Lihim

Matapos nga ang ilang linggong pagpaplano namin sa aming pag-uwi at pagdeklara na gawing lihim ang aming pagdating sa bandang huli ay maibubunyag din pala. Ang totoo niyan ay wala pa talaga ako sa Pinas at kung bakit hindi ako makapagpost ay sa kadahilanang ang pag-uwi pala nmin ay hindi nangangahulugang kami ay magsasaya na nga. Heto nga at sumasakit ang bungo ko kung paano mapagkakasya ang budget sa pasalubong. Daig pa ang mamamalengke sa tutuban sa dami ng mga bilin ng malaman ang aming pag-uwi. Tingin ko ang alam nila eh pinupulot ko ang salapi dito. Teka bakit nga ba ganun hano? pag alam nila na naka-abroad ang isang tao iisipin ng iba mayaman at kumikita ng pounds or dollar. Pero ang totoo niyan, sa taas ng cost of living kung saan kaming mga overseas pinoy at pinay ay naroroon ay ganun din kataas at kamahal. Yun nga lang ang kaibahan, dito sa UK kung saan ako ay naroroon, kahit papaano hindi mapolusyon. Walang basura sa gilid ng daan. Walang mga batang-yagit na nangangalabit sau para humingi na mamera. At walang tricycle na halos sunugin ang baga mo sa kapal ng usok. Minsan pag naikukumpara ko, mas secure talaga ako dito. Ihiwalay na natin ang financial matter dahil sa bagay na yan ako ay tagtuyot hehehe.. Pero dito kasi wala nman akyat bahay. Ang mga kapitbahay ko nman ay sadyang mababait kahit na tulig na tulig sila sa aking pagkanta paminsan minsan. Hindi nga lang kainaman ang panahon lalo na pag taglamig pero at least hindi ko mararanasan dito yung meron ibang taong nakakapasok sa loob ng bahay mo ng di mo nalalaman. Katunayan nga niyan, 4 days and 3 nights akong mag-isa dito nung nakaraang May 23. Kasi nga si Habibi ay  napunta sa London at dahil kami nga ay uuwi, minabuti ko na lang magpaiwan. Aba, nun ko ulit naranasan makahinga ng maluwag at walang iniisip na ipaghahanda ng pagkain.

 

 

Neway, mabalik tayo sa lihim. Eto ngang lihim na trip namin to Pinas ay hindi na nakaya pang ilihim. Dahil nnga sa mga pagkakataon na madalas kami ay nadudulas at isama mo na rin yung excitement na nararamdaman namin ayy tinawagan na nga nitong si Habibi si Inay. At hayun, ang lihim pala talaga ay hindi nananatiling lihim. Naisip ko nga rin na mainam na rin na sabihin ang aming pagdating kesa nman sa dumating kaming waang mag-asikaso sa amin. Di ba? lahat kasi ng kapatid ko ay mga bulugan. kaya nman hindi ko inaasahan na maghahanda nga sila sa aming pagdating. Alam ko dahil nung minsang ako eh me sakit at hindi makabangon, ni hindi ako inalagaan ng aking kapatid hehehe.. Iniisip niya siguro na ako ay nag-iinarte pero ang totoo daig ko ang nagpaikot ikot ng sampung beses sa roller coaster sa hilo na nararamdaman ko. Yun nga at ng pagdating ko sa hospital, 90-60 na pala ang blood pressure ko. Toink! Mahihilo nga pala talaga hehehe..

 

 

15 days to go at nasa Pinas na nga kami. hindi ko pa alam kung san kami gagala sa loob ng 4 weeks pero yung 7 days siguradong alam ko na. hehe

 

 

Pero para sa ibang nasa ibang bansa at gustong magsiuwi, lalo na at first time niyong uuwi ng Pinas, ngayon pa lang ay mag-ipon na kau. wag nio akong gayahin na nagpabigla-bigla at ngayon ay namomoroblema sa ipapasalubong. Para sa kaalaman ng lahat, hindi pala madali ang umuwi hehe. Siguro matatagalan ulit ang aming pagbalik pagkatapos neto. O sia.. Magandang pagbati sa lahat ng nakibasa.. Salamat sa lahat na nagpabalik-balik para bassahin ang blog ko na walang update ni isa.. ngayon pa lang hekhekhek…

Read more on this article...

