeves. Para kaming aattend sa kung saang okasyon hhehe. hawaiian party ba ito? kulang na lang ang bulaklak na kwintas sa aking leeg.

O bueno, kahit na hindi pa ako makakapag-aral this year, ayos lang. Positive naman ako sa lahat g bagay. Kapag ang isang chance kasi hindi napasaiyo ibig sabihin merong ibang bagay na dapat mauna bago ang aking pag-aaral di ba? Happy Monday everyone!

Busy o wala sa mood?

2009-04-25T18:08:00.001+01:00

My mind is occupied lately with lot of things. Kaya nman naetsapwera ang aking blog. Kasi nman, nagkaroon kami ng bisita for how many days. Prior to that, eh nagbisi-bisihan ako sa kakalinis para sa darating na bisita. of course hindi rin ako makapost dahil ako ang knilang chef hehehe.

Anyway, last monday at nakaalis na ang aming bisita. Kasunod nun ang pagkaubos ng aming pagkain kaya nman sumugod kami sa Morrisons para mamili ng stock. Ano pa ang pinagkaabalahan ko?

Ayun nga at matapos ang pag-iistima sa bisita ay bumalik ako sa paglilinis. wala akong maisip maipost talaga. Isa pa naging busy ako sa ilang araw na pagtutok sa kaso ni Ted Failon hehe.. Close kami eh. Parang naging mas interesting sa akin ang uriratin ang pagkamatay ng asawa niya at ang pang-aabuso ng ating pulisya… TSk!tsk!tsk! Tingin ko nman ay walang kasalanan si Failon sa mga pangyayari pero hindi rin natin masasabi. baka merong ibang isyung maglitawan ..

Pero balik tau sa aking linis-trip. Eto nga at ang kuarto namin ni habibi ang aking pinagdiskitahan. lipat ng posisyon ng kama at hoover, hoover, hoover na walang patumangga. pinagtatapon ko rin ang mga maliliit na papel at inilagay sa charity bag ang mga damit na hindi naisusuot. Ang mga winter clothes ay itinabi ko na rin dahil summer na yehey! Eto na ang bagong porma ng aming bedroom.

Eto na ngayon ang posiston ng bed. malapit sa bintana para mabilis kong makikita ang pagsikat ng araw hehehe.. lagi kasi akong tinatanghali magising lol. Hindi nman direkta sa araw yan kung inyong itatanong dahil kami ay naka sideview sa pagsikat at paglubog ng araw kaya ok na ok lang. isa pa, nasa likod niyan ang aming radiator kaya pihadong hindi kami lalamigin sa panahon ng taglamig hehe.Eto pa ang istorya ng kama na ito. meron kasing mga kahoy na nakakabit sa paligid niyan kaya pinagbabaklas ko at ng magkaroon nman kami ng konti pang espasyo.

At siyempre sa tapat ng aming bed ay ang aming TV. Free ko lang yan sa aming pag-sign up sa mobile hehe.. isang 32” sony bravia para sa aking panonood ng TFC. Kaya mas lalo akong nagbababad sa aming room ngaun kakapanood ng mga teleserye at kung ano-ano pa. Naka connect din yan sa aming skybox para nman pag si habibi eh gustong manood ng movie bago matulog eh ayos-ayos ang aming panood. palipat-lipat na lang.

At eto nman ang aking office kuno. Sa tabi lang ito ng aming bed kaya kahit hindi ako magmumog pagkagising eh isang talon ko lang jan at ako ay online na. ang gulo ng table ko hano? sa tabi nito inilagay ko ang aking mga bag para mabilis makapamili ng bag na aking dadalhin in case na kami ay magshopping. O d ba? para akong tindera ng bag hehe.

Sa kabilang side nman ang aking collection ng cap. Hehe! hindi ko inisip na makakakolekta ako ng hat pagdating ko rito. Pero dahil malamig eh ayan, meron na akong limang piraso ng hat at cap na napagpapalit-palit sa tuwing kami ay may pupuntahan.

At bago matapos ang aking araw ngaun, heto at niluto ko na ang isang Irish recipe na itinuro pa ni mother in law. hehehe.. Very easy to cook to kaya itry mo na. Click mo lang DITO.

Kaya naman, paumanhin sa mga hindi ko nabibisita ng madalas lately. Ngayon bumabalik na ulit ako sa mood sa pagpopost, bibisitahin ko kau at iiwanan ng bakas sa abot ng aking makakaya.

At sa mga madalas mag- HI sa aking site, maraming salamat sa inyo. Busy lang talaga ako at wala sa mood magpost nung mga nakaraang araw.

Hindi masakit..

2009-04-19T02:10:00.001+01:00

Medyo may pagkapilya ang entrada ko pero mali ang iniisip mo frend.. hehehe Eto kasi yun, natatandaan niyo ba nun minsan nagpablood test ako. Got the result yesterday nun ako eh bumalik para sa Cervical Screening naman. Ang sabi ni Nurse eh all is well nman daw. Everything is normal kasi chineck sugar, thyroid and kung anik anik pa. Poteks! Yun kasunod na test ang hindi ko maimagine. Eto nga yata ang dahilan kung bakit nag-hahallucinate ako madalas sa pagtulog dahil ako eh natatakot. Kung hindi nio alam ang Cervical Screening, na tinatawag ding Pap Smear or Smear test ay compulsory dito sa UK. Lahat ng kababaihan na edad 25 pataas ay kailangan mag-undergo ng test na ito para ma-check at ma-protektahan ang mga kababaihan sa anumang sakit gaya ng cancer o ano pang mga pwedeng maging sakit nating mga babae.

One week before, panay ang tanong ko sa hipag, byenan, kapit-bahay, pinsan, nanay at kaibigan ko. lahat na yata ay natanong ko tungkol dito. Huahh! kinakabahan talaga ako. So ang sagot nman nila eh ang mga sumusunod :

Byenan : Its not painful at all. You cant barely feel it and its just one minute. You can bring your husband with you if you are shy. But don’t take it for granted. ( Talagang kelangan ko raw.. )

Hipag : No, its not painful. Ive had that last year 3 times coz they’ve found abnormal cells and had it removed. ( O siempre lalo ako kinabahan. Eh paano kung ako eh magkaroon din ng abnormal cells ? huahh!)
Nanay : Hindi masakit yun. Kukuha lang sila ng sample para ma-test. Pero kayang-kaya mo yun. ( Moral support pa )
Kapit-bahay : Naku nakakahiya talaga yan. Siempre meron sila ipapasok na bagay sa ano …. ( Yun na yun .. itong comment na to hindi nakatulong sa akin.. hehe mas lalo ako kinabahan.)
Kaibigan : Matagal na ako nagpaganun. Kelangan ko na nga pero kaya mo yan. Go Girl! ( Motivate din to.. Mejo tumatapang na ako ng konti. Kumabaga nasa 70% na yung tapang ko.)
Pinsan : Hindi nman masakit yan. Uncomfortable lang. ( Umakyat na sa 80% ang lakas ng loob ko lol)
Habibi : You’ll be fine. It wont be painful and just focus that after the test u’ll be home and won’t bother again for the next 3 years.

At dahil hindi pa ako nakuntento, pati so Google tinanong ko. At si Yahoo Answers hehe. Pero Bumagsak sa negative 1 yung lakas ng loob ko na umakyat na sana ng 100%. Shocks! Eh pano nga namn sobra nman ang mga pagdedescribe na nabasa ko sa mga nasearch ko. Na kesyo asyadong masakit at dumugo. Gross and horrible experience ang mga nabasa ko.

So, habang lumalapit ang araw ng test, lalo kumakabog ang dibdib ko. First time ko eh , bakit ba? Hindi ko nman mapigil wag maimagine ng napasama kasi nga nagbasa pa ako ng mga comments sa internet. Hayz! Wednesday, aga kong nagising kasi ang sched ko at 10:30 am pero kinansel ng nurse kasi wala daw un doctor ko. They had to postponed it till friday tapos nurse din pala ang bagsak ko. hay aku eh di lalo nadagdagan ang kaba ko.

Eto na Friday, nagbestida pa ang lola nio para hindi ako mahirapan pag isinagawa na ang test. Nanginginig ang bahay-tae ko talaga pagpasok sa may kubling kurtina. Pero tinanong ako ng nurse na friendly hehehe kung nag-undergo na ako before. pilit ko pa nga hinahagilap ng mata ko un material na gagamitin ng nurse pero di ko makita. Sabi nia, “ help your self, remove everythings thats needed to remove and lye in bed. you can cover ur self using this…” sabay turo sa giant tissue hehe. Nasa loob pa rin ako ng cubicle na may kurtinang nakatabing habang si Habibi eh kinakabahan din na nag-aantay sa isang tabi.

Maya-maya, sabi ng nurse.. “ You’ll be fine.. Don’t be nervous I will be quick. Ill just get a sample and its finished.

panay ang salita ni nurse na alam ko namang pinapakalma nia ang nararamdaman ko. nakita ko un hawak niang isang piraso ng para plastic clamp. transparent at kaiba sa ineexpect ko na metal na nakasaad sa nabasa ko.

“ Are you ready now? Are you comfortable ?” tanong pa ni nurse.. Tapos tumango lang ako. Di na ako makakibo. Di na nga rin ako makalunok nag-unahan na un tibok ng puso ko at parang nabubulunan ako sa hangin hehehe.. ( Exxagerated ba? ) pero totoo yan ang nararamdaman ko talaga.

“ Of course I need a light. Open ur legs… Take a deep breath and <TOINK>..”

“ the take a deep breath again .. and its finished! That’s it. I’ll leave you now to fix urself.. “

hay naku! Ganun lang pala yun kadali. hehehe hindi ko nga naramdaman kahit kagat ng langgam hehe. Kasi ang talagang iniisip ko eh meron akong mararamdaman na pain inside. Pero hindi naman pala. At hindi pa nga yata tumagal ng 1 minute ang pagkuha ng sample. Siguro nagiging masakit lang talaga kapag mejo uncomfortable ang pasyente. Yung tipong nahihiya talaga. Eh ako nman kinakabahan pero sabi ko sa isip ko kelangan matapos to at ma-treat kung merong makitang problema di ba? kaya sa mga natatakot jan, eh wag kau matakot kasi we need to undergo cervical test para maagapan ang problema. kaya nman nakakatulog na ako ng mahimbing sa gabi ngayon hehehe.. ill be expecting result in the next 3-4 weeks. Normal kaya or what? sanay nakatulong ang aking pagbahagi ng experience ko. Promise hindi talaga masakit!

Kawaii Blog Award

2009-04-16T21:53:00.001+01:00

It's made specially for all the blogs spreading kawaii-ness!!
Kawaii-ness is all about loving all things kawaii, being kawaii ourself and definitely being able to add kawaii-ness in everything, its all in our creativity!!
- Good.Girl

The simple rules that go with it are:
1. The winner can put the logo on his/her kawaii blog.
2. Link the person you received your award from.
3. Nominate all the blogs that you think deserve this award (*kawaii of course!*).
4. Put the links of those blogs on yours.
5. Leave a message on the blogs of those you’ve nominated!

Dahil tingin ko lahat eh nakakuha na ng tag na to, i’m tagging everyone na mapadaan sa post na to.. Have a good day!

Makahiya

2009-04-15T23:03:00.001+01:00

Nung ni-research ko kung ano ang scientific name ng damo na to, eh eto raw:

“Mimosa Pudica is the scientific name of Makahiya. Pudica = shy = hiya.” – from wiki.answers.com

Hindi nman talaga ito ang topic ko for today. Pero dahil kasi nahihiya ako ay naisipan kong i-taclke na rin ito. I’ll tell you later kung bakit.

So natatandaan nio ba ang isang uri ng damo na ito? Nung ako ay bata pa, madalas ko kolektahin yun pink na bulaklak nito. inilalagay ko sa gilid ng aking tenga o di nman kaya at ginagawa kong laruan sa bahay-bahayan. Kung minsan pag nawiwili ako sa paglalaro ng tutubi sa parang, madalas na mapagdiskitahan ko ito. kasi nakakatuwa na kapag nahipo mo ng bahagya eh kusa talaga siyang titiklop na animo nahihiya. Wala niyan dito sa UK. O maaaring meron pero sa kasamaang-palad eh wala pa akong nakikita. Hindi ba nakakatuwa na maalala ang mga simpleng bagay nung ating kabataan?

Nung elementarya nman ako, madalas kami pagdamuhin sa harap ng aming room. Gamit ang matatalim na dulo ng bato, madalas ko ma-encounter ang damong makahiya. kung pag-uusapan eh paglalaruan lang gustong-gusto ko ito. pero kung ito ay bubunutin ko gamit lang ang aking mga kamay, hate ko talaga. kasalungat ng pangalan nito ay ang bagsik ng katawan nito na puno ng matitigas na tinik. hay.. sarap magbalik-tanaw!

Eh bakit nga ba ako nahihiya? kasi nga meron kaming bisita sa ngaun. Kanina halos mag-chorus pa sila sa pagccheer sa kanilang football match na pinanonood. Hay ang ingay! pero nakahiyaan ko nang lumabas kasi hindi nman kami close nun kahit na sabihin pang best friend ni habibi.. hindi ko pa siya ganun kakilala. tutal nakaluto na ako at malinis ang bahay nun kanilang datnan ayos na akong manood ng TFC sa aking kuarto. ito kasi ang hirap kapag nag-iisa kang babae. Ganito na nga ako nun tapos hanggang dito ba naman? uahhh?!!

At speaking of food, pansit bihon ang niluto ko. mga chinese mahihilig sa bihon hindi ba? ayun! first time yata kumain ng pansit bihon kaya nun nag-hello ako eh natapon pa sa sahig ang hinayupak na bihon. hehehe.. nagandahan ba sa akin o ano? lol! kaya pumanik na ako agad para hindi nman sia mapahiya. heniway, bukas nman ay aalis na sila at babalik ulit sa biyernes. bigla ko tuloy namimiss si habibi. minsan kasi pag ganitong oras eh kulitan time na hahaha..Eh ngayon ayun at priority nia ang mga friends nia. hmmp.. di bale ako nman ang aalis sa friday. sabi kasi ni habibi kanina eh na-miss daw nia ako nun minsang gumising sia na wala ako sa tabi niya. tumuloy sia sa kusina at nagtimpla ng kanyang tsa-a pero un bahay daw ay parang siya lang ang nakatira. sabi ko nman dati nman siyang namumuhay na mag-isa. ang sagot niya, iba na raw ngayon kasi ayaw na raw nia na mawala ako sa tabi niya ( o di ba ang sweet ni habibi). Eto pa, parang itinadhana ng Diyos na amraming maka-miss sa akin. ito ba ay dahil sa binangungot ako nun isang araw o talaga lang namimiss nila ako. hehehe tinawagan ko kasi si tatay. Medyo nakainom pero mabuti nman at nakatawag ako, napauwi tuloy siya ng di oras. Ayaw nia bitawan ang kanyang phone at ipasa kay tatay kasi nga eh namimiss daw niya ako. Nung makatulog, ang sabi ni nanay naiyak daw si tatay. hay naku! kung hindi lang nila alam, namimiss ko na rin sila. Mahirap kaya mabuhay ng nag-iisa ka dito. kung pwede nga sanang lumipad akong simbilis ni Darna or nu Underdog eh ginawa ko na. kaso hindi nman ganun kadali yun hindi ba? kelangan ng datung bago makauwi hehe.. Di bale malapit na! Malapit na akong mag-start mag-ipon ng pamasahe lol!

Bangungot

2009-04-13T12:44:00.001+01:00

Hindi ko alam kung ito nga ba ay masasabing bangungot pero kaninang madaling-araw, matapos kong di makayanan ang antok ay nagpasiya na akong maunang matulog kay habibi. Dumating kasi kahapon ang sister nia at ang bf nito para itest-drive ang bagong biling sasakyan at isinabay na rin ang pagpapareformat ng laptop nia kay habibi. Pag ating pinag-usapan ang format eh medyo me katagalan ito. kaya nman dahil sa ako ay pagod sa pagttrabaho sa bahay buong maghapon, go to bed na ang drama ng lola mo.

Mag-aala una ng maramdaman ko na pauwi na ang kapatid ni Jamie. Wirral pa ang uwi nito kaya pihadong mahina ang 2 1/2 na biyahe. Not unless patatakbuhin niya ng sobrang tulin ang kanyang sasakyan.

Nakatulog ako tapos ng maramdaman ko naako ay nawiwiwi, bumangon ako at dun nakita ko si habibi nanonood pa ng movie sa salas. tinanong ko kung anong oras ba sia matutulog at ang sabi nia eh sandali na lang daw siya. So balik ako sa pagtulog.

Hindi ko alam kong half awake and half sleep ako pero umugong ng napakalakas ang dalawang tenga ko. Malakas na malakas na feeling kko mabibingi ako. Naramdaman ko na nangingilabot ang buong katawan ko. Tapos pinilit ko ibukas ang mga mata ko pero pakiramdam ko meron isang taong nagcocontrol sa akin. Umikot ang mga mata ko na mabilis na mabilis. As is super bilis. Pakiramdam ko nga nagrambulan un lahat ng parte ng ulo ko. Nung hindi ko na makayanan dahil masakit na rin ang ulo ko tapos hindi ako makahinga, pinilit ko tawagin ang pangalan ni habibi. Nasa tabi ko na siya nun at naramdaman ko pa nga ang paghiga niya sa kama mga ilang minuto lang bago ko naramdaman un nakatutulig tunog sa aking tenga. So ayun, alam ko sa isip ko tinatawag ko ang pangalan ni habibi. Ibinuka ko ang bibig ko pero walang boses na lumalabas. Iniisip ko parang mamamatay na ako sa oras na yun dahil hindi na talaga ako makahinga. Hindi rin ako makagalaw. Kamay, paa at leeg ko nasa isang posisyon lang habang pilit ko tinatawag ang pangalan ni habibi. nakakakilabot mang isipin pero talagang nararamdaman ko na parang humihiwalay un aking kaluluwa sa aking katawan na pilit ko pinaglalabanan na maibalik. Nakikita ko ang sarili ko sa akinng balintataw kung ano ang nangyayari hanggang sa naisip ko banggitin ang pangalan ni Bro ( Jesus ). Nagdasal talaga ako ng mabilisan. Tapos tinawag ko ulit ang pangalan ni habibi, dun na lumabas ang boses ko. Buti na lang hindi pa tulog na tulog si Habibi. Umiiyak ako at humihingal nun yugyugin nia ang aking mga balikat.

“What’s wrong Edna?".. Sabi ni habibi

Nasabi ko na lang na isang masamang panaginip. O matatawag nga bang bangungot? Kung ano man ang tawag dun, ayoko na muling maranasan. Sabi ko tuloy kay Bro, wag niya pa akong kunin kasi bata pa ako. At kung yun nga ay masamang elemento na naninirahan sa bahay na ito, sana naman wag na nila ulit akong gambalain pa dahil wala nman akong nagawang masama. Nakakakilabot kaya tatlong beses akong nagdasal bago muling nakatulog.

The Blogger Trophy Award

2009-04-11T01:47:00.001+01:00

Oh my! Got an award from none other than Meryl. I love this Award! Thanks again Meryl for passing this award. I don’t know what have I done to receive lots of award from you. I’m just thankful to have found a blog friend like you online. Meryl, thanks for being so nice.. I love it!

Now I’m passing this tag to Kuya Payatot, Edsie, Rose, Ate Liza, Marifen, Anney,Peachy, Jez, and to all my friends there. Feel free to grab this award..

Tamad Mode

2009-04-10T02:31:00.001+01:00

Parang ang tamad ko yata lately.. una antok at antok at antok ang kaisa-isang nararamdaman ko. ngayon nman pati pagpopost kinatatamaran ko na rin. tapos pati paghohop nakakalimutan ko pa? epekto kaya ito ng pagkahomesick ( tamang inggit lang sa mga nagbabakasyon ngayong holy week) hehehe. O kabado lang ako sa part two ng blood test at nun isa pang test hehehe.. tingin ko parehas eh (lol). Mahirap talaga pag first time.

Kahapon super linis ako ng oven, kusina at iba pa. pero iba ngaun kasi maghapon akong nakatunganga sa harap ng PC. haha ang pahinga ko uminom ng tubig, coke, kape at kumain ng niluto kong meal para sa akin at akin lamang. Si habibi kasi ayaw ng isda kaya nagtiyaga sa pizza-pizza. Eh sayang nman ang nabili kong bangus kung masisira hindi ba?

Eto yun nilantakan ko maghapon. Tsaran!

Heto ang version ko ng sarsiyadong bangus. Dahil yun kalahati eh isinigang ko nun isang araw at buong araw ko rin inupakan, eh heto nman ang kalahati. uy, tinernuhan ko pa ng pechay yan o di ba? kasi lagi ko naiisip na kelangan kumain ng gulay dahil kulang na kulang na ako sa mga green leafy vegetables. Hmmp! Kung kelan ako tumanda tsaka ako di nakakatikim ng gulay. Eh nung bata ako dahil walang makain kulang na lang isuga ako ng parents ko sa parang me maisubo lang hehe. In fairness ha, yung kulitis-bukid na matinik, himbabao, ligaw na talbos ng ampalaya, sigarilyas pati na ang ligaw na saluyot ay madalas iabraw ni inay sa bukid. Ang sarap nga nun eh. laging merong ternong inihaw na tilapya o do kaya pag sinwerte dalawa pa ang ulam namin. Yun ay pinangat na biya hehe.

\Mabalik ako sa sarsiyado. Sabi ko kay habibi eh tikman niya nman ang dish ko pero ayaw talaga niya at tingin daw niya eh masama ang tingin nun bangus sa kanya. Kung hindi nio kasi naitatanong eh parteng ulo po itong niluto ko hehehe. At ang mga Briton eh hindi mahilig sa mga isda o kahit anong seafoods na meron ulo, buntot at tinik.

Hay naku, sarap ng buhay pero nakakainip pala yung maghapon na nakaupo. May heater sa tabi ko, nakabukas ang TFC na tatlong beses ko yata napanood ang lahat ng programa. Muntik ko na mamemorize yun mga linya ni Judy Anne Santos sa Maala-ala mo kaya. Boring hano? Ganun pa man, eh tinatamad pa rin akong gumalaw-galaw hehe.. Eto nga 2:30 am na nakaharap pa ako sa computer. lol Kelan kaya babalik ang dating eds? Eds! Nasan ka ba?

I Love Your Blog Award

2009-04-06T11:18:00.001+01:00

Got a tag from Meryll and Ate Issa – One of the best blogger buddies i’ve got here in blogosphere.. Thank you soooo much!

So here's the rules:
1. The winner can put the logo on his/her awesome blog.
2. Link the person you received your award from.
3. Nominate at least 7 other blogs.
4. Put links of those blogs on yours.
5. Leave a message on the blogs of those you’ve nominated!

Sorry for breaking the rules too but anyone grab this tag.. you are all welcome to put this on your blog .. Ciao!

Friendly Blogger Award

2009-04-06T11:11:00.001+01:00

Ako’y napa-wow sa Tag sa akin ni Ate Issa naks! Touched nman ako sa Award na to. Salamat ng marami sa pagbibigay sa akin nito.. hehehe friendly pala ako. :D

The Rules

1. Take a Photo of yourself (optional).

2. Do not change clothes,do not trim the hair,the main image is to be captured (optional).

3. Post a picture that is unedited (optional).

4. Post this instructions (required).

5. Tag people to show appreciation to them that touch your heart because of their friendly attitude (required).

At Dahil ngayon ko lang nabasa tong tag na to, eh ngayon ko lang din nagawa kung saan ang picture ko ay talaga namang mukhang pasyente. Kuha ito after ng aking Blood Test.

Now, I’m passing this tag to Meryl, Ate Liza, Anney, Marifen, Jez and sa lahat ng gustong gumawa ng tag na ito. Paki-grab na lang and enjoy blogging!

Pasensiya na..

2009-04-05T22:36:00.001+01:00

Naisip ko kanina nung nagblog walk ako eh parang ang lahat ng blagista eh namahinga sa pagbblog. Kitang-kita ko sa list ko kung sino lang ang mga nagupdate ng blog.. at isa ako sa mga hindi hehehe.. Abril na kaya tapos wala pa ako sa mood magpost. Huhuhu.. kasi nman hindi ko alam kung bakit lagi akong inaantok at feeling ko pagkagising ko sa umaga eh hindi pa ako nakakabangon gusto ko na ulit matulog. Ano kaya ang nangyayari sa akin??

Eto pa.. kung hindi ba nman ako nerbyusin. Bukas nakatakda ang aking blood test. at dahil hindi nman ako sanay sa mga doktor doktor na yan at lalong hindi ko naranasan ang ma-confine sa ospital eh ako ay takot na takot. Gaano kaya karaming dugo ang kukunin nila sa akin?? takot nga ako matusok ng aspile eh.. pag nga sa bukid natitinik ako eh di ko rin gusto ang feeling yun pa kayang ang talagang goal nila eh tusukin ka at kuhanan ng dugo? hmmp! Pero bahala na! para nman daw sa akin sabi ni habibi.. parang kinurot lang daw ako.. sana nga ganun lang.. tapos after nito next week at another blood test na nman .. huahhh. si doktora talaga parang gusto nila magdonate ako ng dugo ah? Anyway sana ay maging manhid ang aking pakiramdam bukas.. wish ko lang! hehehe

Siempre pa, bilang paghahanda sa aking doctor’s appointment, ako ay kumain ng napakasarap na sinigang. naks.. eto nga ang picture niyan eh .

O di ba? maswerte ako na nakasama ako nun minsan na namalengke si loving neighbor sa asian store at naku.. lumuwa talaga ang mata ko ng makakita ako ng bangus.. hehe kaya halos maglumuhod ako today para sa dinner ko kasi ang sarap talaga kumain ng isdang familiar na familiar sa’yo. Tulad nitong sinigang ko. Hindi man ako makahanap ng pechay dito eh yung spinach at chinese cabbage na lang ang isinahog ko. Siyempre pa eh sinigang ko ito gamit ang tubig mula sa pinaghugasan ng bigas. ano ba ang tawag dun? yun kasi ang paraan ng pagsisigang namin sa baryo kaya naisip kong gawin ang paraan ng pagluluto ni mamu.. haha itry mo at masarap .. walang halong biro!