Point of View on Katrina Halili and Hayden Kho Scandal

Makikitsismis na rin ako tungkol sa isyu na to. Aba halos buong balita eh puro ito ang topic. Pati ang senado nagimbal sa Scandal na to. Eh teka nga ano ba kasi ang nangyari? Ang sabi daw kasi eh itong si Hayden Co eh dapat tanggalan ng lisensiya dahil sa ginawa niyang pambababoy kay Katrina Halili at sa dalawang iba pang nakasama sa kumakalat na video sa internet. At dahil nga ako eh tsismosa ring numero uno, eh hayan nagsearch tuloy ako. YUng Careless Whisper na nagsasayaw sila nakita ko pero ung iba pa eh hindi na. Actually dun sa nagsasayaw ok pa eh. Eh bakit nga ganun sin nman sila pumose sa mga Men’s magazine di ba? naka Two Piece? Or pag nagpa-fashion show sila ng mga Bench or kung ano ano pa. Pero yung ibang malalaswa eh hindi ko nakita. Bagkus mga extended version ang nakita ko. Gaya ng funny videos na ginawang comedy ang panggagaya sa pagsasayaw ng dalawa. Eto pa pati si Mr. bean nakisayaw din. Ang hindi ko kinaya eh yung Aso. Tama sex scandal ng aso ang pinost ng mga hinayupak. hehe Sabi sa comment dun sa video eh sinumpa daw ni Doktora Vicky Belo si Hayden at si Katrina kaya naging aso. Pambihira oo! Sumakit tuloy ang panga ko sa kakatawa hehe..

 

Anyways, honestly, mali talaga ang pagpapakalat ng video na to lalo na sa mga pirata pa. tsk tsk tsk.. tuloy parehas silang nasira ang pangalan. I mean hindi natin pwedeng isisi ang  lahat sa iisang tao lang. Parehas silang merong pagkakamali sa isyu na ito. Pero sa sitwasyon na patagong kinunan ng video ang anumang maselang bagay na ginagawa ng magkasintahan o ng mag-asawa o ng mag-anupaman eh sadyang nakakadegrade ng pagkatao partikular sa mga babae. Bakit nga ba hano? kahit na dalawa silang gumawa ng bagay na yun ang mas kahiya-hiya ay ang babae? Sana nga ay maipasa na ang batas patungkol sa mga ganitong kaso para maprotektahan natin ang mga kababaihan. Kung bakit kasi hindi mapigil ang mga invention hano? tuloy kahit ganggakulangot na camera pwede ka maglagay sa katawan ng hindi man lamang napapansin. Tsk Tsk Tsk.. Hay naku sana ang mga kalalakihan naman ay matutong rumespeto sa ating mga kababaihan. Hindi ko sinasabing lahat pero sana lang ang bawat lalaki eh meron katangiang ganun. Goodluck na lang sa kaso ni Katrina. Sana ay hindi na maulit pa ang gma ganitong pangyayari. Alam kong marami ng iba rin ang nasira ang buhay mula ng lumabas ang mga cellphone na meron de-camera pero ano ang magagawa mo kung biglang sinaniban ng demonyo ang partner mo? Kaya paalala sa aking mga kabaro, konting ingat at huwag masyadong magtiwala.

Read more on this article...

Binyag ni Tomas – Weekend Happenings!

There you go! Presenting Thomas David.. Welcome to the Christian World. Siya nga at walang iba ang anak ng pinsan ni habibi na bininyagan last weekend. Ang cute niya noh? Grabe itong bata na to. Kahit san ipasa ng mommy nia hindi talaga umiiyak. Prang yung pamangkin ni Jamie. Gusto ko na tuloy isipin na lahan ng baby dito eh matahimik. hehe Kumpara kasi sa mga pamangkin ko eh puro sampu at kaputol na iyakin.. Toink! Kaya ang mga mommy nila eh halos hindi makatulog sa gabi. O ni hindi man lang makalibot ng matagal sa ibang bahay kasi nga eh nag-aalburoto ang mga tsikiting. O eh bago ko makalimutan, yung babae sa kaliwa ay lola ni jamie. We call her Nanna. ( Sagwa sa tagalog yan hehe kaya wag mo i-translate) Ang ibig sabihin nun eh grandmother or sa madali’t sabi, Lola. Yung nasa Kanan nman ay ang aking Mother in law. O di ba? terno ternong blue and suot nia. pati tights ma-mlu-mlu. hehe. Kuha ito sa isang posh pub na ang president ay dili’t iba kundi ang uncle ni habibi.