Eniway, ako ay matutulog muna at wish me luck tomorrow. sana nman ay healthy pa rin ako. Have a good Holy Week at pasensiya na rin sa lahat ng mga hindi ko nadadalaw. promise puntahan ko kayo soon.. :)

Rome Part 1

2009-04-03T19:13:00.001+01:00

Here’s some of the pictures I’ve taken during our Rome Italy.. Will soon post here other pictures as my Flickr account as I’ve exceeded my limit in uploading pictures.. Censia na addict lang sa picture..

Happy Birthday Ate Liza!

2009-04-01T00:04:00.001+01:00

Ok.. Ok.. Ok.. Its her Birthday nga! Palalagpasin ko ba naman ang araw na to? Hmmmm…. Nakakaamoy ako ng Mainit-init na pansit, spaghetti at kung hano-hano pang noodles sa lamesa.. ( Tipikal na Pinoy Bday Party!) Siempre lahat ng noddles inilatag sa lamesa hekhekhek.. pamparami daw un ng handa.. Heniway, gusto kong ipaabot ang lubos na pagbati sa aking Pinsan na hindi ko pa nakita sa personal hehehe.. Pero cousin kami ( Beeehh!!) For ate liza,

Seryoso na to! Ang bilis talaga ng panahon 16 ka na..( Oiii naniwala! )Pero Insan another year older ka na nman .. Yan ang katotohanan na bagamat hindi natin mapigil eh talagang darating. Lahat naman tayo ay patungo sa pagtanda, ang mahalaga ay nagiging makabuluhan ang bawat araw na nagdaraan sa atin kasama ang ating mga pamilya. At kahit na tumatanda basta bata ang puso at laging nakangiti kahit na merong mga problema paminsan-minsan eh ayos na ayos lang. Kaya ang wish ko na lang sayo ay magandang pangangatawan ( Dahil parating na si kaibigang Rayuma hihihi) at happiness siyempre sa iyong family. Kahit na alam ko naman na haping-hapi ka sa ngayon dahil iyong macucute na chikiting.

Gusto ko na ring i-take ang opportunity na ito para ikaw ay pasalamatan sa lahat ng iyong mga payo at suggestions. Ang lahat ay naappreciate ko, Siyempre nman. Kahit hindi pa kita nakikita ng personal eh parang ang gaan-gaan agad ng loob natin sa isat- isa. Lahat nga ay napag-usapan na natin kahit na mga sikretong malulupit eh napagchikahan na rin natin. Mula sa mga latest showbiz news sa Pinas hanggang sa aking latest movie na nasunog eh napaguusapan pa rin. Ang bibilis nga ng reply mo pag tayo ay magkachat kahit na halos magkasya na ang patagilid na skyflakes sa bibig ni alex kakangawa dahil gustong mag-youtube pero hindi ka nagsasawang makipagtsikahan sa akin. Wala ka ring pinalampas na mga post ko na hindi ka nag-comment. Pati Friendster at Facebook iniisa-isa mo talagang lagyan ng comment hehe.. Naaapreciate ko lahat yun ( Singhot).

Gusto ko rin malaman mo na hindi ka lang isang MABAIT at MAGANDANG pinsan para akin kundi isa ka na ring ATE.. Sister na nga itatawag ko sau bukas eh wuhoo!! At huwag mong isipin na kaya kita binabati ngayon dahil alam kong ikaw ay uuwi sa Pinas at ikaw ay aawitan ko ng Tuyo at daing pagbalik mo dahil yon ay totoo wahahaha.. This time makikiusap ako sau hehe.. Na padalhan mo ako ng tuyo kung sakaling ikaw ay makapagpuslit ng kilo-kilong tuyo at gara-garapong bagoong.. Dahil jan love na kita ate liza hehe. Nung nakauwi si mother dear eh hindi niya talaga ako nakalimutan. Akala ko nga joke joke lang yung padadalhan niya ako ng mga tuyo na yun eh pero totoo pala.. Sana ngayong pag-uwi niya eh hindi talga joke hehe.. Pero teka, bakit ba parang ako ang humihiling? hehe nadala lang po ako ng emosyon. Pero insan, since panahon ng graduation ngayon eh sasabitan kita ng isang kumikinang kinang na Ribbon. Nabasa mo ba yan, WORLDS GREATEST COUSIN? Totoo talaga yan. Kaya kayo ha Dont Ever Break or hurt my Cousin’s Heart or I will Break your face hehe.. Ang tapang hano? Isang bagsak para kay Ate Liza Happy Birthday Again! … Sana ay mabusog mo kamiiiiiii….

Proud of Myself

2009-03-29T20:47:00.001+01:00

Bakit ba ito ang title ng aking post entry today? Hindi ko maipost ang ibang mga pangyayrai sa aking vacation dahil hindi ko maisip kung papano uumpisahan .. hekhekhek.. kaya naman minabuti kong ipahinga muna ang isip ko sa pagbabalik tanaw ng mga magagandang alaala sa aking ITALY get-away. Ni sa hinagap kasi hindi ko inisip na mararating ko ang isa sa mga holy country na gaya nito.

Five years ago binuo ko sa pangarap ko na isang araw at mararating ko ang Italy. Yun ay sa kadahilanang 5 years ago ay may nakilala ako sa chat na sa Italy naka-base. Yunung taong biglang nawala. hehe Natatandaan nio ba yun sa love story ko? Kaya sabi ko nun bigla siyang nawala eh mararaitng ko rin ang lugar kung nasaan sia. Ang nasa isip ko nun eh hahanapin ko sia . Pero since ako nman eh meron nang Habibi nabago ang aking pananaw at imbes na hanapin ang taong naging sanhi ng aking unang pagkabigo eh aba keber ko? hehe Libutin ang Rome kasama ang love of my life hano?

Hindi ito ang tema ko today eh . Hehe kung bakit Proud of Myself ang title ay heto ang dahilan :

Kung nakita mo at nabasa ang picture sa taas, eh yan ang dahilan kung bakit Proud of Myself ang titulo ng aking post. Natatandaan nio ba ang entry ko na Frustrated Singer? Kung hindi pa eh balikan mo at makikita mo kung saan ko kinaptyur ang comment na yan. Hindi ko alam kung siya nga ay si Nonoy Zuniga pero sino man siya eh sapat na para maging proud ako sa sarili ko. Hindi lang sa kanya kundi sa mga kaibigan ko sa blogosperyo na matyagang pinakinggan ang aking pagngawa sa mikropono. Pero fan talga kasi ako ng mga kanta ni Nonoy Zuniga dahil madalas itong kantahin ni tatay sa aming videoke kapag naka 4 na bote na siya ng beer. Isusunod pa ang kanta ni Marco Sison. Bonggang-bongga di ba? sabi nga eh mga alamat na itong mga singer na to pero hanggang ngayon kita nio nman at patok pa rin sa takilya ang kanilang mga kanta. Kahit siguro mga new generation eh kabisado ang mga kantang kagaya ng mga song piece ni Nonoy Zuniga. Ang pinakapeborit ko siempre sa lahat eh ang DOON LANG. Pero alam niyo ba nun nareceive ko ang comment na to parang nabigyan ako ng moral na ipagpatuloy ang pagkanta. Mula kasi ng mapunta ako dito eh parang feeling ko walang lugar ang pagkanta dito kasi hindi nman sila talaga mahilig kumanta gaya nating mga pinoy. Hehe Ako lang talaga ang adik lol! Well, tingin niyo ba si Nonoy Zuniga sia?

Para sayo Nonoy Zuniga, maraming-maraming salamat sa pagdaan mo sa aking blog. I appreciate it sooo much!! Kaya nga I’m so proud of myself na eh. Sana makagawa ka pa ng mga bagong kanta at ipagpatuloy mo ang pagperform kasama ang iyong mga kaibigan. Alam kong kayo at may mga concert na ginaganap sa iba’t ibang bansa kaya ang masasabi ko, MORE POWER to you!

Benvenuto Great Britain!

2009-03-27T19:00:00.001Z

Feel na feel ko pa rin ang Italya kahit na nasa Great Britain na ako. Naks meron pang hang over ng bakasyon. Hayun at feeling ko ngayon eh nanaginip lang ako. Parang hindi nangyari ganun baga? Hindi ko alam kung epekto ito ng panghihinayang na sana eh mas matagal kami nag-stay o dahil sa nabingi ako sa plane. Tsk! Tsk! Tsk! Anuman ang dahilan eh isa lang ang ibig sabihin nito. Babalik ako!

Sa totoo lang masama ang pakiramdam ko. Kasi nga sa dami siguro ng nakasalamuha namin sa pagbabakasyon, kaliwat kanan ang sumisinga, umuubo at bumabahing naItalyaho at turista eh nasagap ko ang pambihirang souvenir na tingin ko eh talgang di ko makakalimutan. Hay naku, tuluyan na ngang bumigay ang aking katawan sa pagod at puyat na aking narasan. isipin mo puyat ka na tapos masasakit pa ang mga binti ko. Tingin ko nga dudugo ang talampakan ko eh hindi ko matatapos libutin ang Rome sa loob ng iilang araw. Parang narinig ko me nagsabi na “ E di dun ka tumira!” .. Mali ka jan dahil ayaw ko tumira sa Italy. Lol! Mahal mabuhay sa Italy. Parang nga lahat ng pangarap ko na tumira sa bansa kung saan ang sibilisasyon ay nagmula ay naglaho na parang bula. Sus ginoo! Nasaid ang aming salapi dahil kaliwa’t kanan ang bayad. Rip off pa ang ilan sa kanila na talgang ginawa nang business lahat ng pwedeng gawin business. Heto pa, sa Italya na isa sa sentro ng fashion meron din mga pirata! Ano ang ibig kong sabihin? Eh di IMITACION! hehe nakabili nga ako ng LV na peke kaso malapit sa Coloseo dahil sa dami ng laman ay napigtas ang hinayupak na bag. Buti na lang hindi nila alam kung ano ang nasabi ko sa aking pagkagulat. Isang metro ang tilampon ng bag ko na nalagot at sumadsad sa buhanginan. Pambihira sa Italya pa ako nagsabog ng kahihiyan. Pinulot ko agad kahit kasagsagan ng mga turistang naglalakad at ibinuhol ng pagkahigpit-higpit. Di bale, tatahiin ko na lang sa aking pagbalik sa Wales.

So hayun nga, tapos na ang bakasyon at ako ngayon ay nandito sa New Brighton. Uubo-ubo at sisinghot-singhot sa aking nalanghap na masamang virus mula sa Italya.Kung hindi nio nalalaan, eh ngaun lang ako dinapuan ng sipon at ubo mula ng hako ay dumating dito sa UK. Ang sakit ng ulo ko at parang puputok ang magkabilang tenga ko dala ng pagkabingi ko sa plane. Di ko rin na-enjoy ang joy ride pauwi kasi nga mukhang si manng piloto eh di maganda landing. Kumbaga sa jeep nakakalso pa kami sa mga ulap lol! Yun pagland kasi namin parang ang feeling eh ilang ulit akong itinaas at biglang ibinagsak sa roller coaster. Tingin ko nga kamuntikan na nman maiwan ang kaluluwa ko sa langit sa bawat baba ng plane bago namin marating ang kalupaan. Hay nakahinga ako ng maluwag ng naka-land na kami. Yung tenga ko hanggang ngaun umuugong. Ang lalaki na nga ng nguya ko eh para hindi ko ma-feel na parang tinakpan ng earplug pero parang blocked pa rin sia. Tapos unti-unti lang nawawala sa bawat hikab ko lol! Hay naku, ngayon ko naisip na parang pinarusahan ko ng minsanan ang aking katawan. Pero ayos lang at least nakita ko na ang ibang mga larawan na sa picture ko lang madalas makita.

Ayun, nakita ko pala ang mga mensahe niyong bonggang-bongga sa aking tagboard Salamat sa mga walang sawang dumadalaw. Ako nman eh babawi sa inyo bukas. Hindi ko talaga kasi magamit ang aking internet sa pagbbloghop kasi nga mabagal na mabagal. Malamang pag ginamit ko to eh lumaylay ng bonggang-bongga din ang aking eyebugs kakahintay sa pagloload ng inyong mga sites. Siempre nman ayaw natin mangyari yun kaya konting-konti na lang at magagamit ko na rin un internet na pag binuksan mo eh hindi mo matatapos ang alpabetong piipino bago magload. (Repeat twice pa yun ha ) hehe.. Nagmamalabis na nman ako. Bueno, pahinga muna ako. Buonanotte mga seniorita at seniorito! Grazie and Arrivederci!

Salve senyor at senyora mula sa Basilica de San Pietro!

2009-03-26T14:53:00.001Z

Bunjourno, Senior y Seniora.. Naks ganda ng intro ko wah.. hindi ko nga alam ang spelling kung ano ang mga sinasabi nila ahihi.. Ang Bibilis kasi nila magsalita at talaga namang ang RRRRRR ay tumataginting!

Hindi ko naipublish agad ang aking 1st day kagabi dahil ayaw pumasok ng post ko dito sa blog sa bagal ng internet ko haha.. nakatulog pa nga ako ng mga ilang minuto eh kakahintay na ma-publish pero failed daw kaya tinigilan ko na .. Natulog na nga ako ng bonggang-bongga na may ngiti sa labi para sa araw na ito..

Today ay Vatican City Marathon naman ng kinarir nmin. Lakad, takbo, tawid, pose, akyat, baba, liko upo ng konti at lakad na nman tapos sakay then upo tapos picture na nman. Yun leeg kulang na lang umikot ng 360 degrees sa dami nang nakikita. Heto nga at nakita ko na ang famous St. Peter Square Church.. Hay! Sabi ko kay habibi dapat nagdala kami ng tent at dun na kami tumira.. hahaha… kahit Holy water ang inumin hayos lang.. Kahit puro ostiya ang kainin parang full pa rin ang energy ko. Ang ganda-ganda talaga.. Hindi ko maisip kung paano nila naukit ang magagandang estatwa gayun din kung pano nila naipinta at naitayo ang magagandang arkitektura na gaya nito. Kahapon nga mejo hindi ako naimpress kasi on the way from the airport sobrang dami ng graffiti. Alam nio yun puro vandalism talaga. Walang malinis na space na tinira. Sabi ko naku mukhang nag-expect ako ng sobra tapos ito lang pala ang makikita ko. But not until today! Take a look at these next pictures.

View Full Album

Sa entrance pa lang yan. Tumambad sa amin ang napakaluwang na space. may dalawang fountain sa magkabilang gilid tapos lahat ata ng matatabang poste na yun ay may nakalagay na malalaking estatwa na hindi ko na alam kung sino-sinong mga Roman personality eh. Mga po na nagdaan, Saint peter siyempre at alexander VII nga ba.. Ahay basta yun na yun at hindi nman na ako nagbasa ng history nila. basta picture na lang ako ng picture! kasi pag binasa ko ang history neto malamang pagawan na rin nila ako ng estatwa bago ko matapos yun lol!

View Full Album

Isipin nio na lang kung gaano katagal humubog ng mga skulptura na kagaya ng mga kerubin na un? Hindi ba ang taga nun ? eh nakapalibot yan sa bung St. Peter square at ang maliliit na detalye at talaga namang kininis at pinerpekto. Ang ilan sa mga picture na nakuha ko ay karamian ceilings. kasi naroroon din ang mga nakamamanghang ukit at gawa sa bronze, at ginto. Meron din gawa sa marmol at porselana na sadyang naipreserve nila ng husto. At kung mpapansin ang pic ni habibi eh ceiling yun. ginawa ko niyang background pero sa paikot nun ay may mga turista rin na matiyagan inaalam ang bawat kwento ng magagandang paintings, rebulto at ukit sa pader ng famous st. peter square – vatican city.

Hindi ko alam kung ppwede na ang mga picture na ito pero palagay ko eh gagawa ako ng part 2. Kasi nga eh inaantok na ako. Di bale, bibitinin ko muna kau ng konte para nman merong thrill..

Siya pala dahil sa dami ng picture na kinuhanan ko kanina eh nainis sa akin si habibi. naka 20 shots na raw ako sa labas pa lang ng church. Moody si lolo kaya nainis tuloy ako. Naiyak ako sa gitna ng st. peter square.. Imaginin nio ha first time meron isang turista na umiyak sa git na ng st peter square hehehe.. Pero as soon As we get in tapos ng bless ako ng holy water form the querubins jan sa picture, the bad moods has blown away.. so sabi siguro ni Papa Jesus, better enjoy the day rather than spoiling your vacation.. kaya humayo kau mga anak at alamin ang iba pang ganda sa bahay ko.. naks! Si bro talaga no gina-guide ako. So after nun, believe it or not game na game na si jamie sa lahat ng pituran. Ultimo nga yata un ibang italyano eh pinicturan na rin. at pag ako nman 3 shots agad para daw sure.. hehehe..

O pano, post ulit ako bukas.. kahit hindi ako updated eh iuupdat ko ang lahat ng aking napuntahan as soon as possible.. papahinga na ang beauty kaya see u again tomorrow.

Eto nga pala ay picture namin ni mamita at ni mamito sa harap ng Basilica de San Prieto. Salve mga senyor at senyora bloggero! Awhoooo!!

First Day – Rome, Italy Trip

2009-03-24T17:35:00.001Z

Habang ako nga ay nakaupo sa trono eh ako eh nagbblog hehehe.. aba ngaun ko napatunayan na Time is Gold pala talaga lalo na kapag ikaw ay turista. Lol! Ang totoo niyan, ako eh gumagamit lang ng Top Up at ini-insert lamang ang simcard sa aking Lapitapip.Kaya bawat megabytes na aking gamitin ay ginto. Ho di ba? Mabilis pa yun dial-up sa pinas pramis! hehe tangek ko talaga eh parang dial up nga rin pala ito ..

Hindi ako nakatulog halos kagabi dala ng aking pananabik sa pagpunta ng Rome. Half eight pa lamang eh nakahiga na ako para makabawi sa mga nagdaang puyat. at pagtapos alas onse nga , ano’t gising na ang lola niyo. Kaya pinilit ko ulit matulog pero hindi na ako dalawin ng antok.

Nang marinig ko si Biyenan na bumangon para sa isang tasang kape, eh bumangon na rin ako at gumayak. Talagang sabik na akong makita ang Rome hehe.. Obvious ba? Alas dos ng madaling-araw nun eh tapos alas tres nakagayak na ako eh ihahatid kami ng taxi ng 3:45 sa Liverpool John Lenon Airport. Naks! Kabisado ko pa talaga eh hano.. Pero ang ginaw in fairness! Tingin ko umurong ang lahat ng uurong sa akin pero hala-bira pa rin ako kahit na singhutin ko pa ang usok ng mga aking mga byenan sa paghihintay sa kanila bago magcheck in ng luggage.

Eh ayun nga nakarating na nga kami sa airport. Eto nga ang katibayan niyan . Mga pictures na isshare ko sa inyo..

4:00 Am at Liverpool JohnLenon Airport – Departure

My In-laws both excited to take off.. First time ever ni Dad na mag-flight sa ibang bansa kaya he’s getting ready to sing his song – FLY ME TO THE MOON at YOU RAISE ME UP .. Lol

Ayan nasa background pa ang Plane na kung san kami nag-book.. Mura jan promise hehe.. Wala nga lang pagkain pero ayos na rin. 2:45 minutes lang nman ang Biyahe from UK … Pa- EPAL pa ako niyan kahit ngarag na ngarag..

Taking Off .. Teary eyes si Dad at hindi niya akalain na siya eh nakasakay na nga sa Plane at papuntang Rome.. Habibi and me was also happy seeing them both excited. Last week kasi eh parehas na meron sakit yan pero parang bglang gumaling nun paalis na kami sa bahay kanina.

Up, Up and away from UK. Well, na-prove namin sa tatay ni Habibi na kapag nag take off ang plane eh hindi katulad ng inaakala niya na lahat ng pasahero at titiwarik din lol! Tingin ko nman naniniwala na siya ngaun hehe.. Dumudungaw pa nga sa bintana eh parang sanay na sanay na rin umasta.

Just another scene up and above hehe.. dont worry nag- HI ako kay Bro (papa Jesus ) para sa inyo and he winked at me ..Happy trip daw to me at kayo daw patuloy niyo daw basahin ang blog ko kahit wala ako. lol :)

30 Minutes before landing at naaliw ako sa scene na to hehehe.. Feeling ko nasa patalastas ako ng Gatas na Alfine ehe..I like those mountains covered with snows.

I think we’re nearly there, by just looking at this picture. Not so clear but that lake or river looks like a Giant Cross.. Its amazing!

Malapit na nga kami.. I can see a massive river over there! Lovely!

10 Minutes before landing .. Yahooo heto na nga kami … naaamoy ko na ang mga Italyano .. Pizza Mia with pepperoni at pasta italiano .. si.. si.. si.. senior!

Finally here!.. sila pinakita lang ang picture ayos na.. ako lagi nakahiwalay kainis.. but the good thing is we are now here, chilling for a bit wile waiting for the bags..

O kumusta naman ako? Ngarag na pero pose pa rin sa labas ng airport un pic sa left -at the Terravision shuttle bus to Rome City Center naman un sa kanan.. Lapit na pero antok na antok na talaga ako… hayz..By the way, this is the first time that I’ve removed my coat and showed my arms sa labas hehehe.. Sabi ni mam in law , “ Ohoo I didn;’know you have arms edna lol” .. lagi kasi ako naka pangginaw. Pero promise ang ganda ng sikat ng araw sa rome. Nag-strip ako ng kelangan kong alisin at init- na init ako . Parang pinas nga eh pero lahat ng makikita ko naka-coat??!! Bloomenheck”!

So after 40 minutes, we have reached the train terminal. My in laws and habibi bought some cappucino na sobrang mahal. Take note wag kang uupo pag ikaw ay nag-kape kasi mas mahal ang charge sau. Kaya nakatau lang kami siempre pero nangangawit na ako kaya I asked them to find the Hotel first kasi masakit na ang bungo ko sa antok.

Hay salamat! After 10 minutes walk we’ve finally checked in. Me and Jamie took a doze of around 2 Hours sleep. But not really two hours kasi nga ang ingay ng kabilang room. Ewan ko kung ano ang ginagawa hehehe.. Pulot-gata cguro! At eto na humahangos si Dad kasi nga hindi sila nagpahinga and decided to walk around the place where we are in habang kami ni Habibi ay comatose. He has a good news about the Basilica we saw earlier and they have been there. Kaya nman gumayak na ako kaagad! Aba hindi pwedeng namimiss ko ang ibang attraction lol!

Jamie in the Center of Rome drinking some hot Cappucino.. and Coke kasi mas mura hehehe

Me and Mam at Irish Ristorante.. Napag-isip isip nia na malamig na pala pag hapon kaya she’s going back to the Hotel to get her coat.

View Full Album

Me and mam still infront of a small church dedicated to St Paul. Actually meron kinakasal when we are there.. And the reason why we are chilling on this side ay dahil sa beggar na panay ang balik to ask for money.. Tingin ko nga eh type si Mama.. lol

View Full Album

These are some of the pics the we;ve seen today including the Santa Maria BASILICA near the Nationalizmo Fountain. It was really nice and the church is one of the most beautiful church ive ever seen..

View Full Album

O ha .. patalo ba nman ang lola nio jn … promise its one great church na hindi mo dapat palampasin.... the paintings, mga haligi at marmol..everythng ..grabe sobrang ganda..

View Full Album

Well, ito lang muna ang mga pictures na maisshare ko sa aking first day. kasi nga ang lola nio ay low bat na sa pagod. I have to get more energy for tomorrows marathon sight-seeing. Vatican City nman ang aming hahanapin. So enjoy lang kayo jan at ako eh babawi sa inyo sa aking pagdating..

PS .. Hindi ko pa na-try ang Pizza, Lasagna at Spaghetti Italiano hehehe bukas cguro… Babay muna mga kaibigan at kita-kita tau sa mga blog niyo next week.. :)

Make-Over Galore

2009-03-21T22:09:00.001Z

Sori mga ka-blag kung hindi ako makakablog hop ng madalas. Ang beauty nio eh mejo gagala muna sa capital city of Pizza and spaghetti hehe.. Mejo nagppraktis na nga ako ng mga salitang natutunan ko pa sa kaibigan ko na nagttrabaho dun kamakailan lang. Kaya nman feel na feel ko na ang pagbabakasyon.

Anyway, matapos ang masalimuot na paghahanda sa aming pag-alis heto at i-si-share ko sa inyo ang ibang piktyur na kinuhanan ko pa habng bising-bisi sa paghahanda. Gaya nito:

Ho di ba? Para sa kaalaman ng lahat ako ay natutong magsariling-sikap sa mga pagpapalandyutay na kagaya nito. Kung sa pinas eh halagang 300.00 – 500 pesos lang ang facial na meron pang kasamang collagen o oatmeal face pack dito hindi ko pwedeng gawin yun dahil ginto ang lahat ng serbisyo dito. kaya nman matiyaga kong pinag-aralan ang lahat ng ito mula balakubak hanggang tibak.

Tama ang nakikita mo at hindi ka namamalikmata. Ako nga ay nagffacial mag-isa hehe. Minsan ginagawa ko to sa aking Habibi at mother in law nga pati si mother in law at si Habibi ay mine-make over ko gaya nito kaya nman loves na loves nila ako. At wag kang mabigla pati footspa, pedicure and manicure, isama mo na ang massage ay kinarir ko na rin dito.

Makikita sa larawan na gumamit pa ako ng steamer sa mukha para maging fresh nman bago kami lumarga. Kasi nga ako ang babaeng hindi biniyayaan ng magandang kutis at mukhang tinugis ako ng mga pimples nung aking kabataan. Kaya nman pwede kang maglaro ng connect the dots kung ako eh makikita mo 10 years ago. Sabi nga ni itay, madali daw akong idrowing kasi daw tutulduk-tuldukan lang daw niya ang magkabilang pisngi ko para maging hawig na hawig ko.. Huaahhh!! Noon nman kasi ay hindi ko alam kung ano ang igagamot ko. Nariyang nagpakulo ako ng camias at ihilamos sa mukha ko at gumamit ng ching-chang-su para lang mawala pero makukulit talaga sila.. Pasalamat na lang ako at mejo nagsawa na sila ngaun sa pagtubo. Kung hindi, baka akalain niong bumaba na ang buwan dahil makakakita talga kau ng craters ng malapitan.. ( Hay salamat talaga at humupa na sila..)

Akala nio ba hanggang steam lang at paggamit ng metal na bagay pang-alis ng black heads at white heads ang kaya kong gawin? Nagkakamali ka dahil nagmumud pack din ako. Katunayan cucumber ang flavor niyan .. Sarap talaga at ang lamig sa mukha .. Pero naisipan kong magpicture kahit hindi ako makangiti at baka magcrack na bigla..

Promise, i-try niyo ito at talgang nakakarelax. Why pay eka nga when you can do it yourself? Ganun din ang effect nun. Ang kaibahan nga lang hindi ka hihiga at iidlip habang nagfafacial dahil ikaw mismo ang gagawa.

Habang nga ginagawa ko yan meron pang instrumental na tumutugtog sa background ko. Feeling nasa facial spa clinic din nman ako di ba?

Kumbinsido ka na ba? Fasten your seatbelt dahil heto na ako ng matapos ko ang pagfacial sa sarili kong face. Ay ang gulo?!

Hayan na ang finish product. Hindi kasing kinis pero at least hindi na kasing lala ng dati ang bakas ng nakaraan hehe.. Fresh na fresh na ang lola niyo para sa aking paglipad.. nyahehehe…Wala akong make-up jan kaya wag na kayong magtaka kung kulang sa kagandahan hehe..

Pero siyempre pwede bang mawala ang pedicure at manicure? Siempre nman nilinis ko rin ang kuko ko at baka nman pagdaan ko sa x-ray eh tumunog ng bonggang-bongga ang alarm. ( Pagmamalabis yan siempre.. lol) . Siguro nga ay eksayted lang ako masyado sa dream kong bakasyon.

O diba? pulang pula ang kuko ng lola niyo. Para akong aattend ng awards night hihihi.

Actually, first time ko gumamit ng pula sa aking daliri dahil feeling ko eh babagay na sia sa aking mga kamay. Lol.. Feeling ko kasi eh pumusyaw na siya ng bahagya. At kahit hindi maganda ang aking mga daliri eh mukhang me changes naman kumpara sa dati. Para kasing bagong hukay na luya ito noon. Wag niyo na hanapin un sa paa kasi minalas. Na-murder ko yata sa dami ng in-grown hehe..Pula din ang kulay para terno kahit na magsasapatos nman ako. Bakit nga ba hano? pag meron mga importanteng event na pupuntahan o ano tayong mga babae eh mahalagang nakahanda ng husto. Make-over to the max talaga.

Heto ba ha, sabi ni habibi eh malapit ko na raw siyang kakulay… Huaattt?? Lakas talaga ng amats ni Habibi eh sobrang puti kaya niya. Ako eh subukan maarawan ng minsan. yun bang sinag-araw na kagaya ng pinas at pag di umitim ako agad in seconds lol.. Laking-ilog kaya ako?

Pero, pwede ba nmang ako lang ang meron make over? Kagaya nga ng sabi ko kanina, kinarir ko na ang lahat ng pwede kng gawin dito para makatipid. Kung pagsesemento ang drama ko kahapon, ngayon eh puro beauty trip naman. isinama ko na sa list ang pangugupit. Abangan nio at minsan isang araw eh magtatayo na talaga ako ng salon dito. Heto ginupitan ko ulit si Habibi.

Gamay ko na to promise. Kaya nman poging-pogi na ulit si Habibi. Bagong ahit, bagong gupit. Courtesy of me? O ipagpapalit pa ba nman niya ako sa iba niyan? One whole package na ako ! ( Nyay! Masyado akong makapagbuhat ng bangko hano?). Ang totoo niyan eh lahat eh gagawin ko para ke Habibi. Promise! Kahit lumunog ng blade at kumain ng apoy gagawin ko para sa kanya ( Awww!)

Ito lang nman ang mga pinagkaabalahan ko kahapon bukod sa pamamalantsa at paglilinis ng bahay bago kami pumunta papuntang Wirral. Lunes kasi ay aalis para sa Dream Vacation kaya nman ready na talaga ako. Ang hindi ko lang sigurado eh kung tama ba ang mga damit na nai-empake ko. Kasi nga last week ay maaraw na at feeling ko eh umpisa na ng summer pero kanina nakita kosa BBC News na nagssnow pa sa Italy? Pambihira nman. Mukhang maninigas ang lahat sa akin pagdating namin sa Italy. Kasyang-kasya pa nman ang baon ko hehe.. Walang pambilin g pangginaw kung sakali kasi nga libot lang ang type ko.

Hmmm.. mukhang nasabi ko na lahat ng pwede ko ikwento. So pano? pagpacensiyahan nio muna hako ngayon kung di makalibot hane? at gagala lang ako. promise babalik at babawi ako senyo.

Aligaga nga ba ako o Gaga lang ako?

2009-03-21T02:00:00.001Z

Aligaga, ang kasing-kahulugan ay maraming ginagawa. sa Ingles ay BUSY at sa mga hindi naniniwala o pabirong-salita, pwede na rin ang bisi-bisihan.

Kahapon nga dahil ang ganda-ganda ng sikat ng araw at nag-ayaw si Habibina maglakad-lakad sa tabi ng beach.

Heto nga at dali-dali akong nagbihis ng pang jogging ko. Jogging sa alas tres ng hapon.. Hehe. Pero pwede na yun hano, napakalamig kaya ng panahon dito. Ang naiba masikat ang araw ngaun pero ang temperatura eh parang alas-singko na rin ng umaga sa Pinas.

Reding-redi na nga ako to kaya pumose pa muna ako bago namin umpisahang tahakin ang daan patungo sa beach.

Andito na nga kami sa Beach kaya take some picture muna .. ang lugar kung san kami nakatyo ay tinawag ni jamie na small beach. Ewan ko ba kung anong kaibahan. pero itong view na kinuhanan ko kung dun kami nagpunta, ang tawag daw ay large beach? ahahay! Naloka ako…

Heto pa ang picture niya na nanghihinayang at mukhang nagbibilang ng Seaguls na lumalangoy sa tubig dahil natalo na nman sa scratch card ang loko.. hayan napala mo!.. hehehe.

Adik kasi sa scratch card si Habibi… Siempre masaya ako pag nananalo sia dahil sisigaw na nman ako ng “BALATO”. Sabay sapilitan talaga ako hihingi ng balato para me maisubi sa aking walang laman na pitaka. Pero pag natalo, kadalasan sinisisi ko pa hihihi.. Ang daya hano?

Siyempre pa nag-stay muna kami jan. Nagkulitan at nanood nga mga bata na naglalarao sa dalampasigan. Kasama siempre ang mga mommies nila. Nainggit tuloy ako ulit dahil nakita ko silang nagbabatuhan ng buhangin at nakikibaghabulan sa kanilang mga alagang aso. Ang iba nman ang nangongolekta ng shells at makikinis na bato. Pero bago pa ako mainggit at kulitin si jamie na gumawa na kami ng chitkiting patrol namin eh lumarga na kami pabalik ng bahay.

Gamit ang short cut napadaan kami sa kids park at sa ilang kabahayan na na napliligiran ng mga Daffodils. Naaliw ako siyempre. Kaya nman pinagpipicture-an ko sila at heto nga ang close up encounter ko sa kanila.

Ang gaganda talaga nila.. Kelangan ko na lang maghintay ng ilan pang linggo para nman makita kong mag-usbungan ang iba pang mga bulaklak gaya ng tulips at kung anik anik pa.

Pag-uwi ko wala pa rin naisipan kong Iluto si Lucky Me pancit canton para sa aming dinner. Hindi healthy kaya nman nilagyan ko ng shrimp, cabbage at carrots. ( Dahil yan na lang ang meron sa Fridge… huhuhu)

O ayan, niluto ko pa yan na ako ay lumuluha. Hehe kasi nga meron ginawa si habibi na hindi ko nagustuhan. Kung hano yun eh secret na lang.. Ahihihi ..Pero in fariness, tamang-tama ang alat nito kahit na nilagyan ko ng konting tubig para maluto ang mga gulay. Try nio magluto ng lumuluha at naku .. PERFECT ang timpla!

At dahil Tampo mode ang lola niyo pati ang Fireplace ay napagdiskitahan ko. Sinimento ko ng bonggang-bongga. Nagawa tuloy sia ng di oras hehe.. Napapabuti pa yata pag ako ay naiinis kasi nagiging superwoman ata ako at sumasapi ang aking byenan sa katauhan ko.

Eto kasing fireplace na to ay nasira dahil na rin kay Jamie. Nagcrack sa side. At dahil baka abutin nman ng kung ilang panahon bago magawa, eh naisip kong simentuhen kesa magbasag ng pinggan sa kusina. Sayang kaya yun? Ayan kelangan ko na lang ng makikinis na bato para ilagay next time.. at ayos na uli ang aming fireplace yihaaa!

PS.. Bati na kami after 30 minutes hehe… Kasi nahulaan na niya kung bakit ako na-upset. Ang tanong naging Aligaga nga ba ako o naging gaga lang ako? Censia na tinopak lang …

MEEBO Day

2009-03-19T15:03:00.001Z

Just lauched Meebo Life Away Chat Tambayan .. So in case you’re in my site and i am online you can chat me live. Check it on the left side.

Tayo nang magchismisan hehehe.. See you there…

Paniniwala ko o paniniwala niya?

2009-03-18T20:35:00.001Z

Hmmp.. Napakasakit ng bunbunan ko ngayong araw na ito. Hindi ko alam kung epekto ba ito ng pakikipag argumento ko nun nakaraang gabi kay Habibi patungkol sa Bibliya o ano. Pero mukhang malamang sa sumakit ang ulo ko dahil napuyat ako sa pagdedepensa sa aking paniniwala.

Naalala ko ilang buwan na ang nakalipas ng bumista ang kaibigan ni habibi na kilalanin na lang natin sa tawag na Mr. D. Hehe.. Eh kasi ba nman three days nag-stay dito. Ayos nman ang kanyang pagbisita. Wala silang ginawa ni habibi kundi magpustahan sa Wii sa larong PGA 09. o di nga ba sa larong wii eh para din silang totoong nag-go-golf. eto na, madalas sa abutin kami ng 3am sa pagkkwentuhan at paglalaro. At take note KAMI. hehe kasama ako kasi nga hindi ko nman ugaling di na lang pansinin ang bisita. siempre kahit papano eh bumababa din ako mula sa aking lungga at naghahanda ng pagkain at nakikipagkwentuhan.

Nung kanyang huling araw, napagdiskusyunan namin ang tungkol sa pananampalataya. Si Mr. D para sa kaalaman ng lahat ay hindi naniniwala sa Diyos. Bagama’t alam ko na na ganun na nga ang kaniyang paniniwala eh naging mapagmasid at maayos na tagapakinig ako habang sila ni habibi at nagaargumento.

Sabi ni Habibi, ilang beses na nilang pinagtalunan ang tungkol dito. Na ang Diyos ay hindi nag-eexist. Sa patuloy na pagdidiskusyon, hindi ko na kinaya ang mga sumunod na pangyayari. Nagpanting ang aking tenga ng ako ay tanungin niya nang,

“ Ikaw ba Edna, naniniwala ka ba na may Diyos? Sabihin mo sa akin na hindi.. Pakiusap … (translated sa tagalog )”

“ Naniniwala ako na may Diyos “ Maikli kong pahayag na talagang seryoso.

“Naniniwala ka na ginawa ng Diyos ang Langit at lupa? ang lahat sa mudo sa loob ng anim na araw at sa ikapitong araw ay itinalagang araw ng pamamahinga?” tanong niya muli.

“ Naniniwala ako.. “ pahayag ko ulit.

“Paano ka nakakasiguro na Diyos nga ang gumawa ng lahat ng iyan pati na ang lahat ng bagay na nabubuhay sa mundo. Na Diyos nga ang nagbigay buhay sa tao?…Paano pag kayo ay nagkaanak? Yan din bang paniniwala mo ang ituturo mo sa kanya?” tanong niyang walang katapusan.

“ 200% .. Kung ano ang paniniwala ko yan dina ng ituturo ko sa mga anak ko. Dahil yan ang nararapat…” matigas kong sagot

“Kawawa nman ang magiging anak niyo. Gagawin mong miserable para lang paniwalaan ang Diyos na hindi nman totoo.. Aalisan mo sila ng karapatan na paniwalaan ang tama.. “ sagot ni Mr. D.

Napipikon na ako sa mga huli niyang mga katanungan na tingin ko ay talagang sinasadya niya upang ako ay inisin. Ipinipilit niya kasi ang kanyang paniniwala sa Evolution of Man ni Charles Darwin. Pero hindi ako naniniwala sa syentipikong paliwanag na ang tao ay nagmula sa isda o sa unggoy. Matatag ang paniniwala ko na Diyos at tanging Diyos lamang ang nagbigay buhay ng lahat sa mundo. Tinanong ko siya…

“ Paano ipapaliwanang ng siyentipiko ang lahat ng buhay na meron sa mundo? bakit may hayop ? bakit may mga halaman? bakit may mga tao? bakit may kanya-kanyang kapasidad ang utak ng bawat buhay na ito? “ Yan ang tanong ko .

“… At paano mo ipapaliwanag ang mga pagkain na ipin-rovide ng panginoon para sa atin. Ang ibat-ibang klase ba ng prutas na makikita mo sa gubat ay kaya bang patunayan ng iyong teyorya?” Pahabol na tanong ni Habibi.

batid kong hindi niya masasagot ang lahat ng balik-tanong namin sa kanya dahil alam kong tanging Diyos lang ang makakapagpaliwanag ng lahat. Ngunit bigla niyang sinabi..

“ kapag nasalubong ko ang Diyos na pinaniniwalaan niyo sa daan o kahit saan, mabilis kong ipupukol ang palakol sa kanyang ulo…” yan ang mabangis niyang pahayag.

Hindi ko na talaga kinaya ang pambabastos niya sa Diyos sa mga oras na iyon. Hindi ako Katoliko at hindi ko alam kung ano ang relihiyon mayroon ako sa oras na ito pero alam kong merong Diyos. At siya ay kinatatakutan ko. Kahit na sabihin natin na hindi ko SIYA nakikita at hindi lahat ng hiling ko ay natutupad. Kahit na binibigyan niya ako ng problema, kakapit lang ako sa KANYA. Ito ang dahilan kung bakit kahit hindi akon isang Katoliko ay pinipilit ko na huwag makalimot. Hindi ko man perpektong nabubuo ang simba sa loob ng isang taon pero ako ay pumapasok sa Simbahan ng Katoliko dito sa aming Village para magpasalamat sa lahat ng ibinibigay niyang tatag ng loob sa akin dito sa banyagang lupain.

Pero ang sumunod na nangyari, bigla kong naramdaman masakit ang loob ko. Bakit kailangan niyang bastusin ang paniniwala ng iba? Kung hndi siya naniniwala, bakit kailangang inisin at tratuhin niyang parang hayop ang Diyos na pinaniniwalaan ko simula’t sapul pa?

Natagpuan ko ang aking sarili na umiiyak sa kuarto namin ni Habibi. Iyak ako ng iyak na parang ako ang sinasabihan niya ng masasakit na salita. Hindi ko alam pero ang sakit talaga ng loob ko. Ilang oras kong dinamdam ang argumento na iyon. at Hindi na ako lumabas mula noon makapasok ako sa kuarto hanggang sa nakauwi na nga sia sa kanyang sariling bahay. Mula noon hanggang ngayon, wala na kaming balita pa sa kanya. Yan ay desisyon na rin si Habibi upang hindi na magulo pa ang aming isipan sa katotohanan na aming kinamulatan.

Kagabi, nabalik sa dati ang aming argumento ni Habibi. This time, ang diskusyon namin ay nauwi sa Bibliya. Na ayon sa kanya, siya ay naniniwala sa Diyos pero hindi sa nasusulat sa Biblia. Ang sabi ko nman masyadong malawak ang talakayan pagdating sa bibliya. Maraming tao na rin akong kilala na madalas pagtalunan ang paniniwala at ang laman ng Bibliya pero ang sabi ko sa kanya bago mauwi sa kung saan ang pagtatalo namin, Ipangako niya na kahit na anong mangyari, iisang Diyos pa rin ang paniniwalaan niya. Ang Diyos na kinamulatan ng bawat tao.. ng bawat nilalang..

Marami ring tanong si Habibi na hindi ko masagot pero sigurado ako na nasa tama ang paniniwala ko. Sabi ko sa kanya kung binigyan man siya ng malaking problema ng mga nakaraang panahon na naging dahilank ung bakit kailangan niyang tanungin at subukin ang pananampalataya nia sa Diyos, wag na wag siyang bibitiw. Kahit sabihin nan natin na mejo confusing ang ibang nasusulat sa Bibliya wag niyang alisin ang pananalig niya sa puso niya. Yan lang ang nasabi ko sa kanya kasi nga puputok na ang brain ko sa pagpapaliwanag hehe..

Bago ko pala tapusin ang aking post. Para sa kaalaman ng lahat, dito sa lugar kng saan ako naroroon, masasabi kong 80% ng mga tao dito ay hindi na naniniwala sa Diyos na gaya ng kinamulatan natin sa Pilipinas. Kaya sabi ko kay Habibi, kung sakali ako ay magkaroon ng mga chitiking, gusto ko sa Pilipinas sila lumaki at mamulat ng moral values.

Teka ikaw? ano ang gagawin mo kapag naka-encounter ka ng kagaya ni Mr. D? Ano ang mafefeel mo pag narinig mo sa kanya ang mga tinanong niya sa akin?

Heart Tag

2009-03-18T15:11:00.000Z

Thanks Meryl for tagging me. I’ve enjoyed answering these questions… Para akong sumasagot ng exam hehe..

A# Attached or Single?
Attached
B# Best Friend?
marami sila pero nasa iba-ibang bansa na sila.
C# Cake or Pie?
Both.

D# Day of Choice?
Everyday.. wala nmanpagkakaiba kasi plain houswife lang ang lola niyo..

E# Essential Item?
Laptop.. mobile yan lang siguro basta meron internet ayos na ako

F# Favorite Color?
green, black, brown, lilac, powder blue

G# Gummie Bears or Worms?
Gummie bears...
H# Hometown?
Nueva Vizcaya nun high school .. nueva ecija nun college hehe dami no .. NPA ako weh
I# Favorite Indulgence?
wala nman kahit ano kakainin ko .. di ako mapili hehe

J# January or July?
July... birthday ko yan eh hehehe… ( dami gift yahoo excited na ako!)
K# Kids?
i love kids.. pero wag masyadong makooleet…
L# Life isn't complete without....?
pag wala si Habibi… mamimiss ko siya weh..tsaka un isang tasang kape every morning.
M# Marriage date?
March 3, 2008
N# Number of magazine subscriptions?
hehe wala.. gastos lang yan.. mag surf na lang ako parehas din...
O# Oranges or Apples?
apples ..

P# Phobias?
yoko sa ahas .. me phobia ako dun weh..

Q# Quotes?
Time is gold na lang para maikli haha

R# Reasons to smile?
-at the moment, magbasa ng mga post ng mga ka-blog..

S# Season of choice?
Summer.. naku ha pumuputi na ako kaka balot ng katawan hehe
T# Tag five people.
Ate Liza, Anney, Marife, madz, Ate clarissa

U# Unknown fact about me?
kalogs ako to the max.. Ssasakit ang panga mo kakatawa pag kasama mo ako … naks :d

V# Vegetable?
saluyot.. promise gusto ko ng madudulas hehehe.. ( ano yang iniisp mo ha ?)

W# Worst habit?
magblog maghapon ng walang hilamusan haha

X# X-Ray or Ultrasound?
naku na-try ko na to parehas eh .. pero id go for ultrasound .. mas ayos kesa sa x-ray

Y# Your favorite foods?
di mabilang eh .. baka lalo humaba un tag hehe
Z# Zodiac sign
Cancer

(To my co-bloggers I would like to share this to all of you ...so grab it now!!!)
Thanks for viewing!

Sisterhood Award

2009-03-18T12:51:00.001Z

Meryl , one of my new acquaintance here in blogosphere gave this award to me yesterday. So, I’m grabbing it now! Thanks Meryl for including me as your sisterhood in this blogosphere world.

Here are the rules:
1. Put the logo on your blog or post.

2. Nominate at least 10 blogs which show great Atti tude and/or Gratitude!

3. Be sure to link to your nominees within your post.

4. Let them know that they have received this a ward by commenting on their blog.

5. Share the love and li nk to this post and to the person from whom y ou received your award.

I’m giving this award to all the readers of my blog. Post this and admire the beauty of Sisterhood in the blogosphere world.

Pagbabalik-tanaw sa simpleng buhay!

2009-03-18T01:40:00.001Z

Matapos kong humanap ng sideline kanina para sa aking babaunin sa maikling bakasyon eh heto na nga ako kasama si habibi sa aming bahay. Excited akong naglinis ng kuarto habang iniisip kung ano-ano ang mga kailangan kong dalin sa bakasyon-grande namin ni habibi. Hmmm.. Isang linggo na lang kasi at makakarating na rin ako sa lupain ng mga taong mahihilig sa pasta at lugar kung saan ang katoliko ay naging sentro ng talakayan ng buong mundo. Wow ha? san ko ba hinugot ang kaalaman na yun? hindi ko nga rin sigurado kung tama ba ang source ko. Heniway, yan nga ang alam ko. baka sakali pag nakarating ako eh madagdagan pa ang kapupot kong nalalaman.

Linis ako ng kusina at nakita ko ang rice cooker ( naks! sosi) na halos kalahati pa ang laman na kanin. Sus ginoo! Itatapon ko na nman ba ito kapag hindi ko nakain? Binuksan ko ang refrigerator ( isa pa yan! hehe wala kami niyan sa probinsiya !) at nakita ko meron pa nman pala akong natitirang Chinese Cabbage. Maliban sa dalawang itlog at ilang piraso ng bacon eh wala ng ibang laman ang aming fridge. Minabuti kasi namin na huwag nang mamili ng pagkain gayong kami nman eh aalis. Saka na kami mamimili pag nakabalik na kami.

O heto na nga, kakaisip ng pwede kong maluto, biglang nag-tingaling ang aking isip. tamang-tama, meron pa akong Mega sardines na natira sa cupboard. Ayos! tutal namimiss ko ang pagkaing probinsiya, heto ang aking naisipang iluto.

At dahil naisip ko sa panahon ngayon kelangan magtipid at maging wais, naisipan kong isangag na lang ang kaning-lamig na nakita ko sa akin rice cooker kesa ipainit. Para naman maiba hindi ba? Konting bawang at sibuyas, ayos ang buto=buto. (Actually mas masarap sana kung mejo marami ang bawang nito.. pero pinaghati ko na lang para nman maigisa ko ang aking ulam ) At mula sa chinese cabbage at mega sardines na natagpuan ko sa aking cupboard, nag-gayat ako ng sibuyas at bawang para igisa si mega sardines at cabbage. Eto ang aking naging din-din ( dinner). siguro merong ilan na hindi magugustuhan ang pinagpartner kong hapunan pero sanay kasi ako sa pagkaing kagaya nito. Kung ako nga ay nasa aming probinsiya, malamang sa talbos ng kamote ang isinahog ko dito. Bakit nga, sa aming bahay-kubo, meron akong mga tanim na kamoteng-baging at saluyot sa aming bakuran. At etong chinese cabbage na kilala ko sa tawag na Omboc or baguio cabbage ay isa nang gulay mayaman sa aming baryo. Madalang ang nakakabili nito sa totoo lang. At kaya nman kaibigan ko si sardinas eh kasi nga madalas na kami ay maiwan ni mudra at ni mudro ng isang buong linggo at itong si sardinas lang ang aming karamay sa panahon ng taggutom. Inuutang pa namin yan sa kumare ni nanay hehe. Ang bayad eh kapag kami ay nakaani ng palay o di kaya sibuyas at iba pang gulay na meron kami sa bukid.

Tulad nga ng nabanggit ko, madalas na maiwan kaming apat na magkakapatid na meron lamang sampung piso naiwan mula sa panganay. Yun ang ibibili namin ng isang takal na bagoong, vetsin o asin kapag kinailangan. At madalas, tuwing Biyernes ng hapon pagdating nila madir at padir galing ng bukid sakay ni Samsom ( ang aming baka) meron na silang mga dalang sitaw, talong, saluyot, papaya, kamatis, petchay, bayabas, mangga, luya. hehe at maraming pang iba. Yun ngang mga gulay na nabanggit sa bahay kubo naitanim na ni tatay yun eh hehe. Kaya nman kumpleto rekado. Ang sama nito dahil pana-panahon nga ang pagtatanim ng gulay madalas na napupurga kami sa gulay na inaani. hehe nakakasuya talaga. Tulad pag panahon ng sitaw, mula inabraw, adobo at kung ano ano pang resipe mula sa sitaw matitikman namin. Pag hindi ba nman mapanaginipan mo pa. Iba nman pag panahon ng kalabas. Nakupo, lahat ng klase ng luto ng kalabasa winner na nman ang nanay ko. Pati okoy tinira. hehe.. Eto ang masaklap, pag panahon ng sibuyas, winner sa ginisang sibuyas. habang meron sibuyas na available yun ang uulamin namin. GInisang sibuyas na nilagyan ng itlog ang kadalasan. Pag kami eh pumasok sa skul, huwag na huwag kang uutot at malamang kilala na nila kung sino ang salarin. Kami lang kasi ang nagtatanim ng sibuyas nun araw sa aming baryo hehe.. Kaya jusko, nakakakaba talaga. Obligado bago mag-first bell nailabas ko na ang lahat ng masamang hangin kung ayaw kong magsabog ng lagim sa skul wahehehe..