 

Saturday evening kami nag-travel papuntang Wirral England. Maganda ang panahon at ang araw ay halos parang alas nuwebe ng umaga sa pinas. Pagdating namin, sumabak agad kami sa panonood ng Eurovision Singing Contest 2009 kung saan lahat kami ay naging hurado sa lahat ng contestant ng buong Europa. Big deal kasi itong contest na to lalo na sa kapatid ni Jamie na walang pinalalampas na episode nito. so, gamit ang papel at ballpen, nakilista na rin ako ng gma bansang kalahok at ngbigay ng puntos sa mga contestant na tingin ko eh merong may pinakamagandang kanta. At Bingo! Ang nagaustuhan ko nga eh ang bansang Finland. Pero ang siste, hindi pala sa ganda ng melodiya, composition at catchy na tunog binabase ang mananalo kundi sa boto ng iba’t ibang bansang kalahok. Ano ba yan! balewala pala ang aking pagbigay ng puntos hano dahil Political voting din pala nauwi ang labanan. Kung saan nagkakaroon ng kampihan ang magkakapitbahay na bansa para magkaroon ng mataas na puntos. Ayan tuloy, natalo kami sa aming mga pusta sa betting hehe.. hamo na nga!

 

Kinabukasan, kahit wala akong ganong tulog eh gumising ako ng maaga para makagayak ako ng bongga. hehe tulad ng naplano ko, kelangan kulot ako sa araw nang binyag. Yun nga lang hindi ko nasunod ang aking planong get-up dahil nga ang lahat pala ay  nakasuot ng dress. buti na lang nagbaon ako ng dress. heto o :

 

 

Yan ha.. Nagpapicture pa ako hanggang sa tabi ng bin.Sabi ko nga hindi dapat ito ang suot ko pero ang lahat eh nakadress kaya sabi ni habibi ito na lang daw ang suutin ko. Ayoko namang maiba na nman ako. Itong summer dress ko eh pinatungan ko na lang ng blazer. hayan ok naman di ba? kahit maulan eh talagan kineri ko suotin yan. feeling ko nga eh sasayaw ako ng folk dance hehe. pero ang siste eh ako lang nakamahaba. hang iikli ng mga suot nila at labas ang mga puklo hehe. alam nio na siguro ang ibig kong sabihin.

 

 

Heto nman ang mga couples of the day. From left, Rachel and John, Habibi and Me, Katie and John. Mahilig sila sa John. Psst Tabi jan hehe!

 

 

Siyempre pa kaninan portion. Eto ang Moroney Clan. Meron cgurong 50 visitors sa pub na to kung saan ang lahat halos ay umiinom ng beer. ( tagay Pare!) Ako siyempre hindi ako uminom no. Ganda ng suot ko eh tapos iinom ng beer hehehe.. pang dalagang pilipina ang get up ko no. Kaya kelangan mahinhin. Naks!

 

Tingin ko nga pagkatapos ng kainan eh naempatso ako. Puro kasi ham, beef, salad at mga pastang matatamis. Ano ba yung sauce na nakain ko sa ham ung mustard. Halos hindi ako makilala ni Habibi ng matikman ko. (Pweh!) ang hirap nman nag inosente hehe.. dami ko pa nman kinuhang mustard tapos ikinalat ko pa sa ham. ang lasa pala eh hindi mo matanto sa anghang. Naku ha, never again! Pero I like the prawn, dipped in mayonaise.