Pero alam niyo ba, ngayon na hindi ko na natitikman ang mga lutuin at payak ng resipe ni mamu, namimiss ko sila. Gusto kong kumain ng tinapa na sinasaw-saw sa tinadtad na punlang sibuyas na inihalo sa alamang at kamatis pero hindi ko magawa. Gusto kung kumain ng tinola na ang tanging sahog lang ay knor cubes at talbos ng malunggay. Tapos apg tinanong namin si nanay “ Tinola ba ito Nay? Nasan ang manok? “ Tapos sasabihin nman ni Nanay.. “ Anak, tinola yan, lumipad lang yung manok….” O hindi ba? nakakamiss yun? Heto pa ang namimiss ko, buong taon halos mabibilang ko lang sa aking daliri kung kelan kami makakatikim ng karne ng manok o baka. Karne na manok kadalasan iniaadobo ni nanay yan. yan eh sa tuwing meron kaming exam sa skul hehe. Ang sama nito minsan pag niluto iyan ni nanay bago pumuntang bukid isasabid niya sa aming kisame yan kaso madalas nauunahan kami ng alaga namin pusa. Pag darating kami isang kaserolang walang laman na lang. Nakulti na ang utak mo sa pagsagot sa test paper tapos iniisip mo na darating kang meron adobong manok na paghahati-hatian namin pero wala pa, eh di mauuwi na naman kami sa sardinas. Wag niyo nang itanong kung bakit lagi sinuswerte si muning dahil sa noon sa aming probinsiya hindi kami gumagamit ng refrigerator. Hehe makaluma kami dun. Ang pangluto namin ay kahoy na madalas maging dahilan kung bakit lagi akong huli sapagpasok lalo na pag taglamig. Isipin mo ngang magparingas ng kalan na basa ang kahoy hehe. Gamit pa namin ang pinutol na kawayan at ihip dito at ihip dun ang gagawin. Alin sa dalawa ang mangyayari, pumasok kang me uling sa mukha o maitim ang butas ng ilong. Madalas mangyari sa akin yan! Pero ganun pa man, hindi ako nagsisisi sa aking kabataan. Kasi nga, kung hindi ko naranasan iyon, malamang din na hindi ako matapang sa pakikibaka. Katunayan lang yan, na kung sakaling dumating ang kagipitan sa aking buhay na kinailangan kong magitpid, kaya kong mabuhay na simple katulad ng dati.

Di ko man naranasan makahawak ng malaking baon sa pagpasok sa skul pero at least nakakabili ako ng pisong palamig o ice candy na gawa sa milo at isang pirasong saging na saba. Masasabi kong maswerte pa rin ako kumpara sa iba. Pero tulad ng sabi ko, walang pagsisisi sa akin. At least hindi ko man nasulit at naranasan ang kaluwagan sa buhay nun aking kabataan, naging ok nman ang aking buhay ngayon hindi ba? No regrets eka nga!

A to Z About Me

2009-03-17T13:07:00.000Z

Something for fun!
This is a meme from Anney. Thanks for tagging me Anney!
This is a long one! Just copy and paste then replace my answers with your own and tag as many of your friends as you'd like.

A
- Available: Nope
- Age: 27
- Annoyance: Makoolet lol!
B
- Beer: nope
- Birthday: July pa

- Blind or Deaf: wala sa nabanggit
- Best weather: summer anofa!

- Believe in Magic: nope
- Believe in Santa: nope
C
- Candy: anything
- Color: green, brown, black, powder blue, lilac

- Chocolate/Vanilla: chocolate
- Chinese/Mexican Food: chinese
- Cake or pie: both
- Continent to visit: Europe (lahat hehe)
- Cheese: no no no.. dont like cheese
D
- Day or Night: night
- Dancing in the rain: tumatalon pa

E
- Eyes: brown daw sabi ni habibi
- Everyone's got: talent lol

- Ever failed a class: ay oo hehe
F
- First thoughts waking up: What time is it? ( same kay anney)
G
- Greatest Fear: to die on a car accident or fire
- Goals: to have kids, better work and petition my family here in UK
- Gum: double mint hehe
- Get along with your parents: at the moment yes hehe

H
- Hair Color: black
-Height: 5’3’’
- Happy: yes
- Holiday: Christmas
- How do you want to die: basta yun hindi na lang nagising.. ayoko mamatay ng duguan o nasasaktan at nahihirapan
I
- Ice Cream: paminsan-minsan lang
- Instrument: gitara
J
- Jewelry: necklace the the moment
- Job: tagalinis ng beach house haha
K
- Kids: wala pa nga .. kainis!
- Kickboxing or karate: karate
-Keep a journal: oo nman tong blog hehe
L
- Love:is magic ang unexpected.
- Laughed so hard you cried: always

M
-Milk flavor: ano yun?
- Movies: action, love story and comedy

-Motion sickness: yes

McD’s or BK: mcdo
N
- Number: 3
O
- One wish: a baby girl
P
- Pepsi/Coke:both
- Perfect Pizza: with lots of toppings
- Piercings: ears
Q
- Quail: itlog ba to ng pugo ? linawin mo nman hehe
R
- Reality T.V.: PBB,Pinoy fear factor, PDA lahat ng ABS CBN Reality show hehe

- Radio Station: eh kailangan pa bang imemorize yan?
- Roll your tongue in a circle: hindi
- Ring size: S yata ako hehe bakit bigyan mo ko ng diamond?
S
- Song: love songs madalas
- Shoe size: UK 4
- Salad Dressing: di ako mahilig sa salad
- Sushi: minsan pa lang ako nakatikim nito di masarap
- In the "Shower": I sing
- Strawberries/Blueberries: strawberries
T
- Tattoos: none
- Time for bed: late lagi eh .. between 1-3 am
- Thunderstorms: takot ako
U
- Unpredictable: sometimes
V
- Vacation spot(s): Italy
W
- Which one of your friends acts the most like you: Lou
- Worst feeling: diarrhea and migrane
- Worst Weather: bagyo
X
- X-Rays: na-experience ko na pinagtanggal ako ng saplot huaahh

Y
-Year it is now: 2009
-Yellow: is the color tutuli .. yaiks

Z
- is for:Zaldy my brother

- Zoo animal: giraffe .. hehe

I'm now tagging anyone who wants to grab this! Have fun!

Beef Stew for my hungry Habibi!

2009-03-16T20:17:00.001Z

I decided to cook some Beef Stew for Habibi today as requested. After I’ve finished talking to the SeaSide View Owner earlier I blog hop for a while and answered some comments on my Post entry yesterday and earlier. It was about Recording Trip I’ve made during Homesick moments. I decided to upload and share it here in blogosphere.

While I’m blog Hopping, Habibi was watching an all time classic film of Al Pacino entitled SCARFACE. I told him to watch it as it has a good storyline. ( You might find it interesting as well if you want to watch it ) .I then leave him to watch the whole film and then he texted me afterwards asking if I can cook a Beef Stew for him tonight. Yes we are also using our mobile even if I’m just upstairs and he’s just few steps away from me. You might be shock if I told you that he is also calling my mobile just to say “ MAHAL KITA.. BABY!”.. And I replied back , “ Yeah Sure no problem … For you, I’ll cook whatever you tummy desires..”

He then go straight to the shop to buy some ingredients for the meal including fresh beef chunks from the butchers. And when he got home, I started making the dish.

I love this dish not only because its one of the yummy dish but it is easy to make. All you have to do is to dice everything and throw it in your pressure cooker. Puts some ingredients and bring it to boil till its tender and you will have a nice Beef Stew. ( This is also recommended during cold season).

Check the picture for the finish product of my recipe.

Believe me it is really easy. You can make it even when your eyes is shut. Lol.

Try visiting this site for the complete direction on how to make this yummy meal.

BEEF STEW RECIPE

RECORDING TRIP PA RIN!

2009-03-16T15:04:00.001Z

Naloka ako sa mga comments ng aking mga ka-blagista sa aking album na ginawa. Na tulad ng nabanggit ko eh ako lang ang may kopya. Lol. Ayun nga ang sabi ni kuya payatot ay ma-echo hehe. talaga nman ma-echo dahil pilit kong pinapaganda ang boses ko na sadya nman panget talaga. Si ate issa nman ay naloka sa nag-uurong na background sa isa kong kanta. Pero meron isang naniwala sa aking pagkanta at pwede ko bang sabihin na humanga?? ( yaiks! Ang kapal ko nman ) Si Anney ang aking tinutukoy na matapos kong mapagkamalang isang butihing ina ay isa palang dalaga .. ( Para tuloy akong pinitpit na suso neto hehe.. kakahiya nman ). Inassume ko lang kasi nga kamukha niya. At sa iba pang mga nag-comment sa recording ko, kahit good or bad eh hindi ako nagagalet. hehe masaya pa nga ako at mamomotivate ko ulit ang aking sarili sa pagkanta.

Dun sa komento nga ni Anney, tinanong niya ako kung ako nga weh sumasali sa contest. Twice pa lang ako nag-attempt at yun eh hindi ko pa alam na dun pala ako sa Star In A Million Audition idadala ng aking friend. Jusko nanginig ang bahay-tae ko ng kami ay pumila kasi nga televized na ito. Pero expect the expected hehe.. Dahil failed ako. Kahit biniritan ko ng To Love You More un matabang judge at ung member ng The Company eh hindi umepek kasi nga hindi ako tumingin sa camera hahaha. isa pa lumagpas ata ako sa bilog na stage kaya na-technical haha. Eto pa ha, yung aking tape eh hindi tumugtog kaya nag-acapella ang lola mo. eh di ciempre nanginig na naman ako. Kung naka-experience na kay sa pag-aaudition sa ABS-CBN nakupo sisiguraduhin kong hindi madali. I think batch pa nga yata ni Frenchi Dy yun contest na yun at isipin nio nman ang boses nia sa boses ko. Sa sobrang taas nun boses ni Frenchi Dy eh pwedeng makabasag ng bote ng gin hano.

Ayun nga .. mabalik ako sa audition, isa itong mahabang pila na kahit cguro dumating ka ng pagka-aga-aga eh dadatnan mo pa rin mahabang pila. Tapos siempre meron ibang mga gustong sumali na meron backer sa loob at timer na sa pag-aaudition. Somore or less alam na nila ang pasikot-sikot sa pag-aaudition. Ma-de-dehydrate ka rin sa pagpila dahil sa napakainit at magkaka-ulcer ka dahil hindi ka makakain. Kapag umalis ka nman kasi sa pila mo eh sisingitan ka ng iba. ewan ko lang kung ganyan pa rin ang pilahan ngaun. Eto pa ha, siempre isama mo na un varicose veins na makukuha mo sa maghapong pagtayo. Idagdag mo na rin ang mga nakakabaliw na pabulong ng pagkanta ng iba pang nga aspirant maging singer. Meaning nagppraktis sila habang matiyang nag-aantay ng pagkakataon nila. Uahhh!! Ako nga eh naisalang ako alas-sais ng gabi. Walang kainan! mantakin mo, nun time na kumanta ako wala na akong lakas at nanunuyo na ang lalamunan ko. Tapos kinakabahan pa naku eh babagsak nga.

Yun next na experience ko eh sa isang mall nman. Sa Channel 5 nman ata yun . nakalimutan ko na ang title ng programa pero eto un meron GONG pag nasintunado. Un mismong program kung saan sumikat si Ethel Booba. Nun time na un ang nagpa-audition eh si Pops Fernandez. Pero ang sama nito yung first 100 lang ang pwede maisalang. 101 ang number ko ! Damongkles pag minalas ka talaga hano? O, kaya naman nauwi kami sa pag wi-window shopping ng mga kaibigan ko. San ka pa! Ang sumikat nman sa contest na yun eh yung komedyanteng mahaba ang baba. Hindi ko alam ang name pero nasa pelikulang Kasal-Kasalo-Kasali at Sakal-Sakali-Saklolo siya. O ayan me Idea na cguro kau kung sino sia. Siya ang mother ni Baby Johnson sa pelikula. Isa sia sa mga nakapila nun araw na iyon. Kaya nman ako eh hindi na nagtry after nun. maging sikat na singer na lang ako sa loob ng aming pamamahay. Kaya heto, sabi ni Anney eh member sia dati ng Singsnap. Eh ako rin member din pero long time ago na yon.. Kaya naisipan kong ipost muli ito. heto ang isang na-record ko mula sa site.

Nai-play mo na ba? Pacensia na at singing at recording trip ang gusto ko ipost sa mga panahong ito na nakakaloka. With video na yan kaya makikita niyong ako talaga ang kumakanta. hehe baka sakali makumbinsi ko kau na magaling akong kumanta.. Magaling akong kumanta .. ( ang kapal ng mukha ko talaga oo )

Hayan pa. Nahirapan akong abutin ang nota niyan ng pinipigil ang boses hehehe.. Tumatawa ka na hano? Ako rin natatawa sa kalokohan ko dito. ganun pala ang hitsura ko pag kumakanta. Nalulukot ang mukha haha..

Ngayon, kung ikaw ay nasa ibang bansa at nais mong magrecord din na kagaya nito. O kahit na saang lupalop ka naroroon, magrecord ka na rin at nakakaaliw talaga. KALUTKUTIN MO DITO KUNG PAANO. Pihadong magiging artista ka rin sa loob ng pamamahay nio. 100% Sure yan .. Ikaw lang ang fans ng sarili mo. hehe Kaya ako ipinost ko eh baka sakali madagdagan ang fans ko maliban sa akin hihihi

Frustrated Singer!

2009-03-15T18:09:00.004Z

4 hours na yata akong gising at nakatutok na ako kaagad sa harap ng PC. Medyo masama pa ang gising ko niyan kasi nga meron nag-doorbel ng kaaga-aga. Este tanghali na pala, yun nga lang antok pa talaga ako kasi nga Sunday ngaun. So ayun balikwas ako kaagad nun tumunog ang doorbell. Eh kung hindi niyo naitatanong, ang doorbell namin eh yun makalumang doorbell na siguradong pag ikaw eh merong hawak na isang tasang kape eh yun tipong maiiitsa mo talaga sa sobrang lakas. Pag nga yun kapitbahay namin eh nandito at biglang me nagdoorbell parang aatakehin sa puso sa sobrang pagkabigla. Eto pa Isipin mo na lang kung na-eemote ka tapos biglang tumunog ang hinayupak na doorbell pihadong hihiwalay ang kaluluwa mo sa sobrang gulat. Nakakawindang talaga! Ganyan ang naranasan ko kaninang umaga. Nananaginip pa nman ako na nanalo ng 200,000 pounds sa scratch card tapos bigla tumunog ng nakatutulig! Sayang akala ko totoo na! Hay naku umuugong pa ang tenga ko na napabangon na nga at dumiretso sa pagbblog hop. Pero dahil sa nawili ako kaka bisita ng mga site, eto nalimutan ko tuloy magpost.

Eniwey, ang aking entry ngaun ay ang aking recording. Dahil wala akong maisip ipost, ipost ko na tong ginawa kong album na ako lang din ang may kopya. Naks! Hindi nman talaga ako magaling kumanta. Hilig ko lang talaga. Hehe Frustrated singer nga ako weh, pero si mudra, siya ang singer nung araw. Kumakanta siya sa isang AM Radio station sa Nueva Ecija nung kanyang kabataan. Tapos kasi nga maagang lumandi si mamu, ayun nakipagtanan kay itay. Kaya ang kanyang singing career ay napabayaan. Hanggang sa nagkapamilya na nga siya at naipasa sa amin ang hilig niya sa pagkanta. Hindi kasing galing niya pero ina-assume ko na nasa tamang tono ako hehe. Heto ang ilan sa mga sampol:

Recordings

O hano? papasa ba sa panlasa niyo? Sabi ko sa inyo, yan nag dahilan kung bakit ako lang ang me kopya hihihi.. Sabi nga sa kanta ni Nonoy Zuniga eh “ Ang aking Inay ang tangi kong tagahanga…!” Arekup kasaklap nman ng katotohanan na yun hehe.

Bueno-bueno-bueno.. matagal tagal ko naipon ang mga kantang yan na sa palagay ko eh siya nang pinakamaayos na narecord ko. Eto ang mga meaning ng kanta na yan para sa akin :

1. All of My Life - yan ang madalas ko kantahin kay habibi pag kami lamang dalawa at tipo kong haranahin siya.

2. From the Start - Sablay ako sa kantang ito dahil tingin ko eh pumiyok na parang manok ang lola niyo. Kaya tinantanan ko na. Talagang kulang na sa praktis.

3. We Belong - Kapag kinakanta ko ito kay Jamie habang nag-iinuman kami ng amingmga kapit-bahay dito eh kinikilig si Aling Brenda at si Mang Andy hehe.. Kasi nga We belong di ba?

4. Kailan - Nagkataon lang na nakanta ko to nun minsang naglibot ako sa Youtube. Wala lang kasi nga eh napanood ko sa A very special love hehe.. BTW ang gma rocerd po na ito ay walang pratisan hehe.. Tingnan nio sa background at meron pang nag-uurong. Ang damongkles na Carmie nagdadabog pa ata nun naghuhugas ng pinggan. lol

5. Kahit Sandali - Hmmmm nahiya ako kantahin ito kasi dumating un kuya ko at hipag ko. Pakinggan sa mga huling parte nito at meron busina ng kotse hehe.

6. Love Hurts – Pihadong magugulat kayo kasi ang intro nito ay hindi Love Hurts. Mixed songs ito pero naisipan ko na rin ipost kahit na tumatalon ang CD ko nun nirecord ko ito.

7. Because of You – Kinanta ko ito sa Wedding ng college friend ko sa simbahan ha. At minamalat pa ako nun time na yun pero nakanta ko nman ng maayos. Ang siste meron isang mama na nagustuhan ata ang boses ko at nagrequest pa sa loob ng simbahan na pwede daw bang kanta ni Sharon Cuneta naman. Hello?? Nasa altar ako nun mga time na yun tapos ginawang bar ni manong hehe. Kaloko hano?

8. Only Reminds Me Of You – Sinusi ko ang pinto ng aming kuarto ng nirecord ko ito para hindi ako maabala ni Habibi. Sukat nag- BUZZ sa aking YM. Ayan nasa record pati yung Buzz. hehe

9. I’ll say Goodbye for The Two Of Us – Nun time na nasa Pinas si Jamie para ako bisitahin at kami eh nagkatampuhan. Kinanta ko ito sa aking Magic sing at nilakas ko ng todo hehe. Naiinis kasi ako nun sa kanya eh tapos mukhang tinablan nman sa mensahe ng kanta kaya nagsorry siya agad.. Ayaw daw niyang mag-goodbye hehe.

10. Push the Button – Eto naman narinig ko sa kapatid ng hipag ko. Medyo pilya ang lyrics ng kanta na to pero pinagtyagaan kong kabisaduhin kasi nga mejo masaya at nang maiba nman ang aking mga kinakanta. Ipinalit ko ito sa kantang I Will Survive na madalas kong kantahin nun araw. Luma na kasi yun lol

11. Girl in the Mirror – Etong kanta na to ang madalas naming kantahin ng aking College Friends. Nirerecord din namin ito nun araw, nga lang dinig pati yun pagbahing nun katabi ko sa sobrang makalumang pagrerecord. Hehehe Trip kong kinakanta ito pag ako eh nag-eemote tapos nakaharap sa salamin. Ayos!

12. So Slow – Heto naman all time favorite ko talga ito eversince na natuto akong maghulog ng 5 pesos sa Videoke na hiniuhulugan. Hehe Dedicated din ke habibi kasu ang bagal niya pumorma nun ako eh nililigawan niya.

13. Underneath your Clothes Eto naman eh kinakanta ko lang ng madalas nung kami ay mag-asawa na ni Habibi. Kung ano ang dahilan ay alam nio na yon. hehehe ( Aww!)

14. Sundo - Gustong-gusto ko talaga ang kanta na ito mulang nun una kong marinig sa program dati ni KC Concepcion about Paris. Ang ganda lang ng lyrics pero pacensia na sa version ko at muntik na atang pumiyok lol kaka-ipit ng boses. Kung nasa Pinas ako eh kahit maghumiyaw ako maabot ko lang ang nota lol!

15. My Immortal - Pagtapos ko perpekin ang Bring Me To Life ng sumikat ang singer ng kanta na ito, eto namn ang pinagpraktisan ko. Mas maganda sana kantahin ito ng me echo kaso ang aking recorder eh kulang sa sound card lol. Hindi tuloy kinayang pagandahin ng equalizer ng Mono ang aking boses.. hasus!

16. If I Ain’t Got You – Kasama ko ang mga ka-officemate ko nun kantahin ko to matapos namin mananghalian sa aking apartment isang araw na malakas ang Ulan. hehe.. Tingin ko bumagyo nga matapos ko kantahin to eh.

Pagpasenciahan niyo na ang recording kung minsan eh naliligaw ang aking tono. Kasi nman mahirap kumanta ng tahimik dito sa UK hehe. Isa pa, etong mga kantang naririnig nio eh nirecord ko lang gamit ang aking PC. Kasi nga pakiramdam ko nangangalawang na ang aking vocal chords hehe.. Tingin ko eh habang tumatagal parang nakakalimutan ko nang kumanta at bumirit lol! Asa pa ako!Pang-aliw lang kaya ko naisipan magrecord. Kumakatok pa sa dingding ko niyan ang kapitbahay namin habang nagwawala ako sa pagkanta. Kaya tuloy ipit ang boses hehe.. ( nagpaliwanag pa eh no? Walang dahilan eka nga hehe) Kung makakalusot lang.. nasa saiyo na kung pipiliin i-stop ang player o tuluyan nang iwanan ang aking blog. Basta ako eh frustrated singer hehe! At least narinig niyo na ang boses ko. Hindi pa ako slang promise! meron pa accent at hndi pa natutunan ang tamang pronounciation ng words hihi.

P.S. Ang mga recordings ko ay nasa dalawang format, Stereo at Mono. Kung sa tingin niyo ay hindi papasa sa inyong panglasa, manyaring mag-iwan ng komento. Sabihin mo na rin kung alin sa mga kantang ito ang paborito nio at baka sakaling mas karirin ko sa susunod na ma-berat ako heh.Pero please pagbigyan niyo na ako minsan lang hehe.. Baka sakali kahit sa blogosperyo eh magkaron ako ng fans. Paunawa na muli, ang mga kantang ito ay ni-rekord ng walang praktis. Ako ay naaadik lang sa pagrerekord sa tuwing ako ay naiinip o nakakatikim ng ginisang gulay na halo-halo na ibinigay ni loving neighbour ( Na-high ako promise). Alam ni Ate Liza kung anong klaseng luto yun hehe

My Love Story Part 2 ( Karugtong nga Part 1 hehehe)

2009-03-14T14:37:00.001Z

Kung hindi mo pa nabasa ang PART 1 ng love story ko eh basahin mo na at baka basahin pa ng iba hehe.. heto ang LINK patungo sa MY LOVE STORY PART 1.

Buti na lang hindi pa tapos ang buwan ng March at maipopost ko pa ang karugtong ng naantala kong Love Story script. Pihado nainip kau mga fwends kakahintay hano.

Heto na …

Matapos nga ang mahabang biyahe mula sa airport ay nakarating na nga kami ng cabanatuan. Itong si Jamie talagang titimbuwang na sa pagod pero halabira pa rin sa pagbati sa mga dinatnan. Si inay ay nagluto ng isang masarap na Bistek tagalog at iba pang putahe na sa katagalan ay hindi ko na matandaan. Nakipaginuman din ang damongkles kay itay at kay kuya panganay. naka-ilang bote rin siya ng San miguel beer bago nagpahinga. Teka heto ang piktyur namen.

O ang payat pa niya jan. Kita ko pa ang malaki niyang Adam’s Apple. Yun nasa kaliwa at kanan ko at si Mudra at si Mudro hehe. Yun batang gusgusin nman na katabi ni Habibi ay si Lucky.

Tingin ko na-enjoy niya ang kanyang unang araw sa cabanatuan. Pero wag ka, akala ko Juding nun una kasi takot na takot sa lamok, kulisap at kung ano-ano. Sabi ko hindi nman sia makakain nung mga yun. Ang laki kaya niyang damulag.

Pagtapos niyan inilibot ko siya sa Office kung san ako nagwowork. At ang mga walanghiyang tricycle driver na madalas maghatid sa akin pati si mamang nagtitinda ng prutas sa opisina eh gulat na gulat. Asawa ko daw ba si Joe. hehe Yan ang tawag nila kay Jamie. Parang ayaw pa maniwala ng mga ugok at kasi nman nakikita nila ke-panget ko tapos ke-pogi ni Jamie. Ang puti-puti nman kasi parang wala nang dugo.

Pero bago ko siya ilibot ng ilibot sa aming siyudad eh make-over to the max ang ginawa ko sa kanya. Nariyang pinagupitan ko sia sa pinsan ko na 14 years nang gumugupit. Si kuya ton-ton ang kanyang hair dresser hehehe. Di pa jan nagtapos kasi binisita rin namin ang dentist para sa cleaning ng kanyang ngipin. oha! Todo na ang make over. parang sasali sa Big Brother.

After ng mahabang make-over heto na sia kinahapunan. At since then pag kami ay magde-date o magkasama, laglag ang panty ng mga kababaihan na aming masalubong. Pati na ang mga lalaki halos magladlad pag nakasakay kami sa escalator. Sabi nga minsan nun me nakasabay kaming bading na naka-mini skirt pa ng may rafols eh..

“Ay, sino siya.. Hi pogi, pwede makipagkilala..”

Siempre to the rescue ako..Muntik ko na nga makagat yun bading .. Nggggrrrr!

Libot to the max kami ng mga sumunod na araw. At dahil nga 3 weeks lang ang ilalagi nia sa Pinas, Napunta kami sa kung saan-saan.Cavite, Tagaytay, Enchanted hanggang sa naubos ang datung niya hehe. Sabi ko kasi sa kanya wag gumastos ng malaki eh. Eh kaso lahat ng kasya sa Van na ni-rent namin eh isinama niya at pinakain haha..

Ayan ay ilan lamang sa mga picture na nakunan nung time na kami ay lumarga. Ang saya-saya niyan! Kasi nga ang dami namin kahit butas ang bulsa ni Jamie hehe. Ang kaso neto napagod ang loko. Umalis ba naman kami niyan alas kuatro ng umaga. tapos nakabalik kami halos mag-umaga na. Kawawang Jamie.

At dahil magaling akong magplano ng mga target na puntahan at gimikan, eto nman ang sumunod.

Hindi siempre mawawala ang formal na pagpapakilala ko sa kanya sa aking gma Fwends. Isang masaganang hapunan sa lamarang at inuman sa Rethro Bar ang aming pinagsaluhan. Etong si Jamie ko sus! Panay ang cheers nun kami at nasa Bar na. naloko na eh di panay ang tagay namin. Tequilla ba naman ang iniinom namin habang siya eh San Mig Lights. Ano ang nangyare? Hayun at nalasing ang mga Muras. Eh di naroong magwala sa dance floor ang mga Fwends ko at hinihila pa ako hehe. Sayaw nman si neneng para hindi nman killjoy. Ano pa ang nangyari dahil nalasing eh meron kaming alagain niyan hehehe. hindi ko na papangalanan kasi baka magalit sa akin haha.. Nagdamo lang nman siya sa harap ng bar kakasabunot dun sa mga damo sa parking lot. Kasi nga nahihilo sia at baka sakali maalalayan sia ng gma damo.

Napunta rin kami ng Baguio ng lagay na yan. eto nag siste jan, dapat kami lang ni Jamie ko ang aakyat ng baguio. kaso dahil si inay at itay ay nagwoworry aba nagpumilit sumama. kasama pati si baby bro hehe. ayan tuloy purnada na nman ang aming privacy.. hayz!

At pagtapos niyan meron din kami siempre kulitan moments pag kami na lang dalawa.

O di ba? meron din nman kaming kakengkoyan kahit papano. Hindi masyado boring hihihi..

After nang Baguio namin balik kami ng cabanatuan. Ang problema meron naman Hostage Drama sa aming kapitbahay. Jusmiyo! Perfect na sana ang vacation ni Jamie maliban dun sa Hostage Drama na yun. At nabalita pa sa GMA-7 at ABS-CBN. Kaya naman ang kapal ng tao sa block namin. Sarado rin nman ang mga daan kaya napilitan kami maglakad para lang makauwi. Ako ay kabang-kaba at baka sia nman ang mapagbalingan ng mga kanto boys sa lugar namin. Eh ang loko gusto pa manood ng hostage drama, eh kung mabaril siya dun? ( Worried nman daw ako!)

Time to say goodbye..

Medyo nakakalungkot na kasi hindi na kami makangiti pareho. At puro pilit na ngiti na lang. hehe. bago nga siya lumarga eh ibinigay ko ang isang silver bracelet na binili ko pa ng mura hehe.

And aalis na talaga siya. narinig ko na si Inay na humagulgol. Si lucky ay napaiyak na rin. Si tatay nakapagpigil pa ng konti. Pero si Jamie umiiyak na talaga habang kumakaway. Kiniss nia ako at niyakap ng mahigpit. Ayaw pa raw niya umuwi pero kelangan na.

“I’ll go back sweetpeach, I promise… I love you…”

Yan ang huling sinabi niya pero ako ibinulong ko sa kanya ang “ I love you too.. kasi nahihiya ako sabay sabing, take care and happy trip. Walang ka-sweet-sweet no? Kasi nga ayoko na me masabi sila mudra sa akin.

Pinigil ko na maiyak pero very emotional pala pag ganun. Hindi ko na siya nilingon kasi baka buong paglalakbay namin pabalik eh umatungal ako. Pero masakit pala pag mawawala na sa tabi mo ang mahal mo. Habang binabagtas namin ang daan pauwi, naiisip ko ang mga happy moments namin ng buong 3 weeks. Hindi na ako makausap ng matino nila nanay. Parang nasa isip ko bakit ba kasi kelangan umuwi pa siya. bakit 3 weeks lang siya nag-stay? Eh sa kabilang banda ganun din pala ang naiisip ni Jamie habang umiiyak papasok sa Plane.

After few weeks na nakauwi si Jamie dito sa UK. Hindi na makatulog at namimiss na daw ako. Ganun din nman ako. Nakakapanibago kasi pero tuloy ang aming communication thru chat. gaya ng dati, nagpapakapuyat siya sa paghihintay sa aking pag-online. At nagdecide nga sia na bumalik muli sa Pinas wala pang isang buwan. Umattend tuloy sia ng wedding ng brother ko.

This time mas naging sweet kami at close sa isa’t-isa. First time niya magsuot ng barong tagalog at umattend sa Philippine Wedding ( bagay sa kanya di ba? Tawag nga ni nanay sa kanya eh Tom Cruise haha). Pero ang kolokoy, tensionado sa buong mass. lalo na nun reception. Unforgettable experience niya nang iset-up namin sia sa isang game ..

O ayan .. Bumalong ang pawis kay Jamie. naging active ang lahat ng daluyan ng pawis sa kanyang katawan. en pano ba nman panay ang kisapan ng mga camera at naka-video pa. First time niya rin yun hehe.. tapos ipinalagay pa sa kanya un garter sa legs ni babae. tawa ako ng tawa dito!. Lumapit na lang ako at pinunasan ang pawis niya after niya i-kiss sa cheeck si girl. At ayaw pa pa-kiss nun babae ha. Sabi tuloy ng bakla sa tabi ko .. “ Hay, ang arte nman.. ako na lang please…”

Tumaas-taas at gumalaw-galaw na naman ang magkabilang tenga ko nun .. haha

Mas matagal ang inilagi niya ng second visit. Dito na namin naranasan na nagkakatampuhan paminsan-minsan. madalas lang naman namin pag-awayan eh un hindi niya pagkain ng agahan at yun masyado niyang pagka-adik sa Crispy pata. Mantakin mo halos araw-araw mcdo at crispy pata ang sinabakan. Tuloy nang sia ay pauwi heto na ang itsura namin.

At dahil nag-gain ng bahagya ang weight, mas mukhang pumogi. hehe tingin nio? Eh ang payat niya kasi nun dumating. Pero nun second na uwi niya hindi na kasing emotional nun una. pero tulad ng dati nakakalungkot at nakaka-miss pa rin. Bago siya umuwi ipinag Despedida party din namin siya. Marami siyang naging kaibigan sa pilipinas at gustong gusto niya talaga ang inuman session with videoke. hehe..

Pagbalik nga niya sa UK, Nagulat pa raw ang Mam niya sa laki ng pinagbago niya. As in nakita nila ang difference ha. tapos nagpasalamat sa akin si mother-in-law to be for looking after her baby boy. hehe

7 months after his departure, nag-apply na ako for Fiance’ visa. at dahil nga sa na-deny na ako once, naging mas maingat kami sa mga documents na kakailanganin. Halos isang dangkal na documents ang ipinasa ko sa British Embassy. After less than a month na-approve ang aking application.

Dumating ako dito December 23, 2007. Spent my Christmas with his family and then got married March 03, 2008. Civil Wedding lang kasi masyadong mahal isa pa gusto ko rin ang makasal sa simbahan na kasama ang family ko. Hopefully sa lalong madaling panahon.. Yun ay kung makakaipon hehe.

Mukha akong flower girl sa suot ko hano. Hehehe kasi nman ayoko mag-gown. Ok na sa akin nag semi-formal na kagaya nito.

Now na one year na kami, isa na lang ang kulang… Baby hehe.. Kaya kung meron mga tips jan, bgyan nio na ako at naiinip na ako magka-baby haha.

PS. I’ll post some of our pics sa aming Anniversary get-away soon .. BTW, Got the Italian Visa na rin for the continuation of Pulot-gata hehe..

Pahiyang si Muning!

2009-03-14T02:01:00.001Z

Mag-aalas Dos na nga ng umaga dito sa UK at ako eh gising pa. Si habibi ay mag dadalawang oras na ring humihilik na nagsisilbing music ko habang nagbbrowse ng internet. Haysus! masyado nman ata akong nawili sa pagbabasa. At eto nga, thanks goodness at dinapuan na rin ako ng antok. Pero bago yan huling-huli ko si muning at si Jamie sa kanilang sleeping position. Tingnan ang larawan.

Pihadong umuusok ang lahat ng butas sa katawan ni Jamie pag nakita niya na nakahambalang sa aking blog ang picture niya at ni Cleo. Masyadong pahiyang si Muning sa kanyang new found sleeping place hehe.. Gusto niya kasi jan kasi nga eh mainit ang katawan ni Jamie. Minsan naiisip ko maabilidad itong si muning. Jan siya lagi natutulog at tuloy hindi ko madantayan si habibi kasi nakahambalang siya duon. Naiisip ko nga eh hindi ako sa babae magseselos kundi sa pusa niya haha.. Hmmp! Hayaan mo na nga!

At dahil pasado alas dos na sa mga oras na tinitipa ko ang mga letrang ito, ako eh mamamahinga na rin muna. Medyo doble-doble na kasi ang tingin ko sa mga letra. At malamang nito, tirik na ang araw bukas eh Comatose pa ako. Shocks! Sisimba pa nman kami bukas.. Hay naku makapagbeauty rest na nga muna! Happy weekend to all and good morning naman sa akin ..

Mag-Brunch Muna Tayo!

2009-03-13T15:54:00.001Z

Hayan recipe entry na naman ang ginawa ko today. At habang nga ginagawa ko ang post na ito, eh nagmamantika pa ang nguso ko dahil katatapos ko lang mag-BRUNCH.

Sabi ni Jamie gusto raw niya kumain pero wala siyang gana. Nagugutom siya pero parang ayaw niya kumain. Huh? Ang gulo nman niya? Kaya naman, Operasyon Google-search na nman ang lola niyo. Naghanap ako ng recipe na alam kong magugustuhan niya. At eto nga, nakita ko si HASH BROWN RECIPE.

Madalas pag pumupunta kami sa Bangor o sa Holyhead basta nakita niya ang magic M, nangininig na yan sa Mcdonald Big Breakfast. Tapos kukuha sia ng Hash Brown kasi sarap na sarap sia dun. Eh eto nga ako, bakit hindi ko i-try gawin for my habibi.

Mabilis pa sa alas kuatro na inihanda ko ang mga kailangan sa aking Hash Brown Experiment. Mukhang hindi nga ako confident kasi parang hindi nman sia mabubuo ng katulad ng sa Mcdonald. Pero cge try pa rin. Chop-chop dito chop-chop dun. Tapos heto na sabay-sabay ko nang ginawa ang aming brunch. 2 pan agad ang gamit ko. Habang ginagawa si hash brown, niluluto ko na rin si sausage at nakasalang na rin si scrambled egg sa bestfriend niyang microwave. Ahahay! Si Jamie hindi na makatiis. Nagugutom na raw sia sa amoy ng hash brown kaya inupakan agad ang una kong naluto. Mejo nasunog nga ng konti ang sausage ko kasi hinihintay ko ang kanyang comment kung ano ang lasa ni Hash Brown.

“ Perfect! Its better than Mcdonald..” sabi niya

Hindi ko alam kung nang-uuto siya o ano kasi pagkatapos ng unang hash brown eh sinabi niyang si Mcdonald daw eh gumagamit ng ready to fry nang hash brown. ( Siniraan pa ng loko!)Hmmm, pero maaari! Pero nman nun ako ng ang titikim sa gawa ko, mejo naglaway ako ng konti bago ang unang kagat! Wow! Mainit-init pa at lasang lasa ko ang bacon, pepper at onion na inihalo ko.. Ang sarap talaga! Kahit nag-amoy ginisa ang damit ko ayos lang dahil sulit. I-try mo rin para maiba nman ang breaskfast mo. heto HALUNGKATIN MO ULIT DITO para sa buong detalye ng recipe.

Habang nga kami ay kumakain, muntik na masira ang Brunch ko dahil itong si Jamie ko tumaya na naman sa kabayo. Eto sa kanan ang katibayan. Ewan ko ba hate ko talaga ang kahit anong klaseng sugal. Tapos naalala ko pa ang dabi ng tatay niya, na bakit daw ang mga wife galit sa husband kapag nagsusugal sila at natatalo. Pero kapag nananalo eh bati sila at humihingi pa ng balato. Sabi ko sa isip-isip ko, eh siempre ganun talaga. Nagagalit talga tayong mga wifey pag talo. Hindi mo na kaya maibabalik yung pera na yun. Tapos pag nalulong sa sugal eh di mas maraming talo hehe. Pero pag panalo eh dapat talagang me TONG! hehe

Dun nga pala sa picture, kabayo niya ang nauuna pero dahil Friday the 13th ngayon, natalo ang kabayo niya hehehe. Ayan buti nga sa kanya at nang tumigil na kakataya sa kabayo. Pag ako nainis gagawin ko tong kabayo eh hehehe.. Jowk lang!

Mag-ingat kay Mamang Chinito ( A BUDOL-BUDOL GANG Experience )

2009-03-12T14:49:00.001Z

Tulad ng nabanggit ko dati, ibabahagi ko nman ang aking kwento sa aking BUDOL-BUDOL EXPERIENCE. Umpisahan ko na ang kwento.

2002, buwan ng Setyembre. Kami ay abala sa nalalapit na kasal ng pangatlong kuya ko. Kung tutuusin, nauna ang pangyayaring ito kesa dun sa 2007 Dekwatan sa apartment. Nung mga panahon na to, naging biglaan ang planong pagpapakasal ng kuya ko. Kaya nman, tumulong na rin ako sa paghahanda ng mga imbitasyon. Hindi naman karamihan ang ginagawa namin pero dahil sa isang rolyo lang ng ribonette ang nabili ng soon-to-be hipag ko nung mga panaon na iyon, nagpasya silang bumili ng karagdagan kinabukasan.

Alas nuwebe dumating sa opisina ang kuya ko para isama ako sa pagpunta sa Mega-Center. Sabi ko hindi pa bukas yun sa mga oras na ito. At saka itinuro ko kung saan sila pwedeng makabili ng kapares na kulay ng ribonette. Eh mapilit ang kuya ko, kaya nman sumige na nga ako. Sumama nga ako sa kanila. Tutal malapit lang naman at madali akong makakabalik sa opisina. Isang sakay lang ng traysikel.

Dumating kami mga bandang alas 10:30 cguro. Wala pa halos tao sa basement na nagkataon isang maluwang na foodcourt. Aalog-alog pa ang basement dahil kabubukas lang halos ng mall. yung mga may-ari ng stall, nag-uumpisa nang maghanda ng nga ididisplay nilang pagkain para sa mga kakain ng tanghalian. Ito kasing Megacenter, hindi niyo naitatanong eh napakalapit sa mga schools. Kaya ang mga patron nila kadalasan eh mga estudyante.

Pero teka tuloy ko muna ang kwento. habang binibili ko nga ang ribonette, yung hipag-to-be ko at yung kuya ko naupo sa isang bakanteng lamesa. Meron isang lalake na lumapit sa knila. Nakaputi ng polo, naka short, naka reebook ng cap at mamahaling sapatos. Maputi and singkit ang lalake at mukhang mayaman. Kausap pa rin ito ng kuya ko nun bumalik ako sa upuan. Tapos ipinakilala ako ng kuya ko. Sa isang bahagi ng pakiramdam ko meron akong naramdaman na kutob at kaba. Pero ang nasa isip ko kakilala cguro sia ng kuya ko. Naisip ko baka kakaklase niya nun college. Kasi nga itong mamang chinito eh nagkwekwento tungkol sa isang subdivision at mga kakilala sa Kapitan Pepe. Mukha ngang Nueva Ecijano ang mama.

Maya-maya pa eh nag-aya itong pumunta sa isang stall at pilit na pina-order ng pagkain ang kuya ko. Sabi ko kaaga pa. Busog pa ako. Pero si mamang chinito eh mapilit. Umorder ng salad at cake. Hmmm.. Mukha nman kakong mabait. Tapos ng ring ang phone ko. Ung mga kaopisina ko eh hinihintay na pala ako. Meron kasing papasok ng check ng supplier at kelangan ako para mapondohan iyon. Yung mobile ko nun 1 week ko pa lang nabibili. Hindi ko matandaan ang model pero yun ang pinaka-latest noon. nabili ko ng 19,500 dun sa Greenhills. At halos hindi ko pa nga naalis ang plastic nito sa screen kasi nga eh bago pa at ayokong magasgas ito. Tingin ko nakita ni mamang chinito ang cellphone kong bago. Kaya walang isang iglap ay bigla nitong sinabi na meron siyang kapatid na may-ari ng cellphone shop and repair sa 3rd floor. Ang daming kinuento ng mama. Pati yun kotse daw niya na nasa labas at sia eh naiinip na sa paghihintay sa kaibigan niya na manggagaling sa Araullo. Ang bangis at ang yabang ni mamang chinito.

Sabi nun mama sa kuya ko, pupunta daw sa 3rd floor. isasama siya sa taas at ipapakilala sa kapatid. tuloy daw ay kukuha ng phone cards para bigyan daw kami. Sabi ng kuya ko wag na kasi hindi nman namin kailangan. Pero mapilit yun mama. Sa madaling salita, napilit nga yun kuya ko. Naisama sia ni mamang chinito sa 3rd floor. Tapos naiwan kami ni hipag-to-be. Nagkkwentuhan kami ng bumalik si mamang chinito. dala pa rin niya ang cap niyang reebook. Sabi ko nasan yun kuya ko. Sabi niya naiwan daw sa taas. meron daw nasalubong na kakilala at nakipagkwentuhan. Tapos sabi ni mamang chinito,

“Wala palang available na smart card. Phiram nga ako ng cellphone mo at itetext ko yung sister ko para malaman niya ang number mo tapos isesend na lang sayo un PIN..”

Yung hipag-to-be ko nakatahimik na tulala. hindi ko alam na ito na pala ang sinasabi nilang HIPNOTISMO. Isa sa modus operandi ng mga magnanakaw ng cellphone magpahanggang ngayon. Ayaw kong ibigay ang cp ko kasi nga eh kanina pa ako nakakaramdam ng kaba..

“Miss hihiramin ko lang ang cp mo. Hindi ako magnanakaw. Kung gusto mo iwanan ko itong Cap ko. Dito lang ako o. isang text lang hindi ako lalayo..”

Ewan ko pero ayaw ko talaga ibigay ang cp ko. Pero sa kabilang bahagi ng utak ko naisip ko parang ang damot ko nman para hindi ipatext si mamang chinito. Wala sa hinagap ko na ako pala ay unti-unti nang ginagamitan ng hipnotismo. Kahit sa isip ko ayaw ko ipahiram ang cp ko parang walang lakas ako na naiabot ang cp ko kay mamang chinito. Tapos urong ang dila ko at nanginginig ang tuhod ko. parang nanlambot ako tapos napaupo ako. Nakita ko nga si mamang chinito na papalayo na. Yun hipag-to-be ko hindi pa rin kumikibo sa harap ko. Meron apat na NEHS student na naghaharutan sa kabilang lamesa pero parang nakabibingi ang yabag ni mamang chinito palayo. Ewan ko pero blangko ang utak ko para sa isang desisyon. Naghuhumiyaw ang isip ko na “habulin mo si mamang chinito dahil itinakbo na ang CP mo!”. Pero ang lahat ay parang slow motion sa paningin ko. Para bang pelikula na lahat at bumagal sa paggalaw. Tahimik. tapos…

“Kinuha niya ang cp ko..” kausap ko ang hipag-to-be ko pero tulala ako na nakatingin pa rin sa tumatakbong mamang chinito. Bigla sobrang dami na pala ng tao sa foodcourt. Hindi ko napansin tanghali na pala at nagdadagsaan na ang mga patron ng megacenter na kakain ng pananghalian. Peak hours kumbaga.

“ Bakit mo ibinigay? Habulin mo!” yan ang sagot niya sa akin. naisip ko kanina pa ako tumitingin ng humihingi ng saklolo pero parang kagaya ko wala siyang kibo.

Tumakbo ako. Halos matapilok ako sa pagtakbo sa suot kong boots. Pero ang lalaki ng hakbang ni mamang chinito. Sa escalator na punong puno ng tao pataas at pababa. Dun sia humagibis at kumubli tangay-tangay ang cp ko. Ginamit ko ang yun manual stairs pataas. Sabi ko magnanakaw yun mama. Pero un mga tao walang pakialam. Nanginginig pa rin at parang walang lakas ang tuhod ko na pilit na humahabol sa mamang chinito pero hindi ko na sia makita. Nagkubli na sia sa mga tao. Pagpanik ko kasi sa 2nd floor marami siyang pwedeng pagtaguan. kaliwa’t kanan ang pintuan sa mall. Ibilang mo pa ang mga pintuan ng shops. san ako unang maghahanap? Para akong naghahanap ng karayom sa buhanginan. Eh panano kung pumasok siya ng sinehan? eh di lalo nang walang pag-asa na makita ko pa si mamang chinito. Hindi ko alam kung saan nagsuot. Nakita ko si mamang guard at uutal-utal akong sinabi na nanakawan ako ng mamang chinito na nakaputi at nakashort .. basta maporma pero tingin ko late na kasi ang mamang security guard eh aanga-anga. Sa madaling salita hindi ako tinulungan o hindi man lang niradyo ang mga kabarong security guard. naisip ko ito nga palang mga security guard kuno eh hindi nman talaga security guard. Parang decorasyon lang nman ito ng mga mall para meron katakutan. Pero wala rin silang silbi! Hindi ko nilalahat pero cguro 70% sa kanila wala talagang alam sa pagiging security guard. Siguro minalas lang talaga ako.

Tumakbo ako sa 3rd floor at nasalubong ko ang kuya ko. sabi ko san ba sia galing? at nasan ung mamang chinito na kausap nia? Eh sabi niya nag-toilet daw sia. Akala daw niya nasa tabi pa nia pero bgla pala siyang iniwan sa 3rd Floor ng mama. Hala confirmed na nga na itinakbo ang cp ko.

Sabi ng kuya ko malakas ang kutob nia dun sa mama na yun nun biglang nawala. Tanong-tanong ako sa ibang mga stall dun kasi madalas din ako sa cellphone shop. Pero wala daw silang nakitang ganung mama.

Wala na nga ang CP ko. Sabihin na nating tatanga-tanga ako o sadyang matalino ang mga magnanakaw sa Pinas? Ito ang una at huling experience ko sa Budol-Budol Gang. Ang bago kong cellphone ay tinangay ng walang-hiya. Ang tagal mo pinag-ipunan tapos nananakawin lang? Uaahhhh!! Wala akong choice pero tanggapin ang nangyari. Pero promise, 1 month kong iniyakan ang cp na yun. Hindi ako makakain at naiisip ko un mamang nangnanakaw nito. Naisumpa ko pa nga yata eh, Sana kako dahil sa pagnanakaw niya ng cp ko eh dun din sia matiklo o maging dahilan ng pagkaaksidente o kamatayan hehehe. ( Ang lupit ko no!) .. wala lang nanggigigil talaga ako. Pero wala na nga.. wala na akong magagawa… Kung sakaling ikaw ang manakawan, sasabihin ko sayong hindi maganda sa pakiramdam. Naroon un frustration mo na wag na wag papakita un taong nagnakaw at malamang sa ikaw pa ang kumitil sa buhay niya. Ganun ang pakiramdam ko. Babasagin ko ang pagmumukha niya pag sia eh nakita ko ulit. hehe pero as if naman papakita pa ulit sa akin yun? eh madulas pa sa palos ang mga kriminal na kagaya ni mamang chinito hano!

Anyway, bumalik ako kinahapunan sa Megacenter at dahil nawala ang cp ko, kelangan ko ng another cp. hahanap sana ako ng second hand para makontak pa rin ako ng mga kaibigan ko. Nagtanong-tanong na rin ako kung meron sila nakitang mama na ganun nga ang hitsura. Sabi ng isang nagtitinda,

“a yun ba? meron nga isang lalaki na nag-aalok ng ganung cp kanina. Mainit-init pa nga eh bago pa at binebenta nga dito ng 17K.. Hindi ko nga binili kasi delikado kako at mukhang nakaw”

At base sa pagdedescribe ng ale eh mukahng sia na nga ang hudas na magnanakaw. Sus! naalala ko tuloy ulit ang nangyari. Sabi nung ale..

“maraming budol-budol dito kaya mag-iingat kau. Last week lang meron tatlong lalaki na nagpanggap na bibili ng cp. titingin-tingin ng cp tapos akalain mo un bag ng me-ari na meron laman na 150k nakuha nila ng walang aberya. Hihipnotismohin ka nila yan ang tactic na gamit nila.. Kaya ingat na lang kayo. “

Hindi ko masabi kung totoo ang sinsabi ng ale pero marami nman nagpatunay sa nangyari. At mukhng madalas din silang maging biktima ng nagkalat na budol-budol gang sa mall. Ang sabi pa, hindi talaga sila taga-Cabanatuan. Ang siste, ang mga kawatan at pumupunta sa mga probinsiya dahil alam nila na mas madaling lokohin ang mga probinsiyano kumpara sa mga tao sa maynila.

Ang moral lesson sa istorya ko ay :

Don’t talk to strangers. Hindi mo nga kilala kakausapin mo di ba?
Pag kinausap kayo wag kau titingin sa mata at malamang na hinihipnotismo na kayo..
At kahit anong mangyari wag niyo ipahirama ng cp gaya ng ginawa ko. Paminsan-minsan kelangan maging suplada at suplado tayo. Pwede niyong sabihin na wala kayong load at birahan niyo ng alis.
Wag nang gumamit ng magagandang celphone o di naman kaya silent mode niyo na lang ang mga cp nio lalo na sa public places gaya ng mall.
wala na akong maisip pero kung binabasa mo ito pwede mo ilagay sa comment area ang suggestion mo.. ( hehehe)

PS. Yung mamang nagnakaw ng cp ko eh nagtext pa nga sa mga number na nasa simcard ko. Isa na nga sa itinext ay ang hipag-to-be ko. At ang sabi, ibabalik daw niya ang CP kung makikipagkita siya kay mamang chinito.

Ang kapal din ng mukha ni mamang chinito at mukhng natipuhan pa ang hipag-to-be ko. Pero hindi na kami kukuha ng batong ipupukpok sa ulo para lang pumasok sa isa na nmang patibong. Alam namin na ito ay isang patibong dahil once a magnanakaw is always a magnanakaw.. hehehe

Sana' ay kapulutan ng aral ang aking kwento .. I – N-G-A-T!

Cooking Experiment Time

2009-03-11T19:07:00.001Z

Nag-experiment na nman ako kasi nga eh nainip ako kahapon. Isa pa nagsawa ako kakakain ng sausage roll at lasagne kahapon.

Tinanong ko muna siyempre si Jamie kung anong meat at veggies ang meron sa aming fridge at freezer. Sabi nia meron daw chicken, carrots, onion, cabbage etc… Naisip ko magsearch ng pwedeng maluto mula sa binanggit niya.

Nangapitbahay ako kay Google at nag-search nang keyword na “FILIPINO CHICKEN RECIPE”. At bonggang-bonggang naglabasan ang mga site na pwede kong mahanapan ng recipe. Napadpad ako dito sa www.philippinecountry.com . Tapos nakita ang napakaraming pwedeng lutuin. Pinapilian ko pa nga ang Chicken Afritada, Guinataang Manok at itong recipe na to pero naisip ko, ito ang pinakamadali. Hehe Siyemre dun tayo sa madali.

Nasa kusina ako matapos ko maiprint ang recipe. Collect ko muna ang mga ingredients.. Tapos prepare ko na .. maya-maya nagmamarinate na ako. Eh sabi sa recipe Marinate for 2 hours. eh di iniwanan ko muna ng mga 1 hour lang.