 

 

Tapos nagkulitan ulit sa picture .. ayan ang ebidensiya.. ! Tinanong ko si Habibi kung ano ang gamw na to kasi tingin ko eh naglalaro sila ng shotput. haha yun bang metal na bilog na palayuan ng bato. Pero napaisip ako, bakti ang daming bola. Parang billiard nman ang naisip ko kasi meron silang tinitirang kulay dilaw na bola. Ipinaliwanag sa akin ni Habibi, eto pala ang version nila ng bowling. Grandslam daw si nanna dito. Kung paano laruin eh inihahagis lang ang bola at kung sino ang may mas pinakamalapit na pato sa bolang dilaw sia ang winner. Hmm interesting di ba?

 

 

Kasama ko si Habibi na nanonood ng larong ito sa labas ng pub. Kasi kelangan nia mag-smoke. Dumating ang Auntie ni Habibi at ang MIL and FIL ko. Tuloy nakilanghap na rin ako ng mga smoke nila ..Pinagitnaan ba nman ako eh di wala akong choice. Hehehe Pambihira no? Khit hindi ako nagsmoke parang naka-apat na stick din ako ng yosi. Pagtapos kong mag-store ng maraming nikotin sa katawan eh lumarga na kami pauwi.

 

Ang totoo niyan, dapat kinabukasan pa kami uuwi subalit datapwat dahil ang aming pusa ay ibinilin namin kay aling bingi eh mejo minalas ng konti. dahil ang susi na binigay namin ay sukat ginamitan ng pliers, naputol lang nman at naiwan sa aming key hole ang kaputol . Ang kawawang pusa, na dyeta ng hapunan, agahan at tanghalian habang kami ay namumutaktak sa kakakain sa binyagan hehe. Ang problema nman kasi, masyado na yatang mahina si aling bingi at ginamitan pa ng pliers ang aming pintuan. hay naku! Di bale buti na lang umuwi kami. Pagdating namin, kumpleto pa kami sa gadgets kung papaano mabubuksan ang pinto. Para lang malaman sa bandang huli na wala nman pala ang kaputol sa butas . Hay naku ha ang gulo! Naiimbyerna tuloy ako . Sabagay ayos na rin, at least nakapasok kami ng bahay ng walang kaproble-problema maliban sa nagkalat na pagkain ng pusa sa sahig dahil isinulot ni aling bingi sa aming letter box ang mga cat food. Yaiks! Ang sangsang tuloy sa living room :(

Read more on this article...

Pilipens Hir Ay Kam

After nga ng ilang araw na pag-iisip, heto at nag-empake ang lola mo. hindi ko alam kung ito ay dala ng aking pagkahomesick o dahil sa lahat ata nang nasa friendster ko eh nagsiuwi ng Pinas. Kaya eto at nakigaya na rin ako.

 

Gamit ang mahiwagang martilyo ay talaga namang binasag ko ng bonggang-bongga ang aking jar. Habang si habibi at nagmamadaling umakyat at tsineck kung ano ang nangyayari. Aha! tamang-tama para sa pamasahe. Kahit masakit sa loob ko na gawin yun, naisip kong this is the right time hehe. Bakit nga hindi sasakit ang loob ko, eh iniipon ko yun para makabili ako ng isang Canon DLSR o SONY. Naman! Pagkakataon ko na sana pero di bale na! mas importante ata na ako ay makalanghap ng hanging-pinas. Kaya naman ng malaman ni habibi ang aking plano, eh eto lang ang nasabi nia:

 

“ I’ll go with you!”

Oha! Sasama ang loko! ayaw maiwan hahaha. Kasi nga nman ang lungkot kayang mag-isa at sia eh naku siguradong mabeberat dito.

 

Kaya eto ako at ilang araw nang puyat. Aba parang gusto ko ischedule ang aking pagkain sa buong stay ko hehe. Pinakbet, pritong tilapya, inihaw na isda,diningdeng, at isama mo pa ang mga street foods. At hindi lang ako ang nangarap ng pagkain ha, pati si habibi. hehe gusto daw nia ang T-Bone Steak at Crispy Pata twice a week haha. Naman naman! At hindi daw sia kakain ng ibang Mcdo Meals maliban sa Mc-Breakfast. lol! Eh kasi nga nman ang kanyang belly ay lolobo n nmn. natatandaan ko ng umuwi to sa pinas gating-ting sa payat. aba ngayon nman parang nakalunok na ng pakwan. Hay naku excited na tuloy ako! Pero ang plan ko ay manorpresa hehehe.. yung susundo at ung tutuluyan ko lang ang nakakaalam. Hano kaya ang mga reaction nila mudra at pudra pag bgla kaming dumating sa probinsiya???Hmmmm Todo na to! Exciting talaga.