Habang naghihintay ako sa pagmamarinate, akyat ako para kunin ang maruruming damit. Pasok sa washing machine. Linis ng kusina. Urong ng mga pinggan. Akyat sa 2nd floor ng bahay pagbaba ko dala ko na si Hoover. Hoover.. Hoover.. Hoover.. tapos naupo ako ng konti at nanood kay Jamie habang naglalaro sia ng PS3.

Time to start cooking.. in less than 45 minutes, naluto na ang dinner. Yum yum! Hindi ko alam kung naluto ko ng perfect pero tingin ko naman tama ang pagkakaluto ko. Ayan nga sa itaas ang itsura niya.

Siyempre pa inilabas ko na ang bagong saing kong kanin at ipinaglagay si habibi. Mukha namang nagustuhan niya at naubos niya ang inilagay ko sa pinggan niya. Ang sama nito, baka nman napilitan hehe..

O diba? naglaway ka na hano? Gusto mo ba malaman kung paano gawin yan? heto HALUNGKATIN MO DITO kung paano.

Note : Wag niyong pakadamihan ang peppercorns kasi habang kami ay kumakain ni Jamie nagbatuhan kami ng peppercorns hehe.. parang sulpak hano. Me lilinisin na naman tuloy ako. Wala lang nagkulitan lang kami. Tapos ba naman ipinapaliwanag ko kung paano ko niluto tong dish na to, tinitigan ba nman ako ng pagkalagkit-lagkit ahahay! na-conscious tuloy ako. Feeling ko eh sumasabog ang kanin habang nagsasalita ako. Nun tinanong ko nman, sabi niya “ You look so beautiful today ..” Lol! Si Habibi talaga hindi na niya ako napapansin kalalaro ng PS3 at kaka-computer.

O siya, luto ka na rin ng niluto ko hehe.. Masarap yan promise! Successful na naman ang experiment ko wuhooo! malay mo maging successful ka rin? Teka basahin mo rin ito :

Watch Utoy Preview Online – ABS CBN Series Staring Dolphy and Makisig

2009-03-11T16:06:00.001Z

Nisip kong magpost ng isa pa kasi nga ginanahan ako. Dahila ko ay isang avid na Kapamilya televiewer lagi kong inaabangan ang mga new shows nila. Isa nga itong UTOY na nakita ko sa aking pagbbrowse sa Youtube kanina. Heto ang trailer panorin mo kaibigan at tiyak at sabihin sa akin ang iyon kuru-kuro kung ito ba ay maganda o hindi :

Ngayon napanood mo na? ano nman ang masasabi mo? As for my opinion, sigurado akong maganda ito. Ilang beses na rin akong napaiyak ni Dolphy sa kanyang mga sitcom kahit pa nga comedy. Pero itong serye na to na inaakala kong comedy ay isa palang proper teleserye na unang pagbibidahan ni Dolphy sa television. Wow! I can’t wait to watch this series na. At sigurado akong magiging masugid na tagatangkilik na naman niya ang mga kabataan. Talagang quality series ang mga pino-produce ng ABS-CBN. Hindi nman sa pagmamayabang pero proud ako sa mga ginagawa nilang series sa television. Hindi na masyadong nahuhuli katulad nung araw. Sana lang ito eh malapit na at wag na nila pakahabaan ang ibang serye para mabigyan ng chance ang lahat ng artista nila.

New Look

2009-03-11T14:55:00.001Z

Tama ang nabasa niyo. New look nga ang favorite area ni Jamie. Promise nabaliw-baliw kami kakakalas-kabit ng mga kapirasong kahoy na ito bago nabuo. Isa itong Computer Hide-Away unit na nakuha pa namin sa Great Universal. 3 weeks ang nakaraan bago magdesayd si Jamie na Buuin ito pero ang sama neto kamuntik pang masira dahil pinilit niyang gawing mag-isa. Hindi man lang humingi ng tulong sa akin eh ako nman eh panay lang ang nood ng Love me Again ni Piolo at Angel.

Bumaba na nga ako dahil ng marinig ko ang malalakas na kalampag. Nakita ko na nakaupo sia sa isang sulok at stress na stress sa pagkakabit ng mga piraso ng kahoy. Gusto kong matawa kaso baka ibato sa akin yun Philip na hawak-hawak niya hehe. madali pa nman mapikon to pag stress hehe.

Dahil nga mapilit ako at to the rescue ang beauty mo eh tinulungan ko na siya at wala na siyang nagawa. Nakipukpok at naki lagay na rin ako ng mga screw. Pero ang pinakamahirap na parte dito ay ang pagkakabit ng cover. Yun dalawang isinasarang pinto sa harapan. Pano ba naman kasi hindi namin malaman kung bakit ung isang bahagi ay mas mababa kesa sa kabila. Ayaw ding sumara? Naloko na! Ito yata ang pinakaunang hide away unit na hindi mo maisara. Kaya kalas na naman kami at pilit na inaalam kung bakit nagkaganun ang resulta.

Pok-Pok-Pok! Ayan martilyo dito martilyo doon. Masasabi kong rubbish itong unit na nabili namin dahil sa mga parteng hindi kainaman. Gawa lang ito sa lawanit na tinakpan ng vinyl. So san ka nman dun? kaya pala mura tapos bubuuin mo pa parang puzzle hehe. Pero ayun nga nalaman namin na yun manipis na plywood pala na naikabit namin sa bandang likod nito ang siyang magbabalanse sa pagtayo nito. At kung ikinabit namin ang plywood na yun ng hindi chineck ang pagkakatayo nito eh talaga nga palang hindi sasara ang pinto. At isang rebelasyon nito, ako ang nagpukpok ng plywood sa likod dahil pakialamera ako hehe. kaya inalis at ipinukpok namin pabalik ng matantiya naming balanse na ang dalawang pinto na nakakabit sa harapan. ( Pambihira kasalanan ko pa pala haha) at tsaraaan!! Nagawa na nga. Mukha namang palang maganda ang kinalabasan. Ang Computer ni Jamie ay hindi na mapupuno ng alikabok at pwedeng maisara kapag kami ay umaalis na parang lalagyanan lang ng damit. O diba? sino bang mag-aakala na computer ang laman niyan? Isa pa kahit mumurahin ang unit mukha na ring mamahalin dahil mukha nman professional ang nakaupo.( Sows! Salamat sa Lasagne kagabi—Siya ang nagluto ng dinner ) Ayan nakasalamin na sia nakita niyo? kasi nga eh mejo nasosobrahan ata sa gamit ng PC kaya sabi ko isuot para hindi na lumala ang sakit nia sa mata. Tingin ko nga kelangan ko na rin ng salamin. Pero naman! Hindi ako magtataka na lahat ng blagista eh nakasalamin pagdating ng ilan pang taon? Agree ba kau? At dahil sa kaadikan sa pagba-blog eh darating ang araw na konti na lamang ang matitirang blagista na may malinaw na mata ( Kinopya ko pa yan sa paghohost ni Korina Sanchez sa RATED K pag nagbibigay siya ng tsinelas sa mga bata haha.. )

Bweno, ng matapos ito, ako na rin ang naglagay at nag-instila ng computer ni Jamie pati na ang internet nito. Isipin niyo ang itsura ko na lumusot-tumuwad-humiga para maayos ang mga kable sa likod. Ayaw ko kasi na gulo-gulo ang mga kawad kaya ako na ang nagprisinta. Pag si Jamie ang gumawa niyan malamang na yun mga wire ng mouse at keyboard eh sa harap dumaan. Akala mo mga kawad ng kuryente sa Pinas na kung saan nagsulputan. Whew! Kafagud! Pag mejo umaraw-araw magsemento nman ako ng fireplace namin na nasibak ni Jamie haha..

Singbilis ng kidlat ang mga magnanakaw!

2009-03-10T21:17:00.001Z

Kanina lang pagkadating ko galing sa Beach house na nilinis ko dumiretso agad ako sa pagbblog. Pano nga nman kasi sabi ni kuya payatot sa blog niya pag walang internet nakakabaliw at nakakabanas. Susme ganun din kasi ako. Para bang katapusan na ng mundo pag hindi ako nakagamit ng internet sa isang araw, Ito kumbaga ang nagsisilbi kong bitamina. Walang araw na nagmintis ako sa paggamit ng internet lalot nandito lang ako sa bahay. Minsan nga mas gusto ko pang i-kiss ang PC ko kesa kay Habibi hehe.

Tuloy ang kwento.. Ayun nga nakita ko nagmessage si kuya payatot sa aking Purse/Bag Tag at gusto raw niya dekwatin ang laman ng bag ko. hehe Yan ang dahilan kaya nagpost ako. Kasi naalala ko yang dekwat na yan! Ano nga ba ibig sabihin niyan? Magnanakaw ang kasing-kahulugan nito ayon sa aking pagkakaunawa..

I-share ko sa inyo ang nangyari.. Heto na ang kwento..

October 8, taong 2007 nanggaling ako ng Maynila dun sa Philaxa Building sa tapat ng RCBC Plaza sa Makati para magsubmit ng aking mga rekitutos sa pag-aaply ng aking Fiance Visa papunta dito sa Uk. Dala-dala ko lahat para kako sigurado nang ma-approve ako. Ang mahal ng Visa Fee! 49K plus pero siempre hindi ko dala yun ng cash no. Naka Money Order siya.. Kala niyo yun ang na-dekwat no? Anyway, Maghapong stress ang inabot ako. Bukod sa nasa 25th floor yun eh yung pagsusubmittan mo ng mga documents mo eh napakasungit. Ang sarap tirisin! Kung bakit ang tatapang nila na kelangan ka pang supladahan eh pwede naman sabihin ng maayos. Hindi eh! Ippahiya ka pa sa harap ng ibang aplikante, dahilan para manginig ang mga bahay-tae nun mga ibang nakapila. Haysus! after ko maibigay lahat biometric ang sumunod. Akala ko hinlalaki lang ang kelangan ng fingerprint, lahat pala ng daliri hehe.. Natapos nman ng maayos ang pagsusubmit ko. sabi sa akin tatawagan ako. Binigay ako ang mobile number ko kung sakali at meron nang result pwede nila ako matawagan anytime. Diretso kami pauwi ng Cabanatuan kasama ko ang kaibigan ko. Tapos kamalas-malasan, mainit na nga ang panahon, umusok pa ang sasakyan ng kaibigan ko dun sa bandang Bulacan. Mejo talahiban pa nman tapos magttakip-silim na eh di kinakabahan kaming parehas. Kamilang dalawa ang bumiyahe papunta manila tapos balikan din, yun pa ang inabot namin. Buti na lang me mabait na mama na tumulong sa amin at naremedyuhan nman. Ako nman, ang sama na ng pakiramdam ko ng humirit na uli sa kalsada ang kaibigan ko. Lalagnatin ata ako kasi nga sa sobrang init at lamig na inabot ko sa Maynila. Inuubo at sinisipon akong dumating sa Cabanatuan dun sa apartment ko sa Bantug. Dalawa lang kaming nakatira dun. ako at yung dalagitang pinag-aaral ko ng vocational.

Kinabukasan nga ay natuloy ang trangkaso ko at nagdecide ako na magpahinga na lang ng isang araw bago muling pumasok sa opisina. Yun namang dalagitang nakatira sa akin na ang pangalan ay Carmie eh nagsimba at maagang umalis ng apartment. Naiwan akong hilong-hilo at uubo-ubo.

Bandang alas-diyes ng umaga me naririnig akong pumupukpok. Hindi ko lang mawari kung sa kapitbahay ba o sa sa kabilang apartment. Hindi ko na tiningnan kasi baka meron kakong ginagawa o baka meron inrerepair sa katabing unit eh kalilipat lang din. Isa pa, nahihilo nga ako dahil nilalagnat ako. Naidlip ako ng ilan pang oras..

Maya-maya narinig ko bumukas ang pinto sa sala. Yung apartment ko kasi up and down. Dalawa ang kuarto sa taas tapos sa baba sala, kusina, labahan at toilet. Pero dahil nasa taas ako at nakaawang ang pinto ng kuarto ko narinig kong may pumasok na sa bahay. Sabi ko sa sarili ko baka si Carmie na. Eh naiinis pa nman ako kasi hindi ako ipinagluto ng agahan eh me trangkaso nga ako. Sabi ko sesermunan ko pag nakapagpalit na siya ng pambahay. So dahan-dahan akong lumapit sa pinto at sinara ng dahan-dahan, bumalik ako sa kama at nagtulug-tulugan. Naririnig ko kumakaluskos pa rin sa salas ko. Hmmm medyo kinakabahan na ako pero cge, baka kako nagluluto na si Carmie. Umiba ako ng posisyon patalikod sa pinto ng kuarto ko para hindi niya mapansin na nagtutulug-tulugan ako at nakikiramdam. Ang laptop ko naka-on pero yun mga wire, nakapaikot sa paa ng kama ko. Yun dalawang cp ko, kung hindi ako nagkakamali, N70 yun at isang 3310 nakapailalim sa Unan ko na inuunanan ko pa. Dun ko kasi hilig ilagay ang Cp ko para pag meron nagtext or tumawag, gising agad ako.

(Eto ang itsura ng Sala ko nun sa apartment na yun. Yung mga drawer na yun ang binaklas ng manderekwat)

Ilang saglit pa akong nakarinig ng mga kaluskos sa sala pero mukha nmang pati yun nakalock na mga drawer eh binubuksan. Sabi ko iba na yata to. Pumasok sa kabilang kuarto at narinig ko nagbagsakan ang ibang gamit doon.Tapos narinig ko bumukas ang pinto ng kuarto ko. Nakapantulog lang ako nun. Hindi ako gumagalaw kasi nga iba na talaga ang pakiramdam ko. Hindi ko na inisip na tingnan o ano kung sino ang pumasok kasi alam kong hindi ako makakasigaw kung sakaling tama nga ng kutob ko dahil wala akong boses nun araw na yun. Naaninag ko lang na nakataklob ng Orange tuwalya na nagkataong tuwalya ni Carmie. Binuklat ng kung sino man ang nagmamay-ari ng kamay ang aking table. Naalala ko yun kamera ko nasa bandang ibaba ng drawer. Natatakluban ng mga underwears ( hehe ). Tingin ko meron hinahanap yun tao. Sigurado na akong hindi si Carmie ito. Kasi hindi naman yun pumapasok ng biglaan lalo na kapag nasa loob ako ng kuarto. Pigil hininga na talaga ako. Todo ang pag-arte ko na tulog ako. Naramdaman kong gumalaw ang unan ko tapo Ilang saglit pa narinig ko na ang yabag palayo sa kuarto.. Dinig ko rin ang mga hakbang sa hagdanan atmalakas na pag sara ng Screen Door... Kinapa ko yun cp ko sa ilalim ng unan ko para itext sana yung kuya ko na nasa Office nun mga oras na yun. pero uahhh!! Hindi ko makita ang cp ko ?? Hala !! Tama nga yata ang hula ko .. Kinuha ko ang walis tambo na nakalagay sa puno ng hagdanan pababa at tuloy-tuloy na tumakbo palabas ng pinto. Maingay sa kabilang bahay dahil meron mga estudyante na nag-iinuman. Pagtingin ko sa sala nakabukas ang mga drawer, sira ang mga lock. Tiningnan ko ang main door buong natanggal ang door knob! Akyat ako hawak ko pa rin ang tambo, nakita ko parang ni-ransak ang kabilang kuarto. takbo ulit ako palabas ng bahay! This time sumisigaw na ako! Sabi ko paglabas ko na nakatakip pa sa daster na suot ko at nkapambahay lang ako ..

(Eto yun room ko nun. Yun yung 2 phone ko na nadekwat. Me ala-ala pa pala ako )

" Wala ba kayong nakitang lumabas ng bahay ko? Nanakawan ako!!" Halos wala pang boses na lumalabas sa bibig ko.

Tapos sabi nun estudyante na kapitbahay ko.. " Bakit ate? Ano ang nangyari??"

"nanakawan ako! Nawawala ang cellphone ko! Ang mga cellphone ko" Sumisigaw na ako nun.

Narinig ata nun landlady yun sigaw ko. " Eds ano ba yan? Ano ang nangyayari jan?"

" Ate Lanie pinasok ako ng magnanakaw!" nangininig ako. Tapos nakapaa lang ako at hawak ko pa rin ng mahigpit ang tambo.

"Eh paano mo naman nalaman? Paano nakapasok? bakit hindi mo napansin?" sagot niya.

"Ate Lanie hindi ko talaga alam na magnanakaw nga. Nagtulug-tulugan ako kasi akala ko si Carmie yun nasa loob ng bahay. Pero nun bumangon ako at hinanap ang CP ko nawawala na ito. Tingnan mo ate ang pinto ko at lahat ng mga lock ng drawers sira lahat!! Hindi ba kau ang dapat kong tanungin kung bakit hind niyo napansin na meron na palang tumutungkab ng pintuan ko??" yan ang sagot ko na may halo ng pagkadismaya at galit sa land lady.

" Diyos ko! Buti hindi ka napano! Hindi ko rin alam kasi naidlip ako. Pati yang mga estudyante di rin nila napansin?" sagot ni ate Lanie

(Eto yung table ko sa room. Yun laptop di niya nakuha kasi nga nakapulupot ang mga cables nia sa kung saan.. hehe ganyan ang set up nun time na pinasok ang bahay ko.)

Sabi nga ng mga estudyante na naabutan ko nag-iinuman pa sa labas ng bahay eh hindi nga rin nila napansin. Pero may nakita silang isang binata mga edad 20 years old na umiinom ng ice tubig sa harap ng apartment ko. Dalawang lalake at yung isa naka-jacket ng itim at naka-cap na kasawa nun look-out sa labas ( yun umiinom ng ice tubig) Naiwan pa nga yun ice tubig sa labas. Sabi ng anak ng may-ari sa kanya pa bumili ng Ice tubig. At hindi nman niya napansin ang itsura. Diyos Miyo eh mananakawan nga pala talaga ako. Wala na rin akong magagawa Kahit siguro maghumiyaw pa ako dun. Buti na lang naisip ko pa lang magtulug-tulugan kung hindi eh isa na pala akong malamig na bangkay kung sakali. Na-trauma ako sa totoo lang. Tinawagan ko ang kuya ko para sabihin ang nangyari at ng dumating sabi tumawag kami ng pulis. Yun may-ari bumalik na sa tindahan na para bang walang nangyari. Tapos tumawag ako sa pulis at ang sabi kelangan daw na ako eh pumunta ng personal kung ako eh nagrereklamo. Huh!! Nanakawan nga ako eh? hindi ba dapat nasa area of incident ang pulis para mag-imbestiga? At maiiwan ko ba ang aking bahay na nakabuyangyang? eh sira nga ang mga lock nito?? Kaya kesa sa pag-aksayahan ko pa ng panahon, tutal cp lang naman ang nawala at hindi ang aking buhay eh magpasalamat na rin ako. Ang Pilipinas hindi talaga uunlad kung meron mga landlord na walang pakialam sa mga tenants nila at walang kapulisan na gagawa ng mga responsibilidad nila. Tsk! Tsk!

Inisip ko na lang na premonition iyon ng aking pag-apply sa UK. Siguro kako ang negative katumbas nun eh postive naman in the future. Pero hindi pa rin maiaalis yun trauma ko mula ng ako ay madekwatan. Ipinagwalang-bahala ko kasi yun madalas kong madatnan ang bahay na nakabukas. Akala ko kasi nakalimutan lang isara kasi wala nman nawawala. Nawala ang GOld Watch ko pero inisip ko nailaglag ko sa kung saan. Ang totoo pala eh naghahanda na pala ang mga magnanakaw sa kanilang susunod na pagbisita. At malamang na ilang beses nang pinag-aralan ang pasikot sikot sa loob ng bahay. Kaya after ng incident eh lipat-bahay ako agad within 24 hours haha.. Biglaan talga! and this time ang pinili kong apartment eh yung meron mataas na gate at may security guard. Pero bago ko pa nailipat ang mga gamit ko sinisingil ako ng may-ari sa door knob na nasira! Ano ba yan, hindi nman ako ang sumira kundi ang magnanakaw! Sa accounting nga kung hindi ako nagkakamali eh kasama yun sa fortuitous events. Yun bang mga expenses or loss sa di inaasahang pangyayari gaya ng kalamidad, sunog at kung ano-ano pa. Inassume ko an kasama na rin ang hindi inaasahang manakawan hehehe

November 17 tumawag ang British Embassy sa number ng Kuya ko. Ang sabi nila eh matagal na raw sila kumokontak pero cannot be reached ang mobile number ko. Siguro kako ito na ang kapalit ng insidenteng nangyari. Nang tawagan ko ulit ang embassy eto ang usapan:

"Hello sir this is Edna Leen Agustin. Nabanggit po ng kuya ko na tumawag po kau sa kanya twice today. Ask ko lang po sana kung regarding po saan? Meron na po ba akong visa? " Excited pa ako niyan ha.

" yes tumawag nga ako miss agustin pero ive tried if for 2 weeks pero palaging patay ang celphone mo. Sinubukan ko ring tawagan ang isa pang number na iniwan mo pero ring lang ng ring. Nakita ko ang number ni mr. oliver agustin sa likod ng passport mo at ayun buti namn at nakausap ko. regarding your visa hindi ko alam kung meron ka nang visa pero meron nang result yun application mo nun pang november 6. Please visit our office tomorrow. 2-3 Pm mo lang pwede ipick-up ang result. " Yan ang sabi ng baklang operator. Pero mabait naman hehe tumatawa pa nga eh

" Sorry sir about the contact numbers. Nanakawan po kasi ako. i've called the embassy in fact to tell them my new contact number pero hindi pala naiupdate. Anyway hindi ko ba sir pwede malaman ang result? para nman makatalon na ako at makahiyaw kung positive ang result..." Asa pa ako niyan hehe

" Sorry but we are not allowed to open your envelope. Puntahan mo na lang tomorrow dito sa Philaxa Building. Ang higpit no?

E di wala nang magawa ang beauty niyo kundi lumuwas ng manila oramismo. nang makuha ko ang envelope, hindi ko binuksan hanggang sa makarating ako sa sasakyan ng friend ko. Sa loob ng sasakyan ko binuksan un envelope. nanginginig pa! hehehe and thanks GOD! Ive got the Visa. Pero siguro kung hindi ko nkuha ang visa ko malamang sa tinutugis ko kung sino man ang magnanakaw na pumasok sa bahay ko. Langya na yun! Pasalamat siya at meron magandang balita after ng ginawa nila.

P.S. After one month nabalitaan kong lahat ng kapitbahay ko sa lumang apartment na tinutuluyan ko ay nanakawan. Hindi ko alam kung natimbog kung sino man ang mga magnanakaw na yun pero inisip ko na lang na sila sana yun nakitang bangkay sa isang bakanteng lote sa terminal ng bus sa cabanatuan. Nabalitaan kong isinabit ang apat na braso sa wire ng kuryente.

Moral lesson? Wag magcelphone ng mamahalin hahaha.. O kaya bawal magkasakit kasi malas! Ano pa ba? Magkabit ng CCTV para makilala ang mga manderekwat! At maglagay ng note sa labas ng pinto na " NO VALUABLE THINGS INSIDE!" Joke lang Sa susunod i-share ko nman ang nangyari sa akin sa Budol-budol gang hehehe.. Type na type nila akong biktimahin bakit kaya?

Bag/Purse Tag!

2009-03-10T00:25:00.001Z

Got this tag from Dhemz. Well first of all, sorry for late posting of this Tag. Anyway when I first saw Dhemz post about purse and included my name on it I was shocked. First, I don't have a nice bag to post, second I was so happy being tagged again by one of the best blogger in blogosphere. ( Oi sipsip hehe). Thank you Dhemz for tagging me. Pagpasensiyahan mo na lang ang aking bag...

Here are the rules:
1. Post a picture of whatever bag you are carrying as of late. No, you can't go into your closet and pull out your favourite purse! We want to know what you carried today or the last time you left the house.

2. List how much it cost. And this is not to judge. This is for entertainment purposes only. So spill it. And if there is a story to go along with how you obtained it, we’d love to hear it.

3. Tag some chicks. And link back to this post so people know why the heck you’re showing everyone your bag.

Heres the picture of the my favorite bag I bought last January when we treated my Mother-in-law for a January Sales in Birkenhead, England. I don't usually use nice or expensive bag. I only got this bag for 5 Pounds which is really cheap here in UK. The reason why its my favorite is because I can just put everything in it then put it round my body and that's it. My hands are free to do anything like taking pictures or checking some bargains whenever we go shopping.

What's inside? See picture above. Inside my sling bag, you can find a pair of old rose pony tail, black pony tails and black san-rio, mint candies and chewing gums, D&G mini perfume, Avon lip Balm, Lipstick, pressed powder, Nokia N93 ( I use my roaming number on this phone and use it in blogging whenever we're away), another nokia phone (forgot the model lol.. I used for texting and calling UK Numbers), My mini planner serves as my daily diary, Purse which contains debit/credit cards and few pounds and my Kodak Camera. That's all in it and I cant go out without them!

I dont know whom to pass this tag but to all bloggers and friends who came accross my blog, feel free to grab this tag and spread to the blogging world all about your bag/purse. have fun!

Shopping Trip and Adobong Pusit Recipe Try-Out!

2009-03-08T12:46:00.001Z

I was with my Pinay Neighbour yesterday to Bangor to buy some rice and just go round the shops to see some bargains. Me and Jamie ended up shopping inside the Pound shop and Debenhams. When we were inside, my goal is to find a medium sized sling bag that I can use for our Italy Vacation but we passed through these designers Men's Clothes and Accessories. I thought hey why don't he buy a pair of pants and shirt. But guess how many he just picked!

He got this new leather shoes, leather belt, designer's pants and a nice leather look jacket. They all look smart when Jamie tried it. Among my favourites are the Jacket and the pants lol.

We go straight to the cashier to pay for it. It says they are all 20% off but still worth 185 Pounds. And if you convert it to peso that's worth 12,600 pesos more or less. I wonder why Men's clothes and accessories are more expensive that girls. I dont remember paying this much for the things I want to buy except for the coat I've got from catalogue. All of them are worth 1 pound to 5 pounds. He rarely buy clothes though so its fair enough. Let's just say this is my Anniversary treat to him. But when we, are about to pay the items, We have been offered by the supervisor a credit card I can use to shop anywhere plus they will be giving another 10% off if I signed up. And will not pay for the item for a month without interest. Jamie thought its a good idea signing up rather than use the cashto pay for it. ( Baka daw kasi un mga damit at sapatos na binili namin para sa kanya ang aming kainin for 2 weeks lol) I go for it and I was approved easily.