 

At siya nga pala, first time namin ni Habibi umuwi ng Pinas na magkasama. Oha! Ate liza magkikita na rin tau sa Pinas! hahaha

Read more on this article...

Buti na lang nandiyan ka ‘Nay!

Sa totoo lang muntik ko nang makalimutan ang mother’s day. Kasi nman ang Mother’s day dito sa UK last March pa natapos. Pero ok heto na ang aking pagbati sa aking Mudra.

 

Dahil araw ng mga ina, gusto kong i-take ang opportunity na to para magpasalamat sa aking ina. Totoo nga ang kasabihan kung wala sila wala tayo sa mundo. Mula sa araw na malaman niya na dala-dala nia ako sa kanyang sinapupunan hanggang sa araw na naging independent ako bilang isang indibidwal, si Nanay ang katabi ko.

 

 

Ang picture na nasa taas ay dili’t iba kundi ako. Tama! Ganyan ako ka-cute nun bata ako hehe.. Isipin mo na lang nung lumabas ako di ba ang sabi ng mga nanay “ Kamukhang-kamukha ko..” hehehe. Tapos aapila naman si tatay akin ang mata .. hehe hamo na nga silang mag-away ng bonggang-bongga.

 

 

Ang totoo niyan, malaki ang hirap ng aking mga magulang, partikular na ang aking ina. Ilan sa tanong ko nung bata ako ang nasagot ko ng ako ay magkaisip:

• Sino ba ang nagpupuyat sa gabi sa pagbabantay sa akin?
• Sino ang madalas magpalit ng lampin pag ako ay naihi?
• Sino ang unang nag-aalala kapag ako ay nagkasakit?
• Sino atubili sa paghahanda ng pagkain pag birthday ko?
• Sino ang nagrerepail ng sira kong damit?
• Sino ang naglalaba ng damit ko nung maliit pa ako?
• Sino ang gabing-gabi nang umuwi maihiram lang ako ng sapatos na gagamitin ko sa pagsasayaw pag merong program sa school?
• Sino ang una niyang naiisip pag nakakakain sia ng masarap sa isang handaan?
• Sino ang unang nagagalit pag inaalipusta o hinahamak ako ng mga kaklase at kapitbahay ko?
• Sino ang unang nasaktan nun una akong mabigo sa pag-ibig?
• Sino ang nag-aalala pag ginagabi akong umuwi?
• Sino ang unang nagagalak pag umuuwi akong merong award sa school o nakakuha ng mataas na parangal sa school?
• SIno ang matiyagang nagturo sa akin kung paano magluto ng pansit, sopas at kanin na hindi sunog, malata at hilaw?
• Sino ang nagturo sa akin maglaba na dapat nakahiwalay ang puti sa de-color? ( Isama mo pa ang pagkukula)
• Sino ang matiyagang nagtuturo sa akin bumuo ng sentence sa salitang english pag merong Formal theme na kailangan ipasa sa school?
• Sino ang nagturo sa akin kung paano gumawa ng burger sardines ?

 

At marami pang ibang katanungan na ang tanging kasagutan ay ---- SI NANAY.

 

Hindi mabilang sa kamay ang mga pasakit nila para sa atin hindi ba? Pero lahat ng mga katanungan na ito eh madalas nakakalimutan sa isang beses na tayo ay mapalo o mapagalitan dahil sa katigasan ng ating ulo at minsang pagrerebelde pag pag hindi nasunod ang ating hilig. Naisip ko, ilang beses kaya ako nag-sorry sa dami ng mga kasalanang nagawa ko? Siguro nga eh mas marami ang beses na ako ay nagmatigas at nagkulong sa kuwarto. Sorry po, Nay hindi ko lang po siguro naintindihan na ako ay nagkamali :(

 

 

Naalala ko tuloy ng minsang pinabili nia ako ng mantika sa tindahan ni Lagrama. Dahil merong Diyes sentimos na sukli ang sabi sa akin ng tindera kung gusto ko Caramel na lang ang ibigay nia sa akin kapalit ng Diyes sentimos. Eh siyemre bata ako nun, at ang Caramel ay parang chocolate na sa isang batang tulad ko. Dali-dali nga akong umuwi at hinanap sa akin ni Nanay ang sukli. Ang sabi ko binili ko ng Caramel. Sa galit ni Nanay hinataw niya ng yantok ang aking maliliit na kamay. Ipinalatag nia sa lamesa ang aking mga kamay at paulit-ulit na ipinaalala sa akin na huwag kong uulitin. Talagang hindi ko na inulit kasi mas masakit pala mapalo sa kamay kaysa kumain ng Caramel mula sa kinupit kong barya.

 

Me and my Brothers ( Obvious ba ?)

 

Ang totoo niyan, lahat ng paghihigpit niya sa amin nung kami ay bata pa ay para naman sa amin. Kahit na alas- sais pa lang ng umaga parang armalite na ang bunganga ni nanay sa kakasigaw sa akin para magsaing ng agahan o di kaya ay magwalis sa bakuran. O kaya nman kapag ayaw kong mag-urong ng pinggan katakot-takot na sermon ang inaabot ko. Kahit pag JS Prom sa school alam ko nandun si nanay at nakasilip sa bintana para itsek kung sino ang kasayaw ko. Kahit na halos pumutok ang eardrum ko kakasabi na bawal magboyfriend at pag-aaral muna ang atupagin nung ako ay bata pa, nagpapasalamat ako kay Nanay. Dahil kung hindi dahil sa maliliit na detalye ng aking buhay na pinakialam niya eh hindi ako magiging si EDS ngayon.

 

 

Boring talaga ang aking kamusmusan pero kapag binabalik ko ang nakaraan, napapaisip ako na kung pala naging maluwag ang aking mga magulang, lalo na ang aking nanay, siguro katulad na rin ako ng ilang kababaihan sa amin na maagang nagsipag-asawa at hindi na nakatapos ng pag-aaral. Siguro isa na rin ako sa mga batang-ina na nakikidamo sa bukid, nagititinda ng palamig, naglalako ng gulay para lang meron maipambili ng gatas para sa mga anak. Buti na lang, nandiyan si nanay.

 

 

Nung minsan binilinan ako ni nanay wag na wag daw akong lalabas ng bahay dahil hapon na. Dahil sa katigasan ng aking ulo, sumama ako sa aking mga kalaro at hindi inalintana ang bilin niya. malay ko ba namang ako pala ay mapapahamak? Hinabol lang nman ako ng aso at nakagat nito.

 

Pagdating ko ng bahay, kahit galit na galit si nanay panay ang salita habang sinasabi :

 

“ Ayan ang napala mo dahil sa katigasan ng ulo mo. Kung saan-saan kasi nagpupunta hindi ka mapagsabihan..”

Yan ay habang ginigisgis nia ng bawang ang marka ng kagat ng aso sa aking pwetan.

 

 

Marami din nman akong namimiss na bagay kasama si nanay. Hindi talaga kami ka-close gaya ng ibang mother and daughter, pero kapag nalulungkot si nanay o di kaya at nagddrama queen, alam kong Jolibee lang ang katapat o Greenwich.

 

Yun naman ang sarili kong paraan ng pagpapakita ng aking pagmamahal. Yung kapag birthday nia ay binibilhian ko ng isang pares na blouse. O isinasama ko sa mall para i-treat sa ice cream o sa movie ni Vilma Santos. Yan nman ang kahinaan ni nanay.

 

Minsan nman isang balot ng butung-pakwan na adobo o pinipig flavor eh ayos na sa kanya. Basta merong pirated dvd akong nabili na panonoorin nia habang nanonood nito. Lol!

 

 

Pero bago pa humaba ang aking entry sa araw na ito, gusto kong batiin si Nanay ng Happy Mother’s Day! Wala kang katulad at mahal na mahal ka namin. Maraming-maraming sa lahat ng paghihirap mo para sa amin.

 

At sa lahat ng mga mommies na maliligaw sa aking blog, Happy mothers day din sa inyo .:)

Read more on this article...