After shopping we go to the Asian Market nearby to buy some rice for me. I wasn't sure when did I last eat rice. I just felt I'm more weaker than usual without rice. SO I asked Jamie If I can buy the 10 Kilos rice and he was laughing his head off. He said what made me decide to buy that big bag of rice. I told him, It cheaper and will last longer.

Anyway, I go round that asian market, got some skyflakes and ginger tea for me and to my I saw a box of frozen Calamares or Squid. Its worth 3.60 but drooling with the Idea of making Adobong Pusit for my Dinner last night. So when I arrive, I go straight to check for the recipe online and started my cooking experiment. Above is the finish product of my experiment. ( Mukhang totoo no? Marunong din nman ako magluto kahit papano hehe ) Not bad ei? Well its yummy! I'm full to the brim! If you want to try this visit www.recipes.yooneek.info

Twilight Movie Trip!

2009-03-07T23:06:00.001Z

O eh siguro nman alam niyo kung anong movie itong nakapaskil ngayon sa blog ko. Ewan ko ba, December pa naipalabas ito pero ngayon ko lang napanood hehe.. Kitam nasa UK na ako eh nahuhuli pa rin ako sa mga new movies. ( nagtanong pa no e sa bundok naman ako nakatira hehe).

Ayun nga, pinanood namin ito kanina ni Hubby boy at matagal na akong naku-curious sa kung ano ba ang meron sa movie na ito at pagbukas ko ng friendster lahat ng background na makita ko Twilight. Favorite Movie, Twilight. Be a fan of.. Twilight. Pati sister-in-law ko bukambibig ang Twilight! Hala! Eh ano nga ba ito? Ang twilight yata diba ang translation ba nito sa tagalog eh takip-silim? hmmm?? Bakit kaya Twilight ang pamagat nito?

Eto na ang istorya, Matapos kong kumain ng aking hapunan eh isinalang na nga ni Jamie ko ang movie. Sariwang-sariwang sunog mula sa kanyang PC. Yung umpisa ng movie boring. Yung bidang babae nag-start na mag-narrate siyempre. Hmm.. Napanood ko na sa isang horror movie itong babae na to. Una ko siyang nakita sa Movie na Zathura. O napanood niyo ba yun? ikli ng role niya dun hehe. Tapos naging Yelo pa at tulog ng tulog haha. Pero kagulat nman at bigla siyang naging bida.

Tuloy ang kwento..

Muntik ko nang piliin makipaglaro sa pusa kesa panoorin tong movie sa mga unang 15 minutos. Pero nun lumabas ang bidang lalake, naisip ko sino ba nman tong lalake. Napakaputi ng mukha, mukhang bangkay ( Peace sa mga fans ni Edward Collin Hehe..) Eh kasi nman parang hindi nman talaga siya guwapo. Tapos hindi pa nagsasalita gaano sa first part ng movie. Pero sige, tuloy ang nood... 5...10....30...60... Ayan at lumipas ang ilan pang minuto, naging exciting ang palabas. At tapos yung bidang lalake kanina na nilalait ko eh naging love ko na. O di ba? Bilis ng transition no? Hindi nman kasi ako fan ng kahit na anong Vampire Movie. Teka ilan na bang vampire movie ang napanood ko? Eh parang yung The Lost Boys 1 and 2 pa lang? Yung Interview with the Vampire (Bradd Pitt and Tom Cruise ata ang bida dito ) nga hindi ko pa rin napapanood. Pero medyo iba kasi ang takbo ng istorya ng movie na to eh. Ikaw nga ang mortal na umibig sa bampira tapos vice versa katakot kaya yun. Eh eto pa, ipakilala ka ng BF mong bampira sa pamilyang bampira naku po, pag di nman lahat siguro ng balahahibo kahit hindi pa tumutubo eh tatayo. Kakaiba di ba? Pero itong mga bampira sa movie na to eh kakaiba rin. Meron vegetarian at merong carnival hehe. Bueno, Siguro ang pinakagusto ko sa story na to eh yung ituring ng mga bampira na kapamilya ang isang mortal. Tapos ipagtatanggol at pproktektahan ka nila sa sinumang mananakit imbes na gawin kang hapunan. Isa pa, gusto ko yung part ng tatay ni Isabela hehe.. Ang bait na daddy in fairness, laging ipinaaalala ang Pepper spray lol! Then last eh yung bidang lalake, kasi nga love ko na siya hehe. Habang tinititigan mo pumo-pogi. Eh kung ganito nman ang magiging BF mo eh magpapakagat ka na rin siguro sa leeg no? Baka nga i-suggest mo pa na.. Heto ang leeg ko sige na at kagatin mo. . Hayz! Ang ganda talaga niya...

And downfall, bitin ako. hehe Bakit kasi kelangan pang merong part 2 no. Hmmp! Kaya pala yung sister in law ko eh binili ang libro nitong Twilight. nakita ko nga last na pumunta kami ng England parang Libro ng mga nag-aaral ng law at accounting sa kapat. Susme! Binuklat ko ng onti ang liliit pa ng sulat! Pihado duling ako pag natapos ko yun libro. Pero sabi niya yun daw story sa libro is far better than the film version kaya ayun nag-aadik sa Twilight. Teka napanood mo na ba ito?

My Love Story ( 1 Year Wedding Anniversary Post)

2009-03-06T15:38:00.001Z

Since this month is our anniversary month, I want to share my Love story. Wohoo! Four years ago, ako po ay isang ordinaryong single na namamasukan bilang isang Bookeeper sa small business ng aking brother. Nag-eenjoy sa pagiging dalaga. At dahil work, gimik at bahay lang ang Lola niyo eh sobrang boring ng aking buhay. Though I have friends, paminsan-minsan lang din kami magsipagkita. Isa pa, they all have their loved ones na rin that time kaya sa tuwing kami ay magkikita-kita at mapag-uusapan ang Lovelife, palagi akong Out of place. I started having insecurities kasi nga at my age, hindi pa ako nagkaroon ng Boyfriend. Hmmm.. I think it has something to do with being the only girl among 4 siblings. Dala ng takot na malaman ng mga kapatid ko at parents ko na nagpapaligaw ako o nagkaka-crush eh naging pihikan ako sa lalake. So when I graduated, natuon na lang ang aking isip sa pagwowork.

Year 2002 when my brother hired me in his company. And when I started working nun din ako na-addict sa pagchachat. Usung-uso nun ang yahoo messenger.I've met loads of guys online. Most of them are really nasty but some of them are quite nice. Tumatambay ako sa yahoo rooms at naghihintay ng makakachat tapos minsan tamang kantahan lang sa chatroom which I enjoyed much. At dahil maliit lang ang sweldo ko nun, sa office ako nagchachat. Di ko minsan napapansin 10:00PM na.. At laging OT (Overtime) sa Chatting. Kakachat ko, For the first time I fell inlove online. Yeah! You heard me right. Nainlove ako online at the age of 22 I think. Akala ko nun seryoso na kasi the guy always calls me. Sending gifts, love letter. Hindi ko na babanggitin ang name kasi past naman na siya. So yun nga, it lasted for about 6 months siguro ng hindi ko nakita yun guy. Sa picture lang! And I keep on believing in long distance and online relationship. Palibhasa inosente pa ako sa laro ng pag-ibig. eh Kung di ba naman ako may pagka-hogeng eh bakit ko nga kasi seseryosohin ang ka-chat. hindi ko pa naman nakikita? Hindi ko rin alam kung totoo nga ba ang sinasabi nun kachat kong digital kumbaga. Ooopss.. di ko pala nabanggit kung ano ang nangyari sa guy. Bigla siyang nawala. As in parang pumutok na bula! I can't contact him on YM, Email, Phone. I sent letter on the address he gave me pero bumalik sa akin. So tingin ko lahat ng personal details na sinabi niya sa akin was all LIES. Imagine-in mo. Napaka Genuine ko pa naman na nainlove sa kanya tapos biglang nawala? Nagdurugo ang aking pusong sugatan... Sabi nga sa kanta eh,

"...Sinaktan mo ang puso ko
Sinaksak mo ng kutsilyo,
Binuhusan mo ng asido, pinukpok ng martilyo..."

Sinaktan mo ang puso ko by Michael V.

Yun song na ito eh parang joke lang pero somehow totoo pala. Pag pala nasaktan ka, para palang tinutusok ng aspile ang puso mo.Parang sinasaksak ng kutsilyo. parang kinukurot at ramdam na ramdam ko ang sakit. Ang kawawang Edna! Minsan lang nainlove nabokya pa! Tsk! Tsk! Sabi ko sa sarili ko hindi na ako magtitiwala sa kahit na sinong lalake. Sabi ko sa sarili ko lahat ng lalake eh pare-parehas lang .. at tingin ko nga magkakamukha na sila.. parang clone personality in and out.. at sabi ko pa eh tatandang dalaga na ata ako.. Sabay pahabol na huwag naman sana.. Susme! Ang hirap tumandang dalaga kaya?!

Ayun after months of recovery, balik sa dati ang lola mo. Work, bahay, Work.. mall.. bahay.. paminsan-minsan pa rin chat. Ganun lang palagi. Till i decided to go back to schooling taking up Caregiver course. Yung friend ko kasi that time eh nagtapos ng same course tapos napunta ng Canada. Then I thought it would be a good start. mag-aral ako ulit then try my luck abroad. kahit san susuungin ko na talaga. pati nga pagja-Japan tin-ry ko. I've trained and got my ARB Passport din. ang tumutulong naman sa akin eh yun sister ng bestfriend ko.. Kaso parang kahit anong gawin ko parang hindi dun ang punta ko... Not Canada.. Not japan... Eh san naman kaya? Sa Iraq? Sa Middle East? nakakatakot naman ata dun.. dun na lang sa Pinas.. tiyaga-tiyaga ako sa kung ano ang meron .. mababaling nman siguro kako sa iba ang aking pagkabigo..

But then One day I received email from another dating site. nasa work pa ako nun. patagong nakikipagchat at nagchecheck ng email hehe.. siempre pa, style ko lagi yun. pag papasok na ang brother ko sa admin office eh sabay hide na ng internet explorer at yahoo messenger. ( yung kilay kasi nun magkadugtong palagi hehehe) Idagdag mo pa ang ICQ nun.. naloko din ako dun eh! Free text kasi sa Smart network hehe..So I received a mail from a site called www.elitemate.com. Interesting! Sabi sa email, its my luck daw to find a mate. tapos ako raw ang isa sa napili nila i-email for a full time membership account for FREE! Sabi ko sa sarili ko, ano ba tong Spam message na to. nagkalat sa email ko. pero I did try it haha.. Nag-sign up ako pero un bang wala lang.. testing lang! Alam mo yun para matigil na kaka-Spam sa inbox ko eh nagsign-up nga ako. tapos naglagay ako ng picture para bongga then .... bastarduhin ko na un account... Ang picture pa na inilagay ko eh eto : (Tandang-tanda ko pa..)

This is me 5 Years Ago

O di ba? Anong panama ng Viva Hotbabes no? At super slim at payatot ko pa noon. Tong picture na to eh kuha pa sa 1.3 megapixel na digital camera.. Yung kauna-unahang nausong digicam. Pagkalabo pero ok na rin .. Pero the next days, nagulat ako kasi ang dami nang nagsisipag-email sa akin. Lahat eh ibang lahi.. at lahat sila eh desperate sa reply ko. Yung iba nirereplayan ko pero un mga above 30 eh di bale na lang.. parang masyadong matanda na para sa akin yun. I mean 23 years old ako pero nene pa naman ako sa itsura ( asa pa no?)

One depressed and stressful day eh sabi sa email ko " Someone messaged you on Elitemate". Hmmp eh puro nman above 50 ang nagmemesage sa akin.. Hindi naman ako naghahanap ng tatay. Hindi rin ako naghahanap ng Lolo. kaya iniignore ko na lang. Diretso sila sa Trash Box ko. Pero meron kaisa-isang mail na hindi ko nabura. Yung mail na ang name eh Jamie1976. Kinalkula ko pa sa daliri ko ha. pihado kako eh 1976 to pinanganak .. Hehe.. 28 Years years old tapos ako eh 23... Hmmmm Pwede! 5 years gap! Binuksan ko ang email at yun nga meron message na kung gusto ko raw ba sia maging kaibigan. Reply ako at sabi ko ok lang.. Short message lang kasi nga eh wala na nga akong tiwala sa mga chatmates. Then he replied the next day.. then nasundan pa ng nasundan.. Hanggang sa nagkakausap na kami ng madalas thru email not in chat kasi hindi siya marunong magchat. Jamie pala ang name ng kaemail ko sa Elitemate. Babae nga ang hula ko nung una.. Kasi nga eh babae un tunog nang name cguro kako eh Lesbian lol.

Naging regular email friend and chatmate ko si Jamie. Palagi siyang nakaonline simula ng maturuan ko sa chatting. Sus! Tapos hindi nagpapakita ng picture.. mga ilang buwan siguro bago pumayag magbigay ng picture. Aba kako ang hudas at nagpapakipot pa ata eh dapat ako ang pakipot. napilitan din at nakita ko na nga ang picture. Natakot ako at kapatid ata ni Palito yun kachat ko .. Shocks! Meron palang malnoris na Briton sabi ko sa isip-isip ko pero its ok. mukha namang mabait. He then started telling stories about himself, his family, his life.. Siya pala eh mag-isa lang na namumuhay sa isang rented house.tapos hindi pa sia ngka girlfriend. Insecure din sia sa looks niya tapos mga stories of his dreams na sabi niya sa akin sa chat eh parang nagkakatotoo. He always send me offline messages or stay up late just to chat with me. Europe sia nakatira tapos ako sa pilipinas so parang nasa kabilang bahagi sia ng mundo tapos ako nman nasa isang dulo. Pag Tulog ako eh gising siya pero ini-aadjust niya ang time nia para magkausap kami. I thought that was cool. Di nman siya nanliligaw pero parang nagpaparamdam. Sabi niya sa akin before nun mamatay ang lolo niya, ang hiling ng lolo niya magkaroon na sia ng GF. Tapos nanaginip yata sia one day na she met a girl in his dream wearing a gown. Parang premonition cguro na ikakasal na sia. Pero namatay ang lolo nia nang hindi na-meet ang magiging GF niya. But then he asked me for a picture again and I sent this picture:

Sabi niya sa akin .. Ako daw yun babae sa dream niya.. Yung girl na bumababa sa hagdan. He thought it was an angel from heaven pero hindi nia makilala yun mukha. Siguro daw ako yun girl. Kibit-balikat lang naman ako. Then he started telling me story about the girl he fancies and he's obsessed with pero sadly un girl eh meron relationship sa isang ka-flatmate niya. Sabi nia binigyan siya ng card ng girl one christmas time tapos with money and a big kissmark ( un meron lipstick ha). natatandaan nio ba itong buzz effect sa yahoo messenger before?

Another sign na nman daw ito.Same with the girl who left the money with lipstick kiss on. Tapos ako naman eh i BUZZ him same day and this one appears. Coincidence nga kaya? Then he started telling me kung gaano siya ka-desperate before. Like me meron din siang naging ka-email na isang Romanian girl. Tapos biglang nawala after niya ibilhan ng full membership sa elitemate. All of a sudden lahat ng emails nilang dalawa nawala lahat. he contacted elitemate about it pero walang nangyari hindi ma-retrieve ang mga emails. So dahil dun nag-email siya sa lahat ng girl na natipuhan niya sa Elitemate because of desperation. At sa lahat ng ine-mail niya, apat lang ang nagreply. at ISA AKO dun. Out of 4, ako na lang ang natirang nakikipagexchange mail and chat sa kanya. And he thinks na maybe there's a reason bakit nag-krus ang aming landas. The signs say it all sabi niya sa akin. And we met with the same experience pa online. Parehas kaming walang real relationship. After nun, unti-unti na siyang nanligaw.

He's sending me flowers every now and then mula panliligaw hanggang sa nun sinagot ko siya. isama mo na rin yun kapag kami eh nagkakatampuhan. Sa sobrang dami nga eh hindi ko na maretrieve lahat ng pictures ng padala niya. Of course lahat ng notes sa mga flowers nakatago.

Tapos he made my dream come true of going abroad. nakarating ako sa hongkong disneyland. That's one of his birthday present to me.

He also fulfil my dream of having a big, big teddy bear meron pang kasamang anak. Tapos hindi ko naman alam kung san ko itatago dahil pagkalaki-laki. Anniversary gift niya sa akin yun nun time na kami ay magsing-irog na kaya I named it Annie. Yun maliit little annie..

Birthday treats for my friends and family. Eh dati coke at pancit canton lang ang inihahanda ko sa birthday ko. Talagang sinuyo ako ang husto. haha Kuha pa sa Lamarang yan hehe

Marami pang nangyari sa aming online affair ni Jamie. Sa kung ilang daang libong milya ng layo namin sa isat-isa eh nainlove na nga kami pareho ng hindi nagkikita ng personal. nakagraduate ako sa Caregiving class gawa na rin ng tulong niya. And this Old lady was Lola Barang. This picture is taken during my volunteer duty to Bahay-Puso Bataan ( Home for the Aged). Di ko alam if she's still alive but that time hinulaan niya ako. Sabi niya

".. Ikaw hija ay merong BF na Poreyner. At Ikaw at makakarating sa ibang bansa. .. sa London.."

Hmmm magandang pangitain pero magkatotoo kaya?. That time kasi nag-try na ako sa mag-apply as tourist sa UK pero I got denied. Then sabi ni Jamie siya na lang ang pupunta sa Pinas. At naku nabuwang ang lola niyo dahil ako po eh kinakabahan. Totoo na kaya yun eh pano pala kung nakakatakot ang itsura niya sa personal? Gumagawa ako ng dahilan para hindi kami mag-meet. Sabi ko hindi pa pwede kasi nga kelan lang kami nagka-chat. Sinabi ko na hindi ko pa siya lubos na pinagtitiwalaan. at kung ano-ano pang dahilan.. Pero nung nagpunta ako ng Hongkong, ibinook niya ang pagpunta sa Pinas August 2006. Wala na akong kawala! malay ko bang patibong pala yung pagpunta ko ng Hongkong. Totoo na to.. magkikita na nga kami!

Minsan kaming nagkatampuhan online.Siempre kasama sa relationship yun diba.. He surprised me with something.

I call this our Friendship Ring. He asked me to choose style and I chose this one. Simple lang kasi and I like how it looks like. Sweet talaga ang mokong. Kaya nga ako na-inlove kasi sobrang sweet and thoughful ...

I asked for his picture again one time na magkachat kami. Kasi baka kako hindi ko sia makilala sa Airport pag dumating siya. Tapos I asked him to call me din on my mobile para masanay ako sa pag-eenglish.. Bobo ko kaya sa English noh. Pictures on the left side are some of his pics he sent me before. Payat niya no. Yun picture nia sa Elitemate is the worst picture I've ever seen so far haha..

August 2006 Came parang dinig ko 24/7 yun tunog ng puso ko. " Lub-Dub... Lub-Dub!.. " Para akong nasa Grand Finals ng isang competition. Hindi lang hindi ako makatulog ha at every week nagpapa-facial ako at baka nman sia ang matakot sa itsura ko pag nagkita kami. Punong-abala din ako sa pag-aayos ng bahay at ng kuarto na tutulugan niya. Susme! Pati ako nagpintura ng apartment bago siya dumating. Nag-research din ako ng mga pagkain na pwede niyang kainin. Gosh! Ang hirap pala ng ganito.

The time has come. August 29, 2006 around 2:30 PM nasa NAIA na ako kasama si Tatay. Akalain mo tatay ko pa ang kasama ko sa pagpick up sa kanya. Sobrang init pa nun kaya halo-halo na rin ang pakiramdam ko. Para akong naeebs na hindi mo matanto sa sobrang kaba ko. Yun na nga dumating na ang Plane kung san nandun si Jamie. Pero matagal pa bago siya nakalabas sa Plane dahil sa pagkuha ng baggage nia. Text text muna kami gamit nia ang smart sim na ipinadala ko by mail. Eto na po, labasan na ng mga passengers. Hindi ko talaga sia makita. Sabi nia sia eh 6 ft high and wearing a shirt with cream and green stripe. Si tatay naiinip na mukha raw hindi dadating. eh sabi ko dadating yun kasi katext ko na nga. baka nagyoyosi lang dahil sobrang tagal ng byahe nia. 27 hours yata including stop-over. Sabi nia nasa tapat daw sia ng duty free.. Alam rin nia kung ano ang kulay ng suot ko.

Pictures and clothes we are wearing when we met at NAIA

Maya-maya pa meron nang lumabas na guy.. Sabi ko, " Tatay ayun na siya!.." Napasigaw pa ako ng konte pero meron sumalubong na ibang babae at nag-kiss sila.. Hala, napagkamalan kako yatang ako yun. Grabe naman! Pero nagkamali ako. Hindi pala siya yun. Hehe Kasi tinext ko kung nasa n na siya eh naghahanapan pa rin kami. Sabi ko lumabas na sia at itinext ko kung saan kami nakatapat.

Eto na nakita ko na siya. Matangkad na mama na merong dalang isang malaking-malaking bag. Medyo nakayuko siya. Sabi ko nakita na niya cguro ako . Nagtama ang aming mga mata. At toink! kiniss ako ng loko sa pisngi at dahil nahihiya ako dahil nandun ang tatay ko, kakaiwan-iwas lumanding na nga ang labi nia sa labi ko .. Huaaatt!!! Sa public place pa pala magaganap ang aking FIRST KISS. Si tatay kulang na lang maibuga ang nginunguyang chewing gum hehe.. pero hindi na siya makapalag.

" Hi Jamie this is me Edna.. " Ako

" Hello Edna, Hello Tatay, Nice to meet you .." Jamie

Tapos iniabot ko yun isang bote ng Mineral Water. Feeling ko nakalutang ako sa langit tapos parang gripo ang pawis na lumalabas sa aking katawan. Hehe ganun pala ang feeling nun. Eh first time ko kaya. Hindi ko maapuhap ang English na bibitawan ko. So pasok kami agad sa Van na ni-rent ko pa mula Cabanatuan. Tinanong-tanong ko ng konti. kinumusta ang flight at tsaka ko pinaglaruan ang balahibo nia sa braso haha.. wala na kasi akong malamang itanong. Dumiretso na kami kaagad pauwi ng Cabanatuan ..

ITUTULOY BUKAS DAHIL MASYADO NANG MAHABA.....

Hulaan kung sino SIYA?

2009-03-04T22:53:00.001Z

Yes! Bumalik na nga ang beauty niyo at baon ko ang litratong ito.

Isa lamang itong teaser sa mga picture na kinunan ko sa aking bakasyon. Pero isa ba itong panaginip? Sino Siya?? Totoo Ba to?? Pwede na bang tumili??

Shocks! Kung totoo man to, bubunutan ko ng buhok tong artista na to at itatago sa plastic. O kaya pupunasan ko ang pawis nia nd dala kong bimpo. Yun ay.. kung pagpapawisan siya sa malamig na panahon dito sa UK.

Anyway, sana kilala niyo siya..

P.S. nai-kiss ko pala kayo sa kanya bago kami maghiwalay. hehe

Kumusta kayo?

2009-03-03T19:22:00.002Z

Kahapon lang ako nawala at hindi unabis tumipa sa aking keyboard at eto ako ngayon hindi makatiis hindi gumamit ng internet. Cellphone nga lang ang gamit ko pero kahit gustuhin ko mang magpost ng picture,di daw pwede sbi ng luma kong nokia. Hala pumose pa naman ako bago sana magumpisang gumawa ng post. Sayang naman!

Di bale, bukas na lng. Atat p naman ako ipost sana ang mga nilibot kong lugar dito sa london. In fairness, namamaga ata ang paa ko kalalakad. Pati nga hintuturo ko kakapindot sa kamera. Ung mata ko nga eh halos mapundi n rin sa flash ng camera.eh anong magagawa,mahilig talaga ako sa picture.

Pero ang totoo nyan,namiss ko kayong bisitahin mga katoto. Ate liza,dhemz,kuya payatot,eds, ate clarissa atbp,. . . Parating na akooo! Wuhoo!

Rush na naman!

2009-03-01T14:57:00.001Z

Hay ang hirap talaga ng nagru-rush palagi! Hmmp... Last week nga ay nag-uumpisa nang magsipagdatingan ang mga tourist dito sa Cemaes bay. At siyempre pa, dahil nga sa iniwanan ko na ang aking unang work sa hotel, tinaggap ko na rin ang maging alipin ng Beach House. Hindi nman kahirapan ang trabaho dun. Kung tutuusin eh Beach House Manager ako hehe.. Kasi nga ako ang mamamahala sa beach house dahil ang talagang may-ari eh sa kung saang lupalop ng United Kingdom nakatira. At dahil ako ang manager, trabaho ko na hawakan ang susi ng mga ito at icheck kung ano-ano ang mga magiging problema. Magsindi ng heater bago dumating ang mga bakasyunista at magpagpag ng mga alikabok sa ibabaw ng lamesa at iba pang kasangkapan. Trabaho ko rin na alisin ang gma nalagas na buhok ng kung sino man ang huling guests na dumating. Boring ano? Pero iniisip ko na lang sa bawat alikabok at buhok na maalis ko meron 15 pounds na naghihintay sa table. Ang paglilinis ko nman eh depende. Pag malinis, leave as it is eka nga. tapos ibubulsa ko na ang 15 pounds sabay daan sa shop para bumili ng sausage roll. No sweat! 15 pounds in 15 minutes hehe

Actually kagagaling ko lang sa dalawang beach house ngaun para icheck kung malinis at dun sa isa nman eh para i-on ang mga heater na itinawag sa akin kanina. Yes na nga lang ako ng yes eh kasi ang daming bilin ni kumareng Sue. Tapos eto balik na ako ulit dito sa aming munting tahanan para nman magmadali sa pag-eempake at pamamalantsa ng damit na dadalhin namin papuntang London.

Sa totoo lang hindi ako nag-eenjoy sa get-away na hindi ako na-relax. Jusme! Minsan naisip ko mahirap pala ang may-asawa. Kasi nga dahil ikaw ay desperate housewife kelangan lahat ng trabahong bahay gawin mo. Linis, laba, luto, plantsa, tupi huaaaa!! nakakabaliw pala ito? Ayoko na tuloy isipin na sa isang araw eh 1 year na pala kaming married. At kaya kami pupunta ng London eh para i-celebrate ito. Wish ko lang eh mapuntahan namin ang lahat ng lugar na gusto ko mapuntahan sa London no! Ang mahal kaya ng train ticket at hotel. Tapos eto ako nagrurush para gumayak at maglinis ng bahay bago umalis samantalang si Jamie ko eh nakasalampak sa sofa at nanonood ng football! Shocks! Di bale, magtatake na lang ako ng maraming pictures. Baka sakaling pag ginawa ko iyon eh mas maging exciting naman kahit sa larawan lang ang aming munting pamamasyal!

The Future Pop Idol - Lestat!

2009-03-01T00:56:00.001Z

I am really tempted to blog about my pamangkin Lestat earlier but had to finished all my task before sleeping time. Anyway, my brother sent me this link he uploaded in Youtube today. Its a funny video of my nephew named Mark Lestat. Check it out:

This is a medley of Hari ng Sablay at Tayong Dalawa - Lestat Version. Hindi pa talaga maliwanag magsalita pero he likes singing. At dahil adik sa TFC ayan, natututong kantahin ang mga theme ng Kapamilya Series. Pwede na ba? Meron pa siyang sakit niyan ha..

".. Pagkat tayong dalawa .. Isa-isa.. Isa-isa.. "

Nakaka-miss din itong batang to. natatandaan ko bago ito mapunta ng Kuwait ang kinakanta niya ay theme ng Captain Barbel . At ang bigkas niya at " TINAMBEL" hehe. Bulol na bulol pa talaga at pagkabigkas magpapakarga na parang lumilipad. Ang sakit ng braso ko at tuwang-tuwapag iniikot-ko na nakaportang lumilipad. Idagdag mo pa ang isang piraso ng oversized na panyo na nakatali sa leeg niya na nagsisilbing kapa. Pero ngayon nag-improve na ang kanyang pagsasalita. Thanks goodness! Madalas kasi mag-migraine ako sa bata na to sa pag-iintindi ng kinukwento niya. Buti na lang yun palaging nasa tabi niya ang brother ko para itranslate ang kanyang kwento kung hindi baka abutin ako ng siyam-siyam hindi ko pa nahulaan kung ano ang tinutukoy niya hehehe.

Anyway, ito muna ang aking post for today. Kelangan mag-rush ulit for a London Getaway.. Happy Weekend to all!

Sorry for the Inconvenience..

2009-02-25T01:59:00.001Z

I need to make a quick post before I sleep. Oh well, my comment box seems to be acting up lately. Some of my friends in blogosphere can't submit any comments. Oh gosh! I have to browse every site for free blog templates that I can use to change my old one. I have no choice... To all my friends out there, please bear with me if you can't see your URL for now. I'll put it back after i've finished editing HTML /Javascript of this template that I chose. It will take few days as I need to rush preparing requirements for Applying my Schengen Visa as well. ( Hmmm) My husband and I are planning to go Rome,Italy this coming March for our first year wedding anniversary.I won't be able to go back till Saturday but I will try to blog hop while I'm in England. Anyway, I will still try to fix it as soon as I can.

Have you notices the picture? I'm like that earlier before Jamie sleeps. Hehe

Santino - The Miracle Boy (May Bukas Pa ABS-CBN Teleserye)

2009-02-23T19:22:00.003Z

</CENTER>

Ilang beses ko na ring sinusubaybayan sa aking TFC itong Pinoy Series na " May Bukas Pa". Hindi ko alam kung bakit parang ang sarap panoorin ng mga tsikiting na pagkagagaling umarte. Katulad na lang ng " Anghel na walang langit ". Nahumaling din ako sa series na yun. Teka, ano nga ba ang istorya nitong " May Bukas Pa "? Ang pagkakaalam ko base na rin sa mga napanood ko, ito ay istorya ng isang bata na gumagawa ng milagro. Hango ito sa Spanish series na The Miracle of Marcelino. Yan ang pagkakaintindi ko. Ang kaibahan nga lang, ang bida sa Pinoy series na ito ay si Santino at hindi si Marcelino. Ano ba yan naguluhan ka ba?

Bueno, (ayan ha nag spanish pa) itong si Santino ay si Zaijan Jaranilla. Una ko siyang napanood sa GOing Bulilit (isang comedy spoof ng mga bata) na kadalasang gumaganap bilang Boy. Nakakatuwa kasi dahil minsang gumanap siya nito naalala ko ang aking adopted brother. Ganung-ganun kasi magsalita yun nung bata pa siya.

Ano naman ba ang istorya nito? Bukod sa maganda ang theme song ng serye, ang istorya ay napakaganda. Religious theme kumbaga para sa mga nakakalimot sa Diyos. Minsan nga nakaka-guilty pa dahil yung bida sa istorya ang nakakapagmulat sa kagaya ko. Milagro talaga, pinanood ko lang hehe.. Mainam din ito para sa mga anak natin kasi natututo ng ilang mga good values na wala sa ibang programa.

Muntik ko na makalimutan. Si Santino nga pala ay isang batang iniwanan ng ina sa harap ng isang simbahan. Pinalaki ng mga Pari na sina Father Anthony (Jaime Fabregas), Father Jose (Dominic Ochoa) and Father Ringo (Lito Pimentel). Dahil sa ipinamulat ng mga naturang pari kung paano sia napadpad sa monasteryo, naging wikness ng bata ang makita ang kanyang ina. Dahilan na kapag siya at nalulungkot, siya ay pumupunta sa isang bahagi ng monasteryo kung saan merong isang malaking imahe ni Kristo. Ang imahe ay tinawag niyang "Bro". Ang lahat ay nacu-curious siguro kung sino si Bro at dahil sa pamamagitan ng isang mataimtim na mga hiling at panalangin ni Santino kay Bro. Siya ay binigyan ng isang kakaibang misteryo na makapagpagaling ng mga maysakit. Dito iikot ang istorya ni Santino the miracle boy at ni Bro. Gusto niyo bang makita ang trailer? Check niyo ito :

Ilan sa mga bumubuo ng palabas na ito ay ang sumusunod:

Zaijan Jaranilla bilang Santino - the miracle boy
Albert Martinez bilang Enrique Rodrigo - Ang mayor ng bayan na sadyang sakim sa kayamanan at kapangyarihan. Gusto niyang mapasakanya ang kinatatayuan ng monasteryo. Pangunahing kontrabida sa serye.
Dina Bonnevie bilang Malena Rodrigo - Siya ang asawa ni Enrique. Katulad nito, isa rin siyang kontrabida at sakim na kagaya ng asawa. Mahal na mahal niya ang asawa at gagawin niya ang lahat para mapatunayan dito ang pagmamahal niya. Sa isang banda, siya lang ang nakakaalam ng katotohanan sa likod ng pagkatao ni Santino.
Precious Lara Quigaman bilang Selda - Asawa ni Mario at nakababatang kapatid ni Malena.
Tonton Gutierrez bilang si Mario - isang pulis din nakagaya ni Selda. May isang anak na may malubahang sakit na pinagaling ni Santino.
Rayver Cruz bilang Cocoy - isang palaboy na kinupkop din ng mga pari at nagtatrabaho bilang boy at nag-aalaga kay Santino. Love interest niya si Estella.
Maja Salvador bilang Estella Roddrigo - anak ni Enrique at malena. Itinuturing niyang nakabaatang kapatid si Santino at mayroong kakaibang istorya sa likod ng magandang koneksyon ng dalawa. Siya ang biological daughter ni Mario.
Jaime Fabregas bilang Father Anthony - ang namumuno sa monasteryo. Masungit ngunit nagkaroon ng pagmamahal sa batang si Santino.
Dominic ochoa bilang Father Jose - Gumaganap bilang tagaluto sa monasteryo at kinikilalang ama ni Santino.
Lito Pimentel bilang Father Ringo - Isa ring tagapag-alaga ni Santino.

Kung ako sa inyo, subukan niyo ring panoorin. Nakakatuwa, nakakaiyak, nakakainis at nakakainlove. Sama-sama na siguro. Sana lang wag nilang masyadong habaan ang istorya. Kasi minsan pag pinapahaba nawawala ang istorya nito at nagiging dahilan ng pagkainip ng mga manonood. Natutuwa naman ako at isa ito sa pinakamataas ang rating na programa ng ABS-CBN. Censia na kapamilya kasi ako hehehe..

Para sa mga gustong manood ng episode nito, try niyo www.pinoychannel.tv. dito ako nanonood minsan.

Marriage Proposal

2009-02-22T12:39:00.002Z

I got tagged by Ate Liza entitled Propose to Marry. Like ate liza I dont remember Jamie asking me " Will You Marry Me?". Anyway, I asked him to make sure if he did and he said " I think so ". Hehe sorry about that as we're both forgetful. Thats the reason why it took me few days to do this tag. Don't know where to start.

Alright, just a quick recap of what happened before we met. Jamie and I met Online thru this dating site called www.elitemate.com way back 2005.

One day, I received a spam message from this site telling me that if I sign up, i'll get a free full time membership. I am not really sure if I will sign up but I found myself encoding all the details needed to complete the form or maybe i'm also curious about it.

I'm 23 years old that time and doesn't experience to have a BF before. So I am 100% Single! Never been touched and never been kissed as they say. Few days later, I have receive loads of emails from different nationalities, Turkish, egyptian, indian, caucasian, american who are desperate to find someone in their lives. I've replied some of them but ignored most of them as they are too old for me. Since then I totally ignored all the messages from this elitemate. But one time, while im at the office and was really bored, I opened my email and found 1 message came from someone named Jamie1976. Hmmm.. I opened the mail and read the message. His message contains asking for friendship.I don't know why I replied him though. Maybe thats what they called intuition hehe

He dont know how to use yahoo messenger nor use the MSN. Just the email and this so called elitemate. I continue exchanging mails and pictures here and there. I taught him how to use the Yahoo messenger and ICQ and we just chat each other whenever I go online. He's always there sending me offline messages or waiting for me for a quick hi's and hello.

As months go by, he fell in love with me ( Hindi ako ha hehe ) and courted me. We became boyfriend girlfriend in a short period of time without even seeing each other. He started sending flowers monthly, cards and presents during my birthday.

Enchanted Kingdom Trip

Year 2006 - Few months before my birthday he said, " I want to visit you in the Philippines ". I got really scared and nervous. I told myself, I dont know this guy and I dont know what will I do when we met. Where will he stay and what will be his first impression to me. What if he doesn't like me and I dont like him? I was really stressed. But because I've delayed his plan of visiting me in the Philippines many times, I cant find any reason now. He booked a flight to the Philippines and was really decided to see me.

August 29, 2006 when I picked him at NAIA (His arrival date -- at naiihi ako sa kaba)... with my Tatay. hehehe We have agreed that he can only kiss me on my cheek. But when we finally met in flesh, after I gave him a bottle of mineral water and introduce my self and tatay he attempted kissing me. I got really nervous and was moving my face left and right. His lips landed on my lips .. Gosh! Tatay was really shock. Me as well, as that is my first kiss (Lol) in public place.. ( Patay ako kay tatay!)

He stayed at my apartment with my eldest brother. He met my parents, brothers and friends.We don't share bed of course but few days before he left I slept with him. We talked about his plan of getting me here in UK. But as soon as it became clear to me that he is leaving, I cried and he then started hugging and kissing me while crying. he t

hen said,

" This is the right time. he got the engagement ring and ask me, will you marry me? "

I said yes of course. Then he promise to do everything to get me and to go back as soon as possible. He's crying in NAIA while getting inside. I don't look at him as I might burst into tears too. He said it was really emotional as My family and everyone was really good at him. ( Hospitable daw kasi tayong mga Pinoy) My adopted brother and Parents are also crying. But when I get back to Cabanatuan, that's when I started crying.. ( Sakit pala pag Parting time no?)

Well thats it! In less than a month after he gets back to UK, he came back for the second time to see me again and attended my brother's wedding.

I applied my VISA October 2007 and got approved November 6. I flew here December 23 just in time for White Christmas.

We had our civil wedding March 03, 2008 but planning and still saving for a simple church wedding in the Philippines. ( Di nman galante but I just want a formal wedding na kasama ko nman ang family ko. Josme! Nun kinasal kasi ako dito ako lang mag-isa. and its really sad. )

PS.. Wait for our love story as I'll be posting it here in time for our 1st Year Wedding Anniversary. :)

Resaykel

2009-02-21T23:25:00.001Z

Nagtataka siguro kayo kung bakit "Resaykel" ang pamagat ng post ko sa araw na 'to. Ito'y hindi patungkol sa pagreresaykel ng papel or ng bote at garapa kundi Resaykel sa pagkain.. Oo tama ang iyong nabasa kaibigan. Naisipan kong i-post na nga ang patungkol dito at kanina pa nai-stress yung utak sa mga letra ng salitang ito. Sabi na utak ko ipost mo na, sabi naman ng isang bahagi nito gawin mo muna ang tag ni ate Liza. ( hehe censia na nauna na ito te liza.. di ko maisip umpisahan yun tag ahihi).

Ang pagreresaykel ng pagkain ay madalas nating maranasan. Mapa-ulirang ina man o ulirang negosyante. Nabanggit ko ito dahil ganito ang byenan ko. Lahat yata ng tao dito sa village namin kilala ang nanay ni Jamie. Bukod sa makwento ay talagang napakabait. Lahat din ng tips tinuturo niya sa akin. Naroong magbake kami ng pastry, cake at tinapay. Yun nga lang napakabilis gumalaw. Lahat ng bagay ay alam mula pagkakabit ng tiles, pagkukumpuni ng sirang silya, pagpipintura, pagsesemento, pati nga bakod tinira na rin. Hay bilib talaga ako sa kanya pagdating sa pagreresaykel. Wais siyang tunay! Hindi siya bumibili ng bagong gamit. Tulad ng ibang ina, laman siya ng charity shops kapag meron siyang pera. Laman din siya ng furniture shop dun sa bandang Birkenhead. Yung mga sinoling items na hindi nagustuhan ng mga clients dun kasi ibinebenta. Sa dami siguro ng karanasan nito sa buhay kaya natuto sa lahat ng bagay. Kailan lang nung binisita kami chineck niya ang buong bahay. Kapag ganito kasing binibisita ako ng byenan ko, nahihiya talaga ako. Kasi alam kong lilibutin niya ang buong bahay at maghahanap ng mga sirang gamit na kelangan kumpunuhin. Ayun habang nga suot ang kanyang bagong bestida, boots at talagang kuntodo porma, eh nakita kong inaayos ang aming bath tub. Kasalanan ko rin kasi dahil nagbara gawa ng mga buhok kong nalalagas (lol). Eh hindi ko maalis. At dahil siya rin ang nagkabit ng bath tub na yun, alam na alam niya kung paano ang gagawin. Baklas dito, baklas dun tapos........ Toink! Tapos ang trabaho! Di ko nga lam kung tatawagin kong Wonder Woman eh. Aba bihira talaga ang babaeng kagaya niya. Kaya swerte talaga ng asawa at mga anak niya. Hindi pa marunong magreklamo.

Teka nga, mabalik tayo sa resaykel na pagkain.. Eto na talaga! Nun kasing despedida ng kapitbahay ko eh maraming chicken na natira. Kasi nga dalawang roast chicken ang inihanda namin para sa kanila. Eh siempre hindi nman naubos. Kung ibabaligtad ko yung manok eh marami pa talagang laman. Pero ayoko naman ulitin yung ginawa ko last valentine na pinilit ko ubusin yung manok. Nahilo nga ako nun eh nasobrahan ata ako. So ang ginawa ko nga ni-resaykel ko. Bakit ba eh sayang nman kung itatapon. Pwede pa nman kainin. ang kaso wala naman kakain ng ganun ang estado nito. Puro pinagkurutan tapos meron buto-buto. Kaya ang ginawa ko hinimay ko lahat! Himay, himay, himay.. Nangawit ako kakahimay tapos un ibang natitira sa buto kinakain ko na rin.. hehe sayang at saka tipikal na pinoy di ba? Bati buto nginangatngat natin dahil nandun ang lasa. Kung nakita siguro ako ni Jamie malamang sabihin nin "... Eeewwww..." Ayaw kasi nun ng buto.. gusto nun puro pitso ..At pagtapos ginawa kong chicken soup. hehe gusto mo malaman kung paano.. Maging wais ka na rin kagaya ko heto ang ihanda mo ..

Rekado :

1 piraso katamtamang haba ng Hiniwang Leek ( Yun parang chop-chop lang)
3 Piraso Patatas , hinati sa apat bawat piraso
5 pirasong sprout ( Hindi ko alam ang tagalog pero tingnan sa baba ang itsura nito)
1 piraso ng katamtamang carrot ( Chop-chopin mo rin baby)
1 piraso ng Chicken Knorr Cubes
4-5 Tasang Tubig
Asin ( Tantiyahin )
Betsin (.. kung abeylabol )
Hinimay na manok ( Walang buto siempre,hinimay nga eh..)

Heto ang picture ng Sprout. Ewan ko lang kung meron nito sa Pilipinas. Pero malamang ang makita niyo sa pinas eh ung malaking version nito, hehe Repolyo ba. Ito kasi, madalas steam ko lang kasama ng brocolli at baby carrots. Masarap kasi iterno sa mashed potato, chicken and gravy.

O ayan na ang mga rekado. Pagsama-samahin mo sa isang kaserola. Pagtapos pakuluin mo hanggang sa lumambot lahat ng gulay. At dahil sa ang manok nman na gagamitin natin ay resaykel nga, dun na sila magkikita ng gulay sa finals dahil luto na yun

Pag ayos na ang lasa ng pinakulong mga rekado, ilabas ang Liquidizer o blender. Ilagay ang pinakulong gulay at iliquidize. Pagkatapos, ibalik sa kaserola pag pino na lahat. Dagdagan ng tubig kung kinakailangan at isama ang hinimay na laman ng manok. Pakuluan ng mga ilang minuto at huwang hayaang matuyo. Jaran!!! Meron ka nang instant soup!

Mas masarap itong kainin with bread and butter. Paborito ng mister ko yan. Isa pa, pagkakataon ko na rin na mapakain siya ng gulay. Pwede niyo itong gawin sa mga chikiting na hindi mahilig sa gulay.

Ewan ko kung makakatulog ang Tip ko. Pero kung gusto mo magtipid pwede mo gawin. naisip ko lang kasi ipost ito dahil sa hirap ng buhay ngayon kelangan maging wais. mahirap pa naman humanap ng pera ngayong panahon ng krisis.Isa pa alam kong kahit sa maliliit na karinderya eh ginagawa itong pagreresaykel ng pagkain. Aba puhunan ang pinag-uusapan dun. Kaya minsan makikita niyo meron lugaw, arrozcaldo, goto o di naman kaya sinangag hehe...Yun iba nga ginagawang spring roll un mga natirang karne. Saka ko lang nman nalaman na may mga resaykel sila kasi meron na ako dating nakainan na ganun eh .. ang sama nito nalasahan kong mamanis-manis un arrozcaldo with egg pa kamo. Kaya pala panay ang abot sa akin ng kalamansi hehe.. Hindi ko nga nman mapapansin kung panis nga bang talaga o sadyang maasim lang.

Anyway, wala nman masama sa resaykel basta pwede pang kainin at malinis hindi ba? Pero kung tayo mismo ang gagawa " nakakasisiguro, pagkain ay laging bago .. este malinis pala "" Toink!

BEAT IT.. Lucky Boy

2009-02-20T20:00:00.001Z

Kanina nga ay napatagal ang pakikipag-usap ko sa telepono nang maglong-distance ako sa Pinas. Nakausap ko nga yun aking adopted brother eh, panay ang pagyayabang sa akin,

"Ate, kumpleto na ang Michael Jackson DVD Ko. Alam ko na rin yung ibang kanta niya pero un ibang liriks nakakalimutan ko.." Lucky

Taken December 2005 at NE Pacific Mall

Pagtapos hiningan ko siya ng sampol. Kinantahan ako ng mga apat na kantang pinasikat ni Michael Jackson. Beat it, Smooth Criminal, You are not Alone, at Bad. Hindi ko mapigil matawa kasi bukod sa matigas ang pagbigkas niya ng mga liriks ng kanta eh talagang naka-emphasize pa ang "RRRRR" sa bawat kataga. Palibhasa sa probinsiya nag-aaral kaya nahahawa siya sa mga kalaro.

Kung hindi niyo naitatanong eh 9 years old na si Lucky. Pero sabi ko nga mulang ng matutong magsalita eh nakahiligan na niya ang kumanta. Tanda ko nga eh "Laklak" ang una nitong natutunang kanta. Eto ang isang linya niya,

" Pabilin-bilinan ng Lola, wag nang uminom ng serbesa

Ito'y di inuming pambata, MAG-SOPAS ka na lang muna..."

Naririnig niya lang kasi yang kanta kaya pasensiya na kung mali ang liriks niya.

Dahil sa kami ay meron parentahan ng Videoke sa probinsiya, nagaya na nga sa mga kanta ng manginginom. Una na kasi sa listahan ng mga boy kanto sa lugar namin yang kantang laklak ( sa mga kabataan) o My way sa medyo me katandaan.

Isang araw nga eh nun 4 years old pa yun, umuwing pawisan. Meron dalang nakabalot na Piktyur Preym. Tinanong daw ni nanay kung san nanggaling. Sagot ni Lucky,

" Nanalo po ako sa Videoke Contest sa birthday ni Mayor. Nakakuha ako ng 100% na score "..

Si Mayor naman, manong pinera na lang hano? Neway, isipin mong sa edad na apat na taon maisipan niya na sumali sa kontest. Samantalang ako nung araw eh kahit impit o sipol hindi ako mapapakanta ni nanay sa harap ng maraming tao.

Totoo, meron din kaming mobile disco nun araw. At ang uso pa lang nun eh yun bang Multiplex na tape at yung plaka na pagkalalaki. Gamit namin un malalaking bapols, trompa at turn-table. Kung hindi niyo alam yun, yun eh yung mga sinaunang istilo ng component na makikita mo sa pelikulang " The Ghost" ni Demi Moore. Yun na yun mismo! Oh eh ayun nga, pag gusto namin magkantahan noon, hala kelangan memoryado ang bawat liriks. At tapos kung hindi mo naman memoryado eh kelangan mong mangolekta ng songhits o di kaya makikopya ka na lang sa mga kaklase mo kung cant afford kang bumili. Dun ako sa huli hehe kasi cant afford ako nun eh. Isa pa gusto ko ako ang nagsusulat para naka-compile lang lahat ng gusto kong kanta sa isang notebook na tinahi ko pa mula sa mga natirang pahina ng mga gamit na notebook. Resaykel din hehe nagtitipid.

Yun dalawa kong kuya, walang problema sa pagkanta. Dahil nga madalas maisali sa singing contest sa school tuwing linggo ng wika eh nakakapagpraktis sila. Eh ako nun, bata pa ako at mahiyain. kadalasan eh nakikinig lang ako at maswerte na yung mapakanta ako sa banyo habang naliligo o habang nagwawalis ng bakuran (tiyempuhan mo lang at maririnig mo rin ang boses ko hehe). Minsan nga narinig ni nanay na nasa tono rin pala akong kumanta kaya pinilit-pilit akong kumanta ni nanay. At dahil hindi mapilit ng walang bayad, sa halagang limang piso ( un eh emilio aginaldo pa, na dating perang papel ng pinas - kulay green Ba yun? ) bumigay ang lola niyo. Kanta naman ako! Eh siyempre dahil mahiyain ako hanapin mo kung san ako nakatago habang kumakanta. hehe maaring sa silong ng lamesa o sa ilalim ng kama. Taguan-pung pa ang drama namin hano? Pero tiklo ako palagi kasi nga wired naman yung mic. Eh di sundan lang nila un mic kita na nila kung kaninong mala-dyosang tinig un umaalingawngaw sa trompa. Ngayon mo nga gawin yun sa mga makabagong gadgets natin pag di kahit sa itaas ng puno ng niyog ka kumanta ayos na ayos. Wireless na eh! hehe

Tinanong ko ulit si Lucky kung nag-aaral ng mabuti at kung ano na siyang top. Kasi nga matatapos na nman ang School year sa Pinas. Ang sagot,

"Hindi ko lang alam ate.. Hindi pa nman sinasabi ni Mam. Pero nun grade 1 ako top 5 tapos grade 2, top 6.. Ngayon hindi ko alam pero nung last kami nag-exam naka 92% ako out of 100... Ang hirap kasi ng mga tanong. Wala pang pagpipilian yung iba kaya hinulaan ko lang .."

Tinanong ko nga kung sino ang highest, eto nman ang sagot,

" Hindi ko alam. Parang ako yata..."

Hindi nman siya mayabang di ba? humble lang hehe.. Chinachallenge ko kasi siya kasi nabili ko ang Nintendo Wii ng kapatid ni Jamie. Naisip ko ipadala sa kanya iyon kapag nakapasok siya ulit sa top 10.

Hindi pa nga natapos magkwento itong si Lucky at naibida pa yung ngipin niya na binunot ni nanay. Tinalian daw kasi ni nanay ng sinulid pagtapos ay hinatak bigla.

" Ate nanghihinayang nman ako sa ngipin ko. Kung alin pa yung pinakamaputi siya pa ang naalis. tapos nun tinalian naman ni nanay at biglang hatakin eh tumurit bigla! Hindi ko tuloy makita, ilalagay ko pa naman sana sa ilalim ng unan ko eh..."

Muntik nang manikip ang dibdib ko katatawa. Hindi dahil sa nabungal na naman siya kundi dahil sa sinabi niya na kung alin pa daw ang maputi un pa ang naalis. Pambihira oo... Eh naranasan niyo na ba yun? Kasi ako dati ginagawa ko rin un "Operasyon Sinulid". Kesa nga nman magbayad ka ng dentista eh talian mo na nga lang ng sinulid at isabit mo sa pinto saka mo biglang isara. Hindi nman masyadong masakit yun eh. Madugo lang at makati-kati ng bahagya hehehe..

December 2006 ito kuha habang kumakanta siya ng " Makita kang Muli" theme from the series Ang Panday! Kung mapapansin niyo eh medyo nakakagulat ang pagkalagas ng ngipin niya dito. Ang hilig nman kasi sa matatamis! Ayan tuloy ang nangyari.

Nakakamiss din ang kakulitan ng batang ito. Sana lang pag mas nagkaisip na siya eh hindi siya magbago. Sa susunod ko kayang tawag, ano na naman ang nakakatuwang kwento nito? Hmmmm.. isa lang ang aabangan ko. Yun ay kung aling song ni Michael Jackson ang latest niyang namemorize hehe